Hanneke Tonny Derboven-Jager (Haarlem, 23 juli 1936 - Hilversum, 14 juli 2019) was een Nederlands radioproducent en muzieksamensteller voor diverse radioprogramma's.
Haar vader Hermanus Gerardus (Herre) Jager was pianist, organist en trompettist bij het orkest The Skymasters. In eerste instantie ging Derboven niet de kant van de muziek op; ze volgde met een diploma van het Kennemer Lyceum een opleiding tot apotheekassistente. Ze trok daarop de wereld in, werd au pair in de Verenigde Staten en werkte met haar zus in een hotel in Italië. Eenmaal terug wilde ze de apothekerswereld in.
Het was haar vader die haar de omroepwereld introk. Hij was naast musicus ook mede verantwoordelijk voor de samenstelling van de muziek voor het televisieprogramma Voor de vuist weg van Willem Duys en het programma Komt u maar (actualiteitenprogramma). Toen hij in 1967 ziek werd, viel zijn dochter voor hem in om niet meer weg te gaan. De show liep van 1963 tot 1979. Derboven was niet alleen daar werkzaam, ze was ook plugger voor het platenlabel BASF, waar haar vader ook werkte.
Derboven was jarenlang op basis van freelance muzieksamensteller voor de Nederlandse Omroep Stichting en andere publieke omroepen. Soms werkte ze samen met extravertere Herman van der Velden, terwijl zij op de achtergrond bleef. Op latere leeftijd kreeg ze een vast dienstverband. Ze zocht muziek uit in de sfeer van radioprogramma's als Langs de lijn en Met het oog op morgen, waarbij ze de muziek ook afstemde op de voorkeur van de presentator, zo kwam Jacques Brel vaak voorbij wanneer Hanneke Groenteman presenteerde. Andere presentatoren voor wie ze muziek uitzocht waren Willem Ruis, Koos Postema, Anne van Egmond en Meta de Vries. Ook Frits Spits maakte van haar diensten gebruik. Ze zocht ook muziek uit voor documentaires en jaaroverzichten van de NOS. In 1989 vormde ze samen met Olaf Klijn, Jan Douwe Kroeske en Jan Vollaard de jury bij de keus voor de Edisons.Edisons.nl met Hanneke Derboven (geraadpleegd 25 maart 2026 Ook het jaar daarop zat Derboven in de jury, nu met onder anderen Skip Voogd.Edisons.nl (geraadpleegd 25 maart 2026) In 1986 werd ze zelf genomineerd voor de Zilveren Nipkowschijf, die werd gewonnen door Adriaan van Dis. Zelf hield ze van werk van Michael Franks en James Taylor. Derboven was bij de NOS actief van 1976 tot 2000, toen ze met de vut ging. Daarnaast schreef ze columns voor Viva, Living en Cosmopolitan.
Persoonlijk Hanneke Tonny Jager was een dochter van Cornelia Eijskoot en Hermanus Gerardus Jager.Stadsarchief Amsterdam Archiefkaart H.T. DerbovenStadsarchief Amsterdam Archiefkaart echtgenoot met vermelding twee dochters Ze had vanuit een huwelijk twee dochters. Beide dochters vonden emplooi en de mediawereld. Derboven overleed op 82-jarige leeftijd in het ziekenhuis aan de gevolgen van een complicatie bij een buikoperatie. Bij haar uitvaart waren op haar eigen verzoek Always and forever van Pat Metheny, Here's to life van Shirley Horn en Milonga del ángel van Astor Piazzolla te horen. De familie voegde daar Fire and Rain van James Taylor aan toe, hij schreef nog een brief bij haar overlijden. Frits Spits sprak op haar uitvaart. Ze kreeg de bijnaam Oma Roze, omdat ze veelal in roze kleding door het leven ging.
Categorie:Nederlands radioproducent