De bloedrode bremraap (Orobanche gracilis) is een plant uit de bremraapfamilie (Orobanchaceae). Orobanche gracilis Sm., Plants of the World Online; Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew Het is een volledige parasiet (holoparasiet) zonder eigen bladgroen die leeft op vlinderbloemigen, vooral op brem (Cytisus), klaver (Trifolium) en paardenhoefklaver (Hippocrepis). De plant haalt alle voedingsstoffen (koolhydraten en mineralen) uit zijn gastheer.
Wanneer de zaden van de bloedrode bremraap ontkiemen, sturen ze een wortelachtige uitloper de grond in totdat deze in contact komt met de wortel van de gastheer. De uitloper is voorzien van zuigorganen (haustoriën) die het wortelstelsel van de gastheer binnendringen en daar voedingsstoffen uit opnemen. De uitloper verdikt tot een knol, die ook langer onder de grond kan overleven. In het voorjaar loopt de knol uit en vormt een rechtopstaande, slanke bloemstengel, die 10 tot 60 centimeter hoog wordt. Soms komen er uit een knol meerdere stengels. De stengel is bruinachtig, gelig of roodachtig van kleur en heeft aan de basis ongeveer 15 bruine, schubben.
De bloemen, die naar kruidnagel ruiken, staan in dichte trossen. De bloemkroon is aan de binnenkant glanzend bloedrood en aan de buitenkant geel, en loopt naar de rand toe over in roodbruin. De gele stempel heeft een paarsbruine rand. De meeldraden zijn aan de top voorzien van kliertjes. De stijl is klierachtig behaard. De bloeitijd van de bloedrode bremraap loopt van mei tot augustus. De vrucht is een loculicide doosvrucht die talrijke microscopisch kleine, zwarte zaadjes bevat.
De bloedrode bremraap werd in 1798 wetenschappelijk beschreven door de Engelse botanicus James Edward Smith (standaardafkorting Sm.) als Orobanche gracilis en gepubliceerd in het tijdschrift Transactions of the Linnean Society of London, deel 4, pagina 172. De soortaanduiding gracilis betekent 'slank'.
Ecologie De bloedrode bremraap is een holoparasiet en komt vooral voor in een gematigde klimaat op plaatsen waar zijn waardplanten groeien.
Verspreiding Het natuurlijke verspreidingsgebied van de bloedrode bremraap strekt zich uit van Midden- en Zuid-Europa tot Zuidwest-Turkije, de Kaukasus en Noordwest-Afrika. De enige groeiplaats in Nederland is aan de Tenellaplas bij Rockanje. In België wordt de plant wel genoemd in botanische studies, maar bij onderzoek (bijvoorbeeld in de Viroinvallei) niet meer waargenomen.
Afbeeldingen
Categorie:Bremraapfamilie Bloedrode bremraap