De Brinkflat is een monumentaal appartementencomplex en provinciaal monument aan de Brink in de Nederlandse stad Assen. Het gebouw, dat in 1965 werd gerealiseerd als onderdeel van een grootschalig herinrichtingsplan, geldt als een belangrijk voorbeeld van naoorlogse architectuur en montagebouw in Noord-Nederland. Geschiedenis en ontwikkeling

De bouw van de Brinkflat vloeide voort uit het zogenoemde ‘Brinkplan’, een stedenbouwkundig ontwerp van de gemeente Assen onder supervisie van de provinciaal planoloog J.A.M. den Boer. Om plaats te maken voor de nieuwbouw moesten enkele historische herenhuizen en het pand van uitgeverij Van Gorcum worden gesloopt. Hoewel de afbraak van deze statige panden destijds op weerstand stuitte, bood de nieuwe locatie de uitgever de mogelijkheid om uit te breiden op een nabijgelegen industrieterrein.

Het complex werd gebouwd in opdracht van de Utrechtse ontwikkelings- en beleggingsmaatschappij N.V. De Heem. Het ontwerp was van de hand van architect Frans Klein (1918-1971), die nauw samenwerkte met aannemingsbedrijf Rottinghuis en gebruikmaakte van hun specifieke montagebouwsysteem. Het gebouw was bij oplevering het eerste grote appartementencomplex van Assen en beschikte over de eerste penthouses van de stad. Architectuur

De architectuur van Frans Klein kenmerkt zich door een sterke stedenbouwkundige dimensie en creatieve materiaalkeuzes. In het ontwerp van de Brinkflat refereert Klein aan de ideeën van Le Corbusier, met name door het spelen met de tegenstelling tussen binnen en buiten via verdiepte loggia’s en vooruitspringende balkons. De loggia werd hierbij niet slechts als balkon benaderd, maar als een verlengstuk van de woonkamer in de open lucht.

Het gebouw is opgetrokken rond een centraal atrium dat tot boven open is, waardoor de galerijen aan de achterzijde van daglicht worden voorzien. De constructie bestaat uit een skelet van gewapend beton dat in de gevel zichtbaar is gelaten. De invulling van de gevel bestaat uit roodbruin siermetselwerk met een karakteristiek patroon van afwisselend staande en liggende bakstenen.

Bij de winkelpuien introduceerde Klein een semi-openbare ruimte die diende als voorportaal voor de winkels, bedoeld om de overgang tussen de straat en de winkelruimte te vervagen. Functie en indeling

De Brinkflat werd oorspronkelijk geconcipieerd als een multifunctioneel verzamelcomplex, een typische ontwikkeling voor de wederopbouwperiode. Het programma omvatte:

Wonen: 31 woningen ingericht als verzorgingsflat voor ouderen en 7 wooneenheden op de bovenste verdieping voor inwonende verpleegkundigen.

Commercieel: Een hotel, café-restaurant en diverse winkels op de begane grond.

Het gebouw bestaat uit een plint met winkels, gevolgd door drie woonlagen met appartementen en een teruggelegen bovenste verdieping met kleinere eenheden van circa 50 m². In latere jaren vonden diverse verbouwingen plaats, onder meer aan het hotel (1969 en 1997) en de winkelruimtes (1975). Receptie en waardering

De ontvangst van het gebouw door de inwoners van Assen was verdeeld. Enerzijds werd het complex door velen als te modern en frivool ervaren, of zelfs vergeleken met de grijze woonblokken uit de toenmalige DDR. Anderzijds bleek het concept zeer succesvol en was de animo om er te wonen groot.

De provincie Drenthe heeft het gebouw aangewezen als provinciaal monument. De waardering is met name gebaseerd op de hoge mate van gaafheid van de verschillende onderdelen van het complex. Het wordt beschouwd als een representatief voorbeeld van de innovatieve keuzes in materiaal en bouwmethodiek binnen het oeuvre van architect Frans Klein. Zie ook Lijst van provinciale monumenten in Drenthe

Categorie:Bouwwerk in Assen Categorie:Provinciaal monument in Drenthe