Emma Ribbens (1994) is een Belgische ontwerpster, onderzoeker en docent die werkt rond spel en de rol ervan in de samenleving, met een bijzondere aandacht voor kinderen. Op 27 januari 2026 won ze een Henry van de Velde Award in de categorie 'beste jonge talent.'
Biografie Ribbens groeide op in Antwerpen als dochter van Koen Ribbens en Marleen Engelen. Haar moeder werkte als leerkracht, terwijl haar vader een bed & breakfast uitbaatte. Ze studeerde product design aan de LUCA School of Arts in Genk. Tijdens haar opleiding trok ze op Erasmus naar Zweden, waar ze zich specialiseerde in Child Culture Design in Göteborg. Deze opleiding, gericht op ontwerpen voor en door kinderen, had een grote invloed op haar visie als ontwerper. Hoewel ze oorspronkelijk van plan was om daar een tweede master te behalen, koos ze ervoor in België te blijven toen zich na haar afstuderen nieuwe kansen aandienden.
Met haar afstudeerproject Nomad Lab voerde ze veldwerk uit om kindvriendelijke plekken te creëren. In het kader van de vluchtelingencrisis trok Ribbens in 2017 naar de vluchtelingenkampen in Frankrijk (Duinkerke), Griekenland (Lesbos), Libanon (Beirut), Turkije (Istanbul) en asielcentra in Nederland (Rotterdam) en België.Hier bouwde ze samen met bewoners speelruimtes uit afvalmateriaal. Dit project groeide uit tot een onderzoekspraktijk rond de betekenis van design in crisissituaties. Voor dit werk ontving ze in 2017 de Wanatoeprijs van Het Belang van Limburg voor het beste afstudeerproject in Limburg. In 2018 won ze met Nomad Lab de Euroregio Maas-Rijn-award voor pedagogische ontwerpen en in 2019 was ze winnares van een Vocatio-beurs, een ondersteuning voor een uitzonderlijk project met maatschappelijke impact voor Belgische jongeren.
Deze ervaringen legden de basis voor haar latere praktijk, waarin participatie, spel en sociale impact centraal staan. Ribbens beschouwt spel niet als louter tijdverdrijf, maar als een universele taal die kinderen wereldwijd verbindt. Vanuit die visie, geïnspireerd door het idee van de homo ludens, ontwikkelt ze projecten die bijdragen aan een inclusieve en verbonden samenleving. Ze werkte onder meer in vluchtelingenkampen in Libanon en op scholen in Australië, waar ze telkens de verbindende kracht van spel observeerde. Ze ontwierp onder andere de Nüdel Kart, een modulaire multifunctionele speelkar die wereldwijd gebruikt wordt als speelgoed in rampgebieden en waarmee ze in 2020 een Good Design Award won.
Naast haar eigen projecten werkt ze ook in de speelgoedsector, waar ze vaak de enige vrouw is in ontwerpteams en vergaderingen. Deze ervaringen maakten haar bewust van het belang van diverse perspectieven binnen design. In haar werk benadrukt ze intuïtie, empathie en een alternatieve kijk op ontwikkeling en spel, die volgens haar vaak ondervertegenwoordigd zijn in de sector. Met Gnome sweet gnome, een denkspel voor zeer jonge kinderen dat een internationaal succes werd, won ze in 2024 de Belgische prijs voor Speelgoed van het Jaar. Voor de speelgoedproducent Smart (Smart Games en SmartMax) waarvoor ze werkte won ze al eerder 7 andere awards Toy of the Year in België, Nederland, de Verenigde Staten en Finland.
In januari 2026 was Emma Ribbens de laureaat van de Henry van de Velde Awards in de categorie Young Talent, de belangrijkste designprijs van België, voor haar specifieke insteek van design als maatschappelijk verbindend element. Emma Ribbens is betrokken bij het hoger kunst- en ontwerponderwijs, waar zij masterclasses geeft aan de Lucas School of Arts . In deze onderwijscontext bouwt zij verder op haar ervaring met participatief ontwerp, binnen projecten zoals de Playground van C-mine in samenwerking met Walter Van Beirendonck.
Studio Ludiek In 2025 richtte Ribbens Studio Ludiek op. Studio Ludiek is een Belgisch designstudio en collectief netwerk van ontwerpers, makers en onderzoekers. De studio richt zich op het ontwikkelen van ontwerp rond spel, speelse installaties en omgevingen.Voorbeelden van hun werk zijn ’Playcape Moria’, een speelplaats en ontmoetingsplaats voor kinderen en vrouwen van het Moria vluchtelingenkamp. Of ”Construction playground”, kleurrijke modulaire speelelementen die makkelijk op te bergen zijn, gemaakt voor GC Elzenhof.
De studio hanteert het principe van “open-ended play”, waarbij ontwerpen geen vastgelegde speelvorm opleggen, maar eerder open kaders creëren die de creativiteit en interpretatie van gebruikers stimuleren. Deze aanpak is geïnspireerd door De kleine prins, een verhaal voor kinderen waarin verbeelding een centrale rol speelt.
Categorie:Belgisch ontwerper