Tepe Sarab 1 is een archeologische site uit het neolithicum ten oosten van de stad Kermanshah. Het monument werd op 8 maart 2008 geregistreerd onder registratienummer 24835 als een van de nationale monumenten van Iran. Tepe Sarab was een van de pre-aardewerk-neolithische nederzettingen in de regio. Vanwege het ontbreken van huizen en landbouwwerktuigen in de onderste lagen en de vondst van grote hoeveelheden botten van schapen en geiten, wordt aangenomen dat het oorspronkelijk een seizoensgebonden kamp van nomadische herders was. Tijdens opgravingen in Tepe Sarab zijn ook sporen van leem- en aardewerkmuren gevonden, en het lijkt erop dat er later een permanente nederzetting was.

Geschiedenis van het onderzoek In 1960 kwam een archeologisch team onder leiding van Robert Braidwood van het Oriental Institute van de Universiteit van Chicago, die eerder opgravingen had verricht in Iraaks Koerdistan, op uitnodiging van Ezzatollah Negahban naar Iraans-Koerdistan. Daar identificeerden en groeven ze ongeveer 500 m² van Tepe Sarab op. Braidwood voerde negen maanden lang archeologisch onderzoek uit in de vlakten van Mahidasht, Kermanshah en Islamabad-e Gharb, waarbij hij 170 archeologische sites identificeerde.

In 1978 begon een team archeologen van het Royal Canadian Museum met opgravingen in het Tepe Sarab-gebied. Hoewel er geen omvattende informatie is gepubliceerd over de resultaten van het werk van deze twee Amerikaanse en Canadese teams, vonden ze artefacten zoals kleifiguren, met name een vrouwelijke figurine, de zogenaamde Venus van Tepe Sarab, en enkele figuren van dieren, zoals een everzwijn.

Bescherming Het gebied van de site was lange tijd niet omheind, wat schade aan delen ervan veroorzaakte. In 1981 werd een budget vrijgemaakt om het gebied af te bakenen. Uiteindelijk werden er 16 opgravingen rondom het gebied uitgevoerd.

Schade Tepe Sarab bevond zich aan het einde van de 20e eeuw nog te midden van landbouwgronden. Sinds 2009 heeft de aanleg van het treinstation van Kermanshah 500 meter van de site uitgebreide graafwerkzaamheden veroorzaakt ten zuiden van het dorp Deh Pahn en delen van de site. Delen van het Tepe Sarab-gebied zijn verwoest door de uitvoering van het spoorwegproject. De grond die na de voltooiing van het spoorwegproject Kermanshah-Masshad werd verzameld, werd naast de Tepe Sarab-site opgestapeld.

Satellietbeelden van Tepe Sarab uit de late jaren 1970 tonen sporen van een beek. Deze beek was van groot belang voor de studie van Tepe Sarab, omdat het door deze beek was dat het 9000 jaar geleden een woonplaats werd, toen mensen zich naast deze beek en de zoetwaterbron vestigden. Recent is de beek echter volledig opgedroogd door het graven van diepe putten, en is de bedding ook opgevuld en verdwenen doordat landbouwers de grond die voor het spoorwegproject was opgestapeld, hebben afgevoerd. Het spoorwegproject heeft ook delen van de beek vernietigd.

De uitbreiding van het dorp Deh Pahn heeft geleid tot een toename van de bouwactiviteiten, en bouwafval van dit dorp werd niet alleen in de buurt van de site opgestapeld, maar ook erop, soms tot een hoogte van vijf meter.

Zie ook

Lijst van nationaal erfgoed van Iran

Categorie:Archeologische vindplaats in Iran Categorie:Prehistorie van Iran Categorie:Nationale werken van Iran Categorie:Neolithische vindplaats in Zuidwest-Azië