thumb|right|Het asgrauwe licht van de maan is zichtbaar naast de smalle sikkel.
Het asgrauwe licht (ook wel asgrauw schijnsel genoemd) is de zwakke oplichting van de nachtzijde van de maan en is het best waarneembaar tijdens de dagen rondom nieuwe maan. Het asgrauwe licht ontstaat door de diffuse reflectie van zonlicht door de aarde.
Zichtbaarheid
Dit fenomeen is het best zichtbaar tijdens de nacht en schemering, enkele dagen voor of na nieuwe maan, wanneer de schijngestalte van de maan een smalle sikkel is. Dit komt doordat de maan als geheel dan voor ons het minst fel aan de hemel zichtbaar is en doordat het gereflecteerde licht van de aarde dan juist op zijn felst is. Immers wanneer wij de maan als een sikkel zien, is vanaf de maan de aarde als bijna vol zichtbaar.
Overstraling De heldere sikkel ziet er ten opzichte van de veel zwakker verlichte nachtkant van de maan iets groter uit. Dit is een optische illusie, te vergelijken met de indeuking die te zien is in het gezichtseinder als de helft van de heldere zonneschijf zich kort voor zonsondergang of kort na zonsopkomst net boven de horizon vertoont.M. G. J. Minnaert, De Natuurkunde van 't Vrije Veld, Deel 1: Licht en Kleur in het Landschap, blz 134.
Verwarring Het asgrauwe licht dat afkomstig is van de nachtkant van de maan, met daarbij de heldere sikkel, zorgt wel eens voor misverstanden alszou er een gedeeltelijke maansverduistering aan de gang zijn. Omgekeerd bestaat ook het misverstand dat een gedeeltelijk verduisterde maan de heldere maansikkel toont met het veel zwakkere asgrauwe licht.
Venus Ook de planeet Venus toont volgens tal van waarnemers met telescopen wel eens het asgrauwe licht. Daarbij wordt verondersteld dat het echter geen gereflecteerd licht is maar wel een variant van ionosfeerlicht (skyglow) in de atmosfeer van Venus, zoals dat ook te zien is in de bovenste lagen van de aardatmosfeer.
Het waarnemen van het asgrauwe licht van de maan met behulp van telescopen Waarnemers met telescopen die het asgrauwe licht van de maan bestuderen kunnen enkele heldere kraters opmerken, in het bijzonder de krater Aristarchus. Ook donkere kraters kunnen worden gezien, zoals Grimaldi nabij de westelijke rand van de maan. Het uiterlijk van de nachtkant van de maan in het asgrauwe licht kan vergeleken worden met hetgeen men te zien krijgt tijdens volle maan, waargenomen doorheen een sterk verdonkerend grijsfilter.
Zie ook Maanlicht Zonlicht
Categorie:Maan