Portret van een jongen met een tekening (Italiaans: )Het schilderij staat ook bekend als Portret van een jongeman met een kindertekening (). is een schilderij van Giovanni Francesco Caroto, vervaardigd rond 1515-1520. Het bevindt zich sinds 1871 in de collectie van het Museum van Castelvecchio in Verona, waar het op de avond van 19 november 2015 werd gestolen om pas een half jaar later in Oekraïne te worden teruggevonden.
Voorstelling Op het raadselachtige schilderij is een jongen te zien van naar schatting tien tot twaalf jaar oud met opvallend rood haar met een scheiding in het midden. Hij draagt een groen gewaad dat een harmonieus contrast vormt met zijn oranje-rode haar. In de linkerbenedenhoek is een rood lapje stof zichtbaar, dat mogelijk een baret of een ander kledingstuk voorstelt. De jongen kijkt de toeschouwer recht aan met een geamuseerde blik en een brede lach waarbij zijn tanden zichtbaar zijn, wat in de formele portretkunst van de vroege zestiende eeuw zeer ongebruikelijk was.
De jongen houdt met zijn rechterhand een vel papier omhoog. Op dit papier is een menselijke figuur getekend, een poppetje met een groot hoofd en dunne ledematen. Het wordt gezien als de oudste afbeelding van een kindertekening in de Europese kunstgeschiedenis. Naast de kinderlijke figuur bevindt zich op hetzelfde vel een vakkundig getekende anatomische studie van een oog in profiel, wat suggereert dat het kind een gebruikt vel papier uit een schildersatelier heeft bemachtigd om zijn eigen schets op te maken.Vgl. Lubbock Hoewel de identiteit van de jongen onbekend is, lijkt de ongedwongenheid van het schilderij erop te wijzen dat de jongen uit de naaste omgeving van de schilder komt, bijvoorbeeld zijn zoon Bernardino of zijn neefje Giovan Pietro.
Herkomst De herkomst van het schilderij is bekend vanaf 1781, toen het deel uitmaakte van de collectie van de Veronese wiskundige Anton Maria Lorgna. In die tijd werd het werk toegeschreven aan de school van Correggio. Later kwam het in bezit van de verzamelaar Cesare Bernasconi en werd Bernardino Luini, een volgeling van Leonardo da Vinci, als de maker gezien. In 1871 schonk Bernasconi het schilderij aan de stad Verona. De kunsthistoricus Bernard Berenson herkende de specifieke stijlkenmerken van Caroto en zorgde in 1907 voor de definitieve toeschrijving. Sindsdien is het werk uitgegroeid tot een iconisch meesterwerk van Caroto.
In de twintigste eeuw verwierf het schilderij medische bekendheid, omdat de lach van de jongen de Britse kinderarts Harry Angelman inspireerde om voor het eerst het syndroom te beschrijven dat later zijn naam zou gaan dragen. Een van de kenmerken van deze ernstige stoornis is dat patiënten als kind veel lachen en houterig bewegen.
Literatuur (2010). Museo di Castelvecchio. Catalogo generale dei dipinti e delle miniature delle collezioni civiche veronesi, Vol. 1: Dalla fine del X all'inizio del XVI secolo. Silvana. p. 393-95 (2024). Guide; Museo di Castelvecchhio. Modena: Franco Cosimo Panini. p. 110-11
Externe links
Categorie:Italiaanse schilderkunst Categorie:Verona Categorie:1510-1519