Andrés Carro y Paisán (Pedrosa del Príncipe, 1 december 1732 - Manilla, maart 1806) was een Spaans rooms-katholieke geestelijke en lexicograaf. Carro was jarenlang missionaris in het noorden van het grootste Filipijnse Luzon. Hij werd echter vooral bekend door zijn publicaties over het Ilocano, een taal die wordt gesproken in het noorden van het eiland Luzon, waar Carro zijn missiewerk verrichtte.
Biografie Andrés Carro werd geboren op 1 december 1732 in Pedrosa del Príncipe, in de Spaanse provincie Burgos, als zoon van Juan Carro en María Paisán. Carro trad op 15 augustus 1757 in bij de orde van de Augustijnen in het Real Colegio Seminario de los Agustinos in de stad Valladolid. Kort na het afronden van zijn noviciaat vertrok Díez in op 25 september met het schip Señor San José, San Nicolás y las Ánimas vanuit de haven van Cádiz naar de Filipijnen, waar hij ergens in 1759 in Manilla arriveerde.
Op 19 september 1760, een jaar na zijn aankomst, werd Carro benoemd tot missionaris in Tagudin, een door hem gestichte missiepost in het noordwesten van de Filipijnen. Hij wijdde zich daar aan de bekering van de Igorot, de lokale bevolking uit vijf omliggende dorpen Cayang, Cabubatan, Tadian, Ibalas en Lobong Megueymey. Het missiewerk van Carro werd vele jaren later nog door de Augustijnse provinciaal Hilarión Díez geprezen.
Na zijn periode in Tagudin, die duurde tot omstreeks 1774, bekleedde Carro gedurende enkele jaren bestuurlijke functies binnen de augustijnse provincie en het bisdom Nueva Segovia. In deze periode was hij onder meer actief als visitador, belast met het toezicht op verschillende kloosters en missieposten in de regio Ilocos. Omstreeks 1780 werd hij benoemd tot pastoor van Magsingal, waar hij tot kort voor zijn overlijden werkzaam bleef.
Carro werd vooral bekend door zijn werk als taalkundige. Gebruikmakend van het werk van diverse andere geestelijken die hem waren voorgegaan bestudeerde hij het Ilocano, een lokale taal in het noordwestelijke deel van het grootste Filipijnse eiland Luzon, waar Carro zijn missiewerk verrichtte. In 1793 werd het werk Arte de la lengua ilocana gepubliceerd, een door pater Andrés Carro gecorrigeerd en aangevuld werk dat oorspronkelijk was samengesteld door pater Francisco López.
Een ander werk van Carro was Vocabulario Iloco-Español. Dit werk werd later opnieuw uitgegeven in 1888 en later weer aangevuld en gecorrigeerd door de paters Mariano García en Ricardo Villanueva. De laatste herziene versie vormde de basis van een Ilocano-Engels woordenboek dat in 1957, ruim 150 jaar na het overlijden van Carro, werd uitgegeven door Morice Vanoverbergh.
Enkele maanden voor zijn dood trok Carro zich terug in het het Augustijnenklooster in Manilla waar hij in maart 1806 op 73-jarige leeftijd overleed.
Bronnen (1901), Catálogo bio-bibliográfico de los religiosos agustinos de la provincia del Santísimo Nombre de Jesús de las Islas Filipinas desde su fundación hasta nuestros días, p.318-319, Manilla : Establecimiento tipográfico del Colegio de Sto. Tomás, online te lezen via deze link Biografie Andrés Carro y Paisán, Real Academia de la Historia (geraadpleegd op 12 april 2026) Biografie Andrés Carro O. S. A. (1733-1806), Biblioteca Virtual de la Filología Española (geraadpleegd op 13 april 2026)
Categorie:Augustijn Categorie:Lexicograaf Categorie:Missionaris in de Filipijnen Categorie:Persoon in de Spaans koloniale Filipijnen