Willem Jan de Langen (Groningen, 10 maart 1892 – Leiden, 7 december 1959) was een Nederlands hoogleraar belastingrecht.Pensioenkaart Amsterdam
Hij was zoon van Jantje Wolters en stoffenverver Hendrik de Langen. Hijzelf was getrouwd met Catharina van der Sande. Het echtpaar kreeg vijf dochters. Miek de Langen werd jeugdrechter, Lien de Langen, trouwde met hoogleraar Gilles Quispel.
Hij behaalde zijn diploma hogereburgerschool in Groningen. Hij volgde daarna een cursus tot surnumerair, een vakstudie voor belastingambtenaar. Van daaruit ging het werken bij de rijksdienst belastingen (1914), maar werd later ambtenaar gemeentebelastingen in Amsterdam (1917). In 1921 verliet hij die overheidsdienst om voor Loyens & Volkmaars belastingconsulent te worden in Nederlands-Indië. In 1927 kwam hij terug naar Nederland en werkte voor genoemd bedrijf in Den Haag, met een uitstap in 1948 weer naar Nederlands-Indië. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog moest hij korte tijd verstek laten gaan. Vanwege verzet, in dit geval hulp verlenen aan (Joodse) landgenoten in problemen, werd hij vastgezet in het Oranjehotel.
Hij werd in 1950 op zijn gebied hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam. Hij publiceerde onder meer De grondbeginselen van het Nederlands belastingrecht en Balans lezen. Daarnaast schreef hij artikelen voor vakbladen, de Vereniging voor belastingwetenschappen en de International Fiscal Association. De Langen overleed, wonende te Wassenaar, plotseling in een ziekenhuis in Leiden. Hij werd 67 jaar en werd gecremeerd op Westerveld.
Categorie:Nederlands jurist Categorie:Hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam