John Rogers Cooke (Jefferson Barracks, 9 juni 1833 – Richmond, 10 april 1891) was een Amerikaans militair en zakenman. Na een korte loopbaan in het United States Army koos hij bij het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog de zijde van de Geconfedereerde Staten van Amerika net zoals zijn schoonbroer J.E.B. Stuart.
Vroege jaren John R. Cooke werd geboren op 9 juni 1833 in Jefferson Barracks, Missouri. Hij was de zoon van Philip St. George Cooke, een beroepsmilitair, en Rachel Wilt Herzog. John Cooke liep school in Carlisle, Pennsylvania en Alexandria, Virginia. Daarna studeerde hij voor ingenieur aan Harvard College. Hij zou zijn studies niet voltooien. Cooke stamde uit een van de oudste families van Virginia. Hij werd vernoemd naar zijn oom die tijdens de Oorlog van 1812 zetelde in het Virginia House of Delegates en een grote rol speelde in de Virginia Constitutional Convention van 1829 en 1830. John Cookes zus Flora huwde met J.E.B. Stuart die later generaal-majoor zou worden in het Confederate States Army.
Na het stopzetten van zijn studies werkte Cooke enige tijd bij de aanleg van spoorwegen in Missouri en Ohio. Dankzij de invloed van zijn vader werd hij in 1855 aangesteld als tweede luitenant in het 8th Infantry Regiment.Eicher, John H., and David J. Eicher, Civil War High Commands. Stanford: Stanford University Press, 2001. . p. 183 Hij diende met zijn eenheid in het New Mexicoterritorium en Texas.
Amerikaanse Burgeroorlog Toen Virginia in mei 1861 voor secessie koos, dienden Cooke en zijn schoonbroer J.E.B. Stuart hun ontslag in en namen ze dienst in het Confederate States Army. Hun vader en schoonvader bleef trouw aan de unie. Stuart zou sneuvelen tijdens de oorlog. De breuk tussen vader en zoon zou pas vele jaren na de oorlog bijgelegd worden. Biografie van John R. Cooke Cooke kreeg de rang van eerste luitenant en diende tijdens de Eerste Slag bij Bull Run in de staf van brigadegeneraal Theophilus H. Holmes. In april 1862 rekruteerde hij een artillerie-eenheid en als dank hiervoor werd hij benoemd tot kolonel van het 27th North Carolina Infantry Regiment. Cooke raakte gewond tijdens de Slag bij Antietam in september 1862. Enkele maanden later, op 1 november 1862, werd hij bevorderd tot brigadegeneraal.
Hij voerde zijn brigade aan tijdens de Slag bij Fredericksburg in december 1862. Hij raakte ernstig gewond toen hij een schedelfractuur opliep nadat een kogel zijn oog net miste.Welsh, Jack D. Medical Histories of Confederate Generals. p. 47 Pas in april 1863 was hij voldoende hersteld om terug te keren naar het front. Hij kreeg het bevel over een brigade in het korps van luinenant-generaal A.P. Hill. Tijdens een aanval op de stellingen van het Noordelijke II Corps bij Bristoe Station in oktober 1863 raakte Cooke gewond aan zijn scheenbeen. Hij was opnieuw enkele maanden buiten strijd. Tijdens zijn herstelperiode zetelde Cooke in een militair tribunaal in de hoofdstad. Hij keerde opnieuw terug naar het front om tijdens de Slag bij Spotsylvania Court House opnieuw een verwonding op te lopen.
Latere jaren thumb|right|Het Graf van Cooke en zijn echtgenote, Hollywood Cemetery. Na de oorlog huwde Cooke met Nannie G. Patton. Het koppel zou acht kinderen krijgen: drie zonen en vijf dochters. Hij vestigde zich in Richmond en werd zakenman. Hij was een van de oprichters van het Confederate Soldiers' Home in Richmond en was lid van de Southern Historical Society.
John R. Cooke overleed op 10 april 1891 in Richmond, Virginia aan de gevolgen van een longonsteking. Hij werd begraven op het Hollywood Cemetery in Richmond, Virginia.
Zie ook Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog (Confederatie)
Categorie:Amerikaans generaal Categorie:Generaal van de Geconfedereerde Staten