St. Mark's Eve (de avond van Sint-Marcus) is de dag vóór de feestdag van Sint-Marcus de Evangelist. In liturgische christelijke kerken wordt dit feest van Sint-Marcus elk jaar op 25 april gevierd; Sint-Marcusavond is dus op 24 april.
Engelse folklore In Engelse dorpen was het van de 17e eeuw tot het einde van de 19e eeuw de gewoonte om op Sint-Marcusavond in de kerkportiek te zitten. Degenen die daar zaten, moesten stil zijn tussen het luiden van de klok om 23.00 uur en het slaan van de klok om 1.00 uur. Men zei dat de geesten van degenen die in het jaar zouden sterven de kerk zouden binnengaan. Dit is een vorm van voorloop.
Uit documenten uit 1608 blijkt dat een vrouw in Nottinghamshire door haar kerk werd berispt omdat ze aan Sint-Marcusavond had deelgenomen, wat aanduidt dat het folkloristische gebruik voorchristelijke elementen bezit (de Wilde Jacht) en door de kerk werd bestreden.
In Yorkshire was het nodig om drie opeenvolgende nachten te waken. Tijdens de derde van deze wakes zou men de geesten van degenen die zouden sterven de kerk zien binnengaan. Deze praktijk was het meest gangbaar in de noordelijke en westelijke graafschappen.
Sommige beschrijvingen van het gebruik stellen dat de wachters moeten vasten of rond de kerk moeten cirkelen voordat ze hun plaats innemen. De geesten van degenen die spoedig zouden sterven, zouden als eersten worden waargenomen. Degenen die het jaar bijna zouden voltooien, zouden pas rond 1.00 uur 's nachts worden gezien. Andere varianten van het bijgeloof zeggen dat de wachters onthoofde of rottende lijken, of naderende doodskisten zouden zien. Ook zouden tekenenen van de doodsoorzaak kunnen worden aanschouwd. Als de persoon zal verdrinken, zal zijn vertegenwoordiger komen alsof hij worstelt en in het water spettert, en zo verder voor andere gevallen van vroegtijdige dood.
De Fairfield Village Community Association viert Sint-Marcusavond door mensen aan te moedigen "...een kaars aan te steken, even stil te staan en te denken aan de mensen die lijden in lichaam, geest of ziel, en te bidden dat zij kracht en genezing mogen ontvangen."
Gedicht Uittreksel uit het gedicht 'De Vigilie van Sint Marcus' (1806) van James Montgomery:
Tis now, replied the village belle, St. Mark’s mysterious eve, And all that old traditions tell I tremblingly believe; How, when the midnight signal tolls, Along the churchyard green, A mournful train of sentenced souls In winding-sheets are seen. The ghosts of all whom death shall doom Within the coming year, In pale procession walk the gloom, Amid the silence drear. Het is nu, antwoordde de dorpsschoone, De mysterieuze avond van Sint-Marcus, En alles wat oude tradities vertellen Geloof ik bevend; Hoe, wanneer het middernachtsignaal luidt, Langs het kerkhofgroen, Een treurige trein van veroordeelde zielen In lijkwades worden gezien. De geesten van allen die door de dood zullen worden verdoemd In het komende jaar In bleke optocht loopt de somberheid, Te midden van de desolate stilte.
Andere omens Niet alleen een omen van overlijden kan worden waargenomen op St. Mark's Eve. Volgens een andere traditie kan een jonge vrouw het gezicht van haar toekomstige echtgenoot op haar tuniek zien verschijnen door deze op Sint-Marcusavond voor het vuur te houden.
In Italië geven mannen traditioneel een enkele rozenknop aan de vrouwen van wie ze houden tijdens het feest van Sint Markus.
Categorie:Christelijke feestdag Categorie:Feest in april Categorie:Folklore Categorie:Bijgeloof