monochrom is een Oostenrijks kunstenaarscollectief, uitgeverij en filmproductiebedrijf uit Wenen. De groep werd in 1993 opgericht rond Johannes Grenzfurthner en Franz Ablinger en werkt op het snijvlak van kunst, technologie, filosofie, populaire cultuur en politiek activisme. Het collectief heeft zijn werkruimte in het MuseumsQuartier in Wenen.
Geschiedenis en werkwijze monochrom begon als een alternatief tijdschrift en zine over kunst, technologie en subculturen. Volgens Grenzfurthner ontstond het project mede uit de wens om een kritisch antwoord te formuleren op conservatieve tendensen binnen vroege cyberculturen en om technologische discussies te verbinden met punk-, antifa- en undergroundcultuur.
In de loop van de jaren negentig en 2000 breidde monochrom zijn activiteiten uit naar performancekunst, installatiekunst, lezingen, computerspellen, robotica, conferenties, film en uitgeefprojecten.
Een terugkerend begrip in het werk van de groep is context hacking: het toepassen van methoden uit de hackercultuur op sociale, artistieke, juridische en mediale situaties. De groep gebruikt daarbij vaak satire, fictieve identiteiten, institutionele interventies en populaire cultuur als artistieke strategieën.
Projecten Tot de bekendere projecten van monochrom behoort Roboexotica, een festival rond cocktailrobotica dat sinds 1999 in Wenen wordt georganiseerd. Het festival werd internationaal besproken als een ironische en kunstzinnige benadering van robotica, drankcultuur en technologische verbeelding.
Een ander belangrijk project is Arse Elektronika, een conferentie- en festivalreeks over seksualiteit en technologie, die vanaf 2007 internationaal werd georganiseerd. Het project werd in latere edities ook beschreven als onderdeel van een bredere discussie over lichaam, technologie, seksualiteit en digitale cultuur.
Daarnaast ontwikkelde monochrom het fictieve project Soviet Unterzoegersdorf, een alternatieve geschiedenis rond een denkbeeldige overgebleven Sovjet-enclave in Oostenrijk, uitgewerkt in performances, spellen en filmprojecten. Ook de performance-reeks Buried Alive, waarbij deelnemers tijdelijk in een kist onder de grond werden geplaatst, kreeg internationale media-aandacht.
Film Vanaf de jaren 2010 werd filmproductie een belangrijk onderdeel van monochroms activiteiten. De documentaire Traceroute uit 2016 werd besproken als een roadmovie over nerdcultuur, populaire cultuur en persoonlijke biografie.
Glossary of Broken Dreams uit 2018 werd besproken als een satirische essayfilm over politieke en maatschappelijke begrippen.
De horrorfilm Masking Threshold uit 2021 kreeg aandacht vanwege zijn gebruik van macrobeelden, geluidsontwerp en experimentele horrortaal. Razzennest uit 2022 werd besproken als een formeel ongebruikelijke horrorfilm waarin veel van de handeling via een audiocommentaarstructuur verloopt.
Solvent uit 2024 werd internationaal besproken als een politieke found-footage- en bodyhorrorfilm rond de doorwerking van nazistische geschiedenis.
Geselecteerde films: Kiki and Bubu: Rated R Us (2011) Die Gstettensaga: The Rise of Echsenfriedl (2014) Traceroute (2016) Glossary of Broken Dreams (2018) Masking Threshold (2021) Razzennest (2022) Hacking at Leaves (2024) Solvent (2024)
Externe link Officiële website
Categorie:Kunstenaarscollectief Categorie:Kunst in Oostenrijk Categorie:Cultuur in Wenen Categorie:Media in Oostenrijk Categorie:Filmbedrijf Categorie:Uitgeverij