Trude Elisabeth (Trudy) van Keulen (Purmerend, 25 mei 1938 – Laren, 16 januari 2026) was een Nederlands televisieproducent en documentairemaker, vooral bekend als grondlegger van de VPRO-jeugdtelevisie en als drijvende kracht achter Villa Achterwerk. Zij verwierf bekendheid met jeugddocumentaires waarin het perspectief van het kind centraal stond. Ze realiseerde diverse kinderdocumentaires die internationaal erkenning kregen; tweemaal werd haar werk bekroond met de Prix Jeunesse.
Levensloop en carrière Van Keulen begon haar loopbaan in 1964 bij de IKON. Ze maakte onder meer samen met Karel Eykman en Aart Staartjes een serie Bijbelverhalen voor kinderen. Samen met Mary Michon maakte ze het prijswinnende programma Een brief van Emmy.
In 1984 trad zij in dienst bij de VPRO, waar zij samen met Burny Bos verantwoordelijk werd voor de ontwikkeling en redactie van jeugd- en jongerenprogramma’s. Onder haar leiding ontstond het programma Achterwerk in de kast, waarin kinderen een eigen podium kregen om hun leefwereld en interesses te tonen. Dit concept groeide in 1992 uit tot het zondagochtendblok Villa Achterwerk, dat werd gepresenteerd door kinderen zelf. Van Keulen speelde een bepalende rol in de vormgeving van deze vernieuwende benadering van jeugdtelevisie, waarin authenticiteit en eigenheid van het kind vooropstonden.
Documentaires Als documentairemaker richtte Van Keulen zich op maatschappelijke thema’s en het leven van kinderen in uiteenlopende, vaak complexe omstandigheden. Zij werkte regelmatig in risicovolle gebieden en behandelde onderwerpen als oorlog, armoede en migratie.
In 1987 maakte zij het tweeluik Kinderen in Zuid-Afrika – Een land, twee werelden, over de gevolgen van apartheid voor kinderen. In 1992 werd haar documentaire De kinderen van de stenen, over Palestijnse kinderen in bezet gebied, bekroond met een Bronzen Award op de New York Festivals. Andere producties behandelden onder meer zwerfkinderen in Europese steden, jonge vluchtelingen en Romakinderen die in Duitsland met uitzetting werden bedreigd. Samen met documentairemaker Biba Krklec maakte ze de serie Kinderen van Sarajevo, over het leven van kinderen tijdens de oorlog in Bosnië.
Met de serie Anders dan anders (1997) richtte zij zich op Nederlandse kinderen die opgroeiden in bijzondere of kwetsbare situaties. Kenmerkend voor haar werk was de nadruk op identificatie: kijkers moesten zich kunnen herkennen in de geportretteerde kinderen. Daarbij zocht zij naast zware thema’s bewust naar elementen van veerkracht en lichtheid, zoals muziek, sport of vriendschap.
Werkwijze en visie Van Keulen stond bekend om haar uitgesproken visie op documentaire maken. Zij hechtte grote waarde aan de innerlijke belevingswereld van haar onderwerpen en beschouwde oppervlakkige verslaglegging als onvoldoende. Volgens haar moest een documentaire inzicht geven in motieven, gevoelens en onderliggende spanningen om werkelijk betekenisvol te zijn.
Persoonlijk leven en overlijden Van Keulen bleef ongehuwd en had geen kinderen. In 1998 ging zij met pensioen. In haar laatste jaren woonde zij in het Rosa Spier Huis in Laren. Zij overleed aldaar op 16 januari 2026 op 87-jarige leeftijd.
Categorie:Nederlands regisseur Categorie:Nederlands documentairemaker