Hendrik van Oyen (Vlissingen, 24 oktober 1898 – Bazel, 4 februari 1980) was een Nederlands hervormd theoloog.
Leven Van Oyen studeerde aan de Universiteit Leiden en promoveerde in 1929. Hij diende achttien jaar als predikant in de Nederlandse Hervormde Kerk. Na een hoogleraarschap systematische theologie in Groningen doceerde hij van 1948 tot zijn pensionering in 1968 als hoogleraar systematische theologie en ethiek aan de Universiteit van Basel. Sinds 1956 was hij buitenlands lid van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen (KNAW).
Geschriften (selectie) Ethiek en religie. Opmerkingen over de relatie tussen ethiek en religie in het systeem van Hermann Cohen . Amsterdam 1929, . Theologische epistemologie. Een essay over dogmatische prolegomena . Zürich 1955, . Boodschap en gebod . Gütersloh 1962, . Verantwoordelijkheid en vrijheid . Gütersloh 1972, .
literatuur Als redacteur Bo Reicke : christelijke en moderne moraal. Festschrift voor Hendrik van Oyen op zijn 70e verjaardag, 24 oktober 1968. Basel 1968, . Jan Veenhof: Geest en liefde. De systematische grondslagen van de ethiek van Hendrik van Oyen . Amsterdam 1978, .
Externe links overlijdensbericht
Categorie:Lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen Categorie:Hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen Categorie:Nederlands theoloog