Félix-Joseph-Hubert de Wavrans (Doornik, augustus 1715 – Brussel, 27 oktober 1784) was een edelman en bisschop van Ieper in de Oostenrijkse Nederlanden. Hij was de voorlaatste bisschop van Ieper. Levensloop Wavrans was de zoon van Jacques-François-Yves de Wavrans, heer van Lyswalle die werkte voor de Oostenrijkse overheid in het baljuwschap Het Doornikse. Zijn moeder was Marie-Joseph Hudsebaut. Zijn tweelingbroer Louis-François-Ghislain de Wavrans is voorzitter van het Rekenhof der Oostenrijkse Nederlanden geworden.
Wavrans ging in het priesterseminarie van zijn geboortestad Doornik. Het bisdom Doornik stuurde hem naar de universiteit van Leuven. Daar behaalde hij de graad van licentiaat in canoniek recht. Terug in Doornik verwierf hij de prebende van kanunnik in het kapittel van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal. Hij werd bevorderd tot aartsdiaken.
In 1762 gaf landvoogd Karel van Lotharingen de toestemming dat Wavrans de bisschopstroon van Doornik mocht innemen. De toestemming kwam er ook van de aartsbisschop van Mechelen Frankenberg en de bisschop van Doornik de Oostenrijker Salm-Reifferscheid. Het bisdom Ieper had de bijzonderheid dat het zich uitstrekte buiten de Oostenrijkse Nederlanden in Frankrijk, alsook dat de Staatse troepen een aantal steden ervan in bezit hielden. Hun keuze viel op Wavrans omdat hij in het bisdom Doornik, waar zoals in Ieper bisdomsgrenzen bestonden in drie landen, bestuurlijke ervaring had opgedaan.
Na de bisschopswijding door aartsbisschop Frankenberg in Mechelen trok Wavrans naar Ieper (1762).
Zijn episcopaat ging door als een rustig bestuur, met uitzondering van de begrafeniskwestie die opdook op het einde. In 1776 besliste koning Lodewijk XVI van Frankrijk, op vraag van Franse geestelijken, dat voortaan geen lijken mochten begraven worden in kerkgebouwen. Dit gold dus ook voor een deel van het bisdom Ieper. In 1777 kondigde Wavrans aan in Brussel dat deze regel ook gold voor de stad Ieper. De ondergrond van de kerken was er zo drassig dat Wavrans elke begraving verbood. Keizer Jozef II bekrachtigde dit op 13 mei 1781 in Wenen. Enkele weken later brak een rel los toen Wavrans baron de Bonsart, een weldoener van het bisdom Ieper, zou begraven in een Ieperse kerk. De Geheime Raad in Brussel weigerde de vraag van bisschop Wavrans wegens extravagant.
Wavrans maakte niet meer mee dat keizer Jozef II een grondige hervorming van de Roomse Kerk ten uitvoer wou brengen. Hij overleed immers in 1784. De begrafenis vond plaats in de Sint-Michiel-en-Goedelekathedraal in Brussel. Zijn opvolger was de rijksgraaf d'Arberg; deze was de laatste bisschop van Ieper.
Categorie:Zuid-Nederlandse adel (voor 1830) Categorie:Zuid-Nederlands kanunnik (voor 1830) Categorie:Bisschop van Ieper Categorie:Adel in de Nederlanden in de 18e eeuw Categorie:18e-eeuws bisschop