Het Alamire handschrift Bru MS 6428 (Koninklijke Bibliotheek van België MS 6428) is een muziekhandschrift dat vervaardigd werd in het atelier van Petrus Alamire. Het is nauwelijks mogelijk om een tijdvak te benoemen waar in dit handschrift vervaardigd werd. Dat heeft vooral te maken met het feit, dat dit van alle 51 bewaard gebleven muziekhandschriften uit het atelier van Alamire het meest ernstig gevandaliseerde handschrift is. In de loop van de achttiende en negentiende eeuw zijn alle schilderingen, miniaturen, verluchte initialen en de meeste randversieringen op grove wijze uit het handschrift verwijderd. In die twee eeuwen kwam het verwijderen van miniaturen vaker voor. De muziek van de Franco-Vlaamse School werd als ouderwets en afgedaan beschouwd en daarmee werden de koorboeken en handschriften ook niet meer als relevant of kostbaar gezien. Perkament waarop ook dit handschrift is geschreven werd vooral hergebruikt als versteviging van bijvoorbeeld kaften en omslagen. De verwijderde miniaturen en initialen kwamen vaak terecht in persoonlijke albums en daarna soms in musea. Veel daarvan ging ook weer verloren. In de laatste decennia twintigste eeuw zijn slechts twee fragmenten uit dit soort albums als afkomstig uit het atelier van Alamire geïdentificeerd. Die fragmenten waren niet afkomstig uit reeds bekende handschriften, maar moeten uit verder feitelijk volstrekt onbekende handschriften gesneden zijn. Het heeft ook tot gevolg dat het niet is vast te stellen voor wie het handschrift was bedoeld. Hetzelfde geldt voor wie de feitelijke opdrachtgever was. Het is een van de grootste handschriften uit het oeuvre van Alamire. Het is met afmetingen van 73x50 cm het op een na grootste. Alleen Jenu U4, een van de koorboeken van Frederik III van Saksen is nog iets groter.
Het handschrift bevat zeven missen. Zes daarvan zijn composities van Pierre de la Rue, de favoriete componist van het Habsburgs-Bourgondische hof. Een mis is van Heinrich Isaac. Er zijn een aantal handschriften in het oeuvre van het atelier van Alamire met alleen composities van de la Rue. Er zijn tevens meerdere handschriften waarin naast een aantal composities van de la Rue slechts een compositie van een andere componist aanwezig is. Het maakt de indruk dat de verdeling tussen zes missen van de la Rue en een mis van een andere componist zorgvuldig gepland is. De zeven missen zijn voor vijf en zes stemmen. Daarvan had de la Rue er maar zes gecomponeerd. De in dit handschrift aanwezige mis van Isaac is die van Maria-Tenhemelopneming. Het is bekend dat deze compositie gezongen is door de hofkapel van Keizer Maximiliaan I bij de diensten na het overlijden van Hermes van Milaan, de zoon van Galeazzo Maria Sforza in 1503. Heinrich Isaac was toen de hofcomponist van Maximiliaan I. Ook de hofkapel van Filips de Schone was in Wenen aanwezig en gaf een uitvoering van het Requiem van de la Rue. Het is denkbaar dat de partituur van het werk van Isaac via deze weg bij het atelier van Alamire terecht kwam en daar gekopieerd werd. Dan zou dit een periode van vervaardiging in het eerste of tweede decennium van de zestiende eeuw voor dit handschrift kunnen betekenen. Zie ook De overige in België bewaarde handschriften van Petrus Alamire zijn:
In de Koninklijke Bibliotheek van België Koorboek voor de Zeven Smarten Groot liedboek van Margaretha van Oostenrijk Koorboek voor Philips de Schone Koorboek voor Catharina van Oostenrijk Occo handschrift
In Museum Hof van Busleyden Mechelse koorboek
Voor alle 51 bewaarde handschriften van Alamire Lijst van muziekhandschriften van Petrus Alamire
Categorie:16e-eeuws boek Categorie:Verlucht handschrift