Frans Joseph van Dusschoten (Amsterdam, 28 oktober 1925 – Amersfoort, 23 april 2018)Familieberichten online met berichten van overlijden van Frans van Dusschoten (geraadpleegd 27 mei 2026) was een Nederlands sportjournalist, -redacteur en –regisseur. Zijn specialisaties waren (zee)zeilen en volleybal.
Hij was zoon van Wilhelmina Frederika Janse en Frans Joseph van Dusschoten. Hijzelf was getrouwd met Alida Maria van der Wolff. Van huis uit was hij winkelier in fournituren.Stadsarchief Amsterdam< Archiefkaart Frans van Dusschoten Zijn bijnaam was Frans de Neus, vanwege zijn grote neus.
Van Dusschoten was actief amateurvolleyballer. Die hobby mondde uit in het doorgeven van volleybaluitslagen aan kranten als de Volkskrant en Het Parool. Eerste tekenen van contact met andere media waren dat hij hetzelfde deed voor een radiosportprogramma van Bob Spaak. Die zei op een gegeven moment: waarom lees je ze zelf niet voor. Dit leidde weer tot zijn verschijnen op televisie. Hij was op 1 januari 1964 de eerste Nederlandse sportverslaggever bij de reportage over een volleybalwedstrijd (Libanon '50 Rotterdam tegen Blokkeer/DES Rijswijk). Al eerder in 1962 deed hij rechtstreeks verlag van de finalewedstrijd tijdens het Wereldkampioenschap volleybal mannen in Moskou. Hij kwam in een generatie terecht met Hugo Walker, Jan Cottaar, Frans Henrichs, Herman Kuiphof en Theo Koomen. Hij ontwikkelde daarbij een specialisatie in sporten, die aldus hijzelf minder bekend waren, maar wel van nationaal belang. Zo groeide zijn portofolio uit met zeilen, korfbal en kanoën. Was zijn werkverband met de Nederlandse Televisie Stichting/Nederlandse Omroep Stichting (NTS/NOS) eerst nog op freelancebasis, later werd het een vast dienstverband, waardoor hij zijn winkel ophief. Een van zijn spraakmakendste reportages was in 1969 van de Fastnet Race; er voer toen op elk zeezeilschip een cameraman mee (on board reporters, OBR) en hij zorgde voor commentaar en maakte een reportage over het team Admiral’s Cup. Midden jaren zeventig was hij nog steeds betrokken bij het volleybal; hij was tussen 1976 en 1978 voorzitter van Brother Martinus.
In die jaren kwam er tevens een eind aan zijn sportjaren bij Studio Sport; er kwam een nieuwe lichting journalisten en verslaggevers. Van Dusschoten ging niet stilzitten. Hij maakte de televisieserie Maritiem, verzorgde programma’s voor Omroep Soest en organiseerde samen met Ben Staartjes en Karel Beukema toe Water de jaarlijkse uitreiking van de Conny van Rietschoten Troffee onder de paraplu van Stichting Zeiltrophy (1983), de prijs werd later omgedoopt tot Zeiler van het jaar.
De laatste jaren werd hij geplaagd door de Ziekte van Alzheimer en verbleef daardoor in een verpleegtehuis in Amersfoort, alwaar hij op 92-jarige leeftijd als weduwnaar overleed. Hij werd in besloten kring begraven op Zorgvlied, mede omdat een groot deel van zijn voormalige collegae uit zijn lichting bij Studio Sport al overleden was.
Een gevleugelde uitspraak van hem:
Bronnen en referenties
Categorie:Nederlands sportjournalist Categorie:Nederlands televisiepresentator Categorie:Nederlands televisieregisseur