Koop Kuipers (Surhuisterveen, 25 april 1893 – Groningen, 22 februari 1949) was een Nederlandse aannemer en lokaal politicus. Hij was aanvankelijk actief voor de Vrijzinnig-Democratische Bond (VDB) en werd later de eerste wethouder namens de Partij van de Arbeid (PvdA) in de gemeente Achtkarspelen. Hij speelde een centrale rol in de samenleving van Surhuisterveen als ondernemer in de bouwsector en als bestuurder.
Afkomst en privéleven Kuipers werd op 25 april 1893 geboren als zoon van timmerman Hendrik Kuipers en Grietje van der Velde. Hij was getrouwd met Sara Johanna Cornelia Wolfert.
Maatschappelijke loopbaan Kuipers was in Surhuisterveen actief als "aannemer van bouwwerken". In die hoedanigheid drukte hij een stempel op de infrastructuur en uitbreiding van het dorp. Hij legde de straat aan die later naar hem werd vernoemd (de Koop Kuipersweg) en bouwde nagenoeg alle woningen die aan deze weg staan. Daarnaast had hij een groot aandeel in de totstandkoming van de lokale ulo-school die aan deze straat werd gebouwd.
Zijn bouwactiviteiten reikten verder dan de eigen regio; hij genoot ook bekendheid door de grote bouwwerken die hij in de stad Groningen in uitvoering had. Een ensemble van acht woonhuizen aan de Groningerstraat 74 tot 88 in Surhuisterveen, in 1935 door hem ontworpen en gebouwd, is later aangewezen als rijksmonument.
Politieke carrière In 1931 stelde Kuipers zich voor het eerst verkiesbaar voor de gemeenteraad van Achtkarspelen. Als nummer drie op de kandidatenlijst behaalde hij 15 stemmen, wat destijds onvoldoende was voor een zetel. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1935 had hij meer succes; als tweede op de lijst van de Vrijzinnig-Democratische Bond, achter lijsttrekker Jan Mulders uit Rottevalle, werd hij met 36 stemmen gekozen in de gemeenteraad. Tijdens de verkiezingen van 1939 herhaalde hij dit succes: opnieuw als tweede op de lijst van de Vrijzinnig-Democratische Bond achter Mulders werd hij met 67 stemmen herkozen.
Hoewel de Tweede Wereldoorlog zijn politieke activiteiten onderbrak, keerde Kuipers na de bevrijding terug in het lokale bestuur. Op 10 oktober 1945 nam hij zitting in de Tijdelijke Gemeenteraad van Achtkarspelen. Een maand later, tijdens een raadsvergadering onder leiding van loco-burgemeester J.P. van der Kam, werd hij benoemd tot wethouder van de gemeente.
Bij de herinrichting van het politieke landschap na de oorlog fuseerde de Vrijzinnig-Democratische Bond op 9 februari 1946 met de SDAP en de CDU tot de Partij van de Arbeid. Kuipers maakte de overstap naar deze nieuwe partij. Tijdens de daaropvolgende gemeenteraadsverkiezingen behaalde de PvdA vijf zetels in Achtkarspelen. Naast Kuipers traden ook Hendrik Bijma (Harkema), Gooitzen Elgersma, Anne de Boer (Boelenslaan) en Antje Oosternbrug (Buitenpost) toe tot de raad namens de socialisten. Kuipers werd hierna geïnstalleerd als de allereerste PvdA-wethouder van de gemeente Achtkarspelen; in deze periode vervulde hij tevens de functie van loco-burgemeester.
Overlijden en betekenis Het wethouderschap van Kuipers duurde ruim vier jaar. Hij overleed onverwacht op 22 februari 1949 in een ziekenhuis te Groningen na een kort ziekbed.
In de Friese pers werd hij na zijn overlijden omschreven als een zeer vooraanstaande en geziene figuur in Surhuisterveen, die in tal van verenigingen en corporaties een belangrijke plaats innam. De berichtgeving concludeerde dat zijn heengaan op velerlei gebied voor het maatschappelijk leven een ernstig verlies betekende. In de gemeenteraad werd hij door burgemeester Dirk Matzer van Bloois herdacht om zijn grote ijver, toewijding, deskundigheid en zijn persoonlijkheid binnen de gemeente. Afbeeldingen
Zie ook Lijst van Nederlandse architecten
Categorie:Nederlands architect Categorie:Architectuur in Friesland Categorie:Wethouder van Achtkarspelen