thumb|Kleurenspel (mei 2026) thumb|Panden met antiek aandoende gevels (juni 2026) Bloemstraat 47-57 is een gebouw aan de Bloemstraat in Amsterdam-Centrum.
Achtergrond Die Bloemstraat werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan. Er werd daar een grachten- en stratenpatroon aangelegd in een rasterpatroon, waarbij grachten, straten en dwarsstraten gelijke namen kregen, zoals hier Bloemgracht, Bloemstraat en twee Bloemdwarsstraten. Dat betekende dat perceel voor perceel werd gebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Caspar Philips kwam hier eind jaren 18e eeuw voorbij en legde hier de kerk Jan Jacobsvolk vast, een mennonietenkerk.
Gebouw Dat perceel voor perceelbouwen gaf een wisselende gevelwand met smalle en brede gebouwen, alsook een verschil in hoogte van de gebouwen. Uit oude foto’s blijkt dat hier wat hoge panden op elkaar aansloten, tot het moment dat achterstallig onderhoud voor gedeeltelijke afbraak zorgde. Er kwam met andere woorden onderstukken te staan, die gaten in de gevelwand lieten zien. In de jaren negentig wilde men de gevelwand weer sluitend maken. Het achterstallig onderhoud van de onderstukken maakte de beslissing tot sloop en nieuwbouw makkelijker. Architect Henri Leloup ontwierp voor Novavast Holding op deze plek nieuwbouw. Het is zogenaamde postzegelarchitectuur; hij moest aan allerlei eisen voldoen zodat het gebouw herkenbaar is als nieuwbouw, maar toch wel moest passen in de delen van de gevelwand die wel bleven staan. Het betekende vooral dat het betonskelet geheel is weggewerkt achter gevels van baksteen, deels om een oude indruk te geven. Bovendien moesten bedrijven, die hun gebouw verloren wel kunnen terugkeren. Leloup kwam met een gebouw met vierentwintig woningen en drie bedrijfsruimten. Bijzonder is dat er hier een ondergrondse parkeergarage onderdeel uitmaakt van het gebouw, een anachronisme tussen gebouwen die van ver van het autotijdperk dateren. Leloup liet bij dit ontwerp het ritme van de (oude) gevelwand terugkeren, waar op andere plekken bij de stadsvernieuwing deze verloren ging.
Het project valt in twee delen uiteen. Huisnummers 47 tot en met 55 geven het idee dat de panden al dan niet gerestaureerd er al eeuwen staan. Nummer 57 is opvallender met haar bekleding met lichtgekleurd baksteen. Het geelbruin wordt afgewisseld met rode accenten; tevens springen de olijfgroene toegangsdeuren eruit. Adressen en brievenbussen werden in grijs natuursteen uitgespaard. Het gebouw kreeg naam Bij de Tooren, een van de mennonietenkerkjes (andere Bij het Lam en Oude Friezen, gebruikt voor de andere gebouwen) die in de Jordaan stonden en indirect een verwijzing naar de Westerkerk met Westertoren, die (bijna) vanuit de gehele Bloemstraat, maar zeker vanaf hier is te zien.
Leloup heeft volgens de site “Gebouwd in Amsterdam” in die periode meer standsvernieuwing ontworpen in de binnenstad van Amsterdam, onder meer aan de Rozengracht.
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum