Dr. Ariaen Nicolaas Eisinga Zimmerman (Batavia, 14 augustus 1937 – Middelburg, 13 mei 2024) was een Nederlands cardioloog, medisch onderzoeker en voormalig hoogleraar Experimentele cardiologie. Hij verwierf internationale bekendheid door zijn onderzoek naar de calciumparadox. Daarnaast speelde hij een belangrijke rol in de ontwikkeling van de experimentele cardiologie in Nederland en in de opbouw van de cardiologische zorg in Zeeland.
Jeugd en opleiding Zimmerman werd geboren in Batavia (Jakarta), toen onderdeel van Nederlands-Indië (Indonesië). Hij was een zoon van Albert Zimmerman en Adriana Anthonia Christina Jongerius (1909–1995).
Na de Tweede Wereldoorlog repatrieerde het gezin naar Nederland. Zimmerman volgde de HBS-B en studeerde vervolgens geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam. Op 4 november 1965 promoveerde hij bij cardioloog Dirk Durrer op een proefschrift over de invloed van calcium op de contractiliteit van het geïsoleerde rattenhart. Vermeldenswaardig is dat Zimmerman promoveerde alvorens hij het artsexamen aflegde.
Wetenschappelijke loopbaan Na zijn promotie was Zimmerman verbonden aan het Academisch Ziekenhuis Utrecht. Hij ontwikkelde zich daar tot een van de leidende onderzoekers binnen de Nederlandse experimentele cardiologie. links|kaderloos|202x202px|Dr. Zimmerman als lector in het Academisch Ziekenhuis te Utrecht In 1972 werd hij benoemd tot lector in de Experimentele cardiologie en klinische fysiologie van de circulatie aan de Universiteit Utrecht. Op 20 november 1979 volgde zijn benoeming tot gewoon hoogleraar in de Experimentele cardiologie en de klinische fysiologie. Hij was tevens hoofd van het Laboratorium voor Experimentele Cardiologie.
Binnen de Utrechtse cardiologie speelde hij een belangrijke rol in de ontwikkeling van fundamenteel cardiovasculair onderzoek. Hij begeleidde promovendi, leidde onderzoek en droeg bij aan de vorming van een generatie cardiologen en cardiovasculaire onderzoekers. In herinneringen van voormalige collega’s wordt hij genoemd als een invloedrijke opleider en mentor.
In 1978 werd Zimmerman als een van de eerste cardiologen in Nederland verkozen tot Fellow van de American College of Cardiology.
Promovendi Onder leiding van Zimmerman (als promotor of co-promotor) werden de volgende proefschriften voltooid:Eigen archief, Familie Zimmerman
J. van de Ree (1972), Intoxication with Tricyclic Antidepressants. W.C. Runne (1976), Automatic Control of Total Heart Lung Bypass in Dogs. H.W. de Vries (1976, cum laude), Anesthesia and Monitoring of the Dog in Cardiovascular Research. A.A. Stolkhof (1976), Left Ventricular Bypass-Assisted Hypothermic Circulatory Arrest in Dogs. B. Sangster (1976), Vergiftiging door Orphenadrine. F.W. Lindemans (1977, cum laude), Electrical Stimulation of Heart Muscle. M. Deemstra (1980), ECMO en PEEP, Extracorporale Membraan Oxygenatie en Positieve Eind-Expiratoire Druk. J. Koomen (1982), Calcium Paradox: Its Mechanism and Relationship with Ischemia. H. Goslinga (1982), The Viscosity of Blood: An Experimental Study into the Effects of Alterations in Blood Viscosity During Shock.
Onderzoek naar de calciumparadox Zimmerman werd internationaal bekend door zijn onderzoek naar de calciumparadox. In 1966 publiceerde hij samen met W.C. Hülsmann in het tijdschrift Nature het artikel: Paradoxical influence of calcium ions on the permeability of the cell membranes of the isolated rat heart.
Hierin werd beschreven dat hartspiercellen ernstige schade kunnen oplopen wanneer calcium opnieuw wordt toegediend nadat het hart gedurende enige tijd calciumvrij is geperfundeerd. miniatuur|300x300px|Zimmerman (r) met zijn collegae van het eerste uur; Etienne Robles-de Medina (l) en Frits Meijler (m) Deze ontdekking vormde het begin van een omvangrijk internationaal onderzoeksveld. In de daaropvolgende decennia publiceerde Zimmerman samen met onderzoekers als Theo Ruigrok, A.B. Boink, J.M. Koomen, A.H. Maas, Frits Meijler en anderen een groot aantal studies over de calciumparadox en verwante onderwerpen. In 2000 publiceerde hij een overzichtsartikel onder de titel The calcium paradox, waarin hij terugblikte op de ontwikkeling van het onderzoeksgebied.
Hartchirurgie en experimentele cardiologie Gedurende de jaren zestig en zeventig was Zimmerman betrokken bij experimenteel onderzoek dat nauw verbonden was met de ontwikkeling van de openhartchirurgie in Nederland.
Zijn onderzoek richtte zich onder meer op; extracorporale circulatie, myocardbescherming, hart-longmachines, hemodynamica, elektrische stimulatie van het hart en farmacologische beïnvloeding van hartfunctie.
Hij werkte samen met cardiologen, fysiologen en hartchirurgen binnen het Academisch Ziekenhuis Utrecht en publiceerde op uiteenlopende terreinen van de cardiovasculaire geneeskunde.
Publieke voorlichting Naast zijn wetenschappelijke werk was Zimmerman actief op het gebied van medische publieksvoorlichting.
In 1974 werkte hij samen met programmamaker René Stokvis (producent) aan de TROS-televisiefilm Uw hart… Uw leven, waarin voor een breed publiek aandacht werd besteed aan hartziekten, risicofactoren en behandelmethoden.
Zimmerman trad daarin op als medisch deskundige en was mede-auteur van het gelijknamige boek.
In het EO-programma Nader Bekeken (1977) pleitte hij voor een bredere verspreiding van reanimatievaardigheden onder de Nederlandse bevolking. Reanimatie en acute hartzorg bleven gedurende zijn loopbaan terugkerende thema’s.
Van 1973 tot 1981 was hij bovendien als medisch adviseur en veiligheidsarts betrokken bij verschillende televisieproducties van René Stokvis (o.a. Te land, ter zee en in de lucht).
Euthanasiediscussie (Zij moest eerst) In de jaren tachtig trad Zimmerman op als vertrouwensarts van televisiemaker Wibo van de Linde.
Tijdens de maatschappelijke discussie rond de euthanasiedocumentaire Zij moest eerst… (1984) verscheen hij in een televisie-uitzending van Sonja op Dinsdag als medisch adviseur en woordvoerder.
Walcheren en Zeeland In 1981 verruilde Zimmerman zijn hoogleraarschap aan de Universiteit Utrecht voor een functie als cardioloog in Walcheren. Daarmee speelde hij een sleutelrol bij de opbouw van de moderne cardiologische zorg in Zeeland. Hij zette zich in voor uitbreiding van diagnostische en behandelmogelijkheden binnen de provincie en was een van de drijvende krachten achter de totstandkoming van een hartkatheterisatiekamer in Zeeland, die in 1983 in gebruik werd genomen.
Gedurende de daaropvolgende decennia speelde hij een belangrijke rol in de ontwikkeling van de cardiologische zorg in Zeeland. Hij bracht academische expertise uit de Utrechtse cardiologie naar een regio waar gespecialiseerde hartzorg nog sterk in ontwikkeling was.
Zimmerman trad regelmatig naar buiten als woordvoerder over hart- en vaatziekten, preventie, Reanimatie, ziekenhuiszorg en ontwikkelingen binnen de Cardiologie.
In de Zeeuwse pers verscheen hij gedurende vele jaren als commentator op medische en organisatorische vraagstukken binnen de gezondheidszorg. Daarmee vervulde hij niet alleen een klinische, maar ook een maatschappelijke rol binnen de Zeeuwse gezondheidszorg.
Hobby en Vrije Tijd links|miniatuur|267x267px|Zimmerman aan het roer van zijn Grand Banks 32, 'Paradox' Zimmerman was in zijn jonge jaren een begenadigd houtsnijder. Hij was een getalenteerd tekenaar en illustrator en illustreerde vele wetenschappelijke publicaties en boeken. Zo is bijvoorbeeld het logo van de Nederlandse Vereniging voor Cardiologie van zijn hand. Zijn grootste passie was de watersport, meer specifiek de motorbootvaart.
Betekenis Zimmerman behoorde tot de pioniers van de Nederlandse experimentele cardiologie. Zijn onderzoek naar de calciumparadox kreeg internationale betekenis en leverde een belangrijke bijdrage aan het begrip van hartspierbeschadiging en reperfusieschade. Daarnaast was hij actief als opleider, wetenschapper, medisch voorlichter en cardioloog in Zeeland, waar hij gedurende vele jaren een belangrijke rol speelde in de verdere ontwikkeling van de regionale hartzorg.
Categorie:Nederlands hoogleraar