thumb|Topgevel (mei 2026) Rozenstraat 211-213 te Amsterdam is een tweetal woningen aan de Rozenstraat in Amsterdam-Centrum.
Achtergrond Die Rozenstraat werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk mee. De geschiedenis van de Rozenstraat gaat gelijk op met die van de parallel liggende Rozengracht. Anders dan die gracht werd de straat alleen belangrijk voor lokaal verkeer, ze stuit aan beide uiteinden op grachten zonder brug.
Gebouw Eind 19e eeuw was dit stukje Rozenstraat al dermate slecht dat er gesloopt en gebouwd moest worden. Eind 19e eeuw waren sommige gebouwen aan de Rozenstraat al geheel versleten en opgebruikt, terwijl de gemeente en (verzamelde) particulieren hun best deden (arme) bewoners (minvermogenden) te helpen aan betere huisvesting. In dat kader vond in 1891 nieuwbouw plaats onder architectuur van Christiaan Posthumus Meyjes sr., administrateur van de Vereniging tot ondersteuning van minvermogenden. Deze architect zou in de Jordaan meer panden ontwerpen, onder andere voor die genoemde verzamelde particulieren. Aan het andere eind van de Rozenstraat staat “zijn” verenigingsgebouw Ons Huis op Rozenstraat 12. Rozenstraat 211-213 bestaat uit vier bouwlagen onder aan de rechterzijde een zolder met dakkapellen boven een lijst. Aan de linkerzijde bevindt zich afwijkend voor de buurt maar herkenbaar uit het oeuvre van Posthumus Meyjes een topgevel. Het geeft het idee dat er hier twee gebouwen staan, welke beide hun eigen vorm van symmetrie hebben. De stijl wordt omschreven als 17e eeuwse Hollandse neorenaissance (sierlijke elementen). Het gebouw bestaat uit een voor -en achterstuk gescheiden door een patio, nodig voor lichtdoorlating tot in de woningen. Het gebouw met speklagen, banden en sluitstenen (neg- en hoekblokken), sierlijke muurankers en geornamenteerde hijsbalk steekt luxe af tegenover buurgebouw Rozenstraat 215-225, gebouwd voor eenzelfde soort stichting, maar ontdaan van allerlei versieringen. Bureau Monumenten en Archeologie wees daar ook op; het gebouw heeft niet de uitstraling van huisvesting van minvermogenden, maar aan een voornaam pand.
Het gebouw is gemeentelijk monument op basis van haar architectuurhistorische waarde; de betekenis binnen de startende sociale woningbouw (en betrokkenheid) en een nog grotendeels gaaf uiterlijk als zijn de raampartijen gemoderniseerd.
Buurpanden Het eerdergenoemde gebouw Rozenstraat 215-225 werd eveneens tot gemeentelijk monument verklaard. Het andere buurgebouw (Rozenstraat 203-209) komt uit rond 1986, wanneer er allerlei door instorting en (gedeeltelijke) sloop ontstane gaten in de gevelwand worden opgevuld. Architect Cees Nagelkerke was daarin actief. Hij kwam hier met een grijs gebouw met een trappenhuis achter een wand van glasblokken.
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Gemeentelijk monument in Amsterdam