miniatuur|De aanleg het spoorlijn tussen Alastoea en Tanggoeng c. 1865
miniatuur|Kaart van Spoorlijn Samarang-Tanggoeng De spoorlijn Samarang – Vorstenlanden is een spoorlijn op het eiland Java, Indonesië, met een lengte van ongeveer 167 kilometer, die het station Semarang Tawang, het station Solo Balapan en het station Yogyakarta met elkaar verbindt. Deze spoorlijn valt onder het Exploitatiegebied IV Semarang voor het traject Semarang Tawang–Gundih en onder Exploitatiegebied VI Yogyakarta voor het traject Monggot–Solo Jebres/Solo Balapan–Yogyakarta. Het is eerste spoorlijn in Nederland-Indië miniatuur|Trein naar Soerakarta op het eerste station van de Nederlandsch-Indische Spoorweg Maatschapppij te Semarang c. 1900
Geschiedenis Samengevat maakt het traject Yogyakarta–Solo Balapan deel uit van de zuidelijke route van Java, terwijl het traject Semarang Tawang–Brumbung–Solo Kasunanan deel uitmaakt van de noordelijke route van Java.
Op het traject Yogyakarta–Surakarta loopt deze spoorlijn van west naar oost en wordt gebruikt voor zowel passagiers- als goederentreinen die de hoofdstad Jakarta en haar voorsteden of West-Java[a] verbinden met Midden-Java, de Speciale Regio Yogyakarta en Oost-Java via de zuidelijke route over het eiland Java, hoewel de hoofdroute Jakarta–Surabaya via de noordelijke route van Java via de stad Semarang loopt; terwijl het traject Semarang Tawang–Brumbung–Solo Jebres van west naar oost loopt en zowel passagiers- als goederentreinen vervoert die Jakarta en de omliggende regio's, West-Java[a], Midden-Java en Oost-Java met elkaar verbinden via de noordelijke route van het eiland Java, hoewel de hoofdroute Bandung–Surabaya de zuidelijke route van Java via Yogyakarta is.
miniatuur|De baan tussen Solo en Djokja, bestaande uit Indisch normaalspoor en uit Europees normaalspoor in de regio Kalasan c. 1926
Langs de route van Yogyakarta naar Surakarta zijn er talrijke prachtige uitzichtpunten, met name in de omgeving van de Prambanan-tempel (waar men de verschillende toppen van de stoepa’s van de Prambanan-tempel kan zien) en tussen het station van Klaten en het station van Delanggu, met een adembenemend uitzicht op de bergen Merapi en Merbabu tegen de achtergrond van uitgestrekte rijstvelden.
miniatuur|Trein van de Nederlandsch-Indische Spoorwegen (NIS) op een spoorbrug over de Kali Pepe bij Soerakarta c. 1900
Het eerste deel van deze spoorlijn is het traject Samarang NIS–Tanggoeng. Deze spoorlijn was de eerste openbare spoorlijn in Indonesië. De aanleg ervan begon op 17 juni 1864. De spoorbreedte die op deze lijn wordt gebruikt, was de Europese Normaalspoor of 1435 mm. Deze werd op 10 augustus 1867 officieel geopend door de Nederlandsch-Indische Spoorweg Maatschappij, een particuliere spoorwegmaatschappij in Nederlands-Indië. In de daaropvolgende fase werden de volgende overtochten voltooid, met de volgende details: Kedungjati werd in 1868 voltooid, Solo Balapan in 1870, en uiteindelijk kwamen ze aan in Yogyakarta. Nadat de volledige lijn was voltooid, legde de Nederlandsch-Indische Spoorweg Maatschappij de zijlijn aan van het station Kedoeng Djati naar Fort Willem I (tegenwoordig Ambarawa) Deze spoorlijn wordt beheerd door het Centrum voor Spoorwegtechniek Klasse I in Semarang. Het bijzondere is dat alle spoorlijnen in de Speciale Regio Yogyakarta de status hebben van Sultan Ground en Paku Alam Ground.
miniatuur|Het Djokjakarta Werkplaats na voltooiing van het gebouw in het jaar 1915
De aanleg van deze spoorlijn is bedoeld voor het vervoer van landbouwproducten uit het gebied van het Sultanaat van Djokja, het vicekoninkrijk van Mangkunegaran, het sultanat van Soeracarta en het vicekoninkrijk van Pakualaman.
Na bijna twintig jaar in bedrijf te zijn geweest, legden de Staatsspoorwegen van Nederlands-Indië de spoorlijn aan de oostkant aan tussen het station Soerabaja en het Station Solo Balapan. Deze lijn werd in 1884 geopend; daarna werd tussen 1887 en 1894 de westkant van de hoofdlijn tussen Djokjakarta en Tjilatjap naar Batavia aangelegd. Nadat de lijnen waren verbonden, ontstond er een groot probleem. De trein die tussen Batavia en Soerabaja reed, moest in Station Djokjakarta stoppen en er moest worden overgestapt in Station Djokjakarta en Station Solo Balapan. In 1899 werd het probleem opgelost door de aanleg van een derde spoor tussen Europese normaalspoor op deze lijn. Dit moment markeert de geschiedenis van de verbinding van de eerste Trans-Java Hoofdspoorlijn.
Op 1 juni 1914 werd het station Semarang Tawang NIS geopend. Deze verandering werd gekenmerkt door het slopen van het hoofdgebouw van het NIS-station Semarang Samarang om plaats te maken voor de aanleg van een spoorlijn naar het NIS-station Semarang Tawang. Hierdoor veranderde het beginpunt van de spoorlijn, die voorheen eindigde bij het NIS-station Semarang Samarang, naar het NIS-station Semarang Tawang. Het bijzondere was dat deze aanleg gepaard ging met de verdubbeling van het spoor naar Europese Normaalspoor van Semarang Tawang naar het station Broemboeng.
Op het jaar 1929, de Staatsspoorwegen legden een dubbelspoor aan in het gebied Vorstenlanden tussen het station Tugu Yogyakarta en het station Solo Balapan. Het opmerkelijke is dat de aanleg van dit dubbelspoor volledig plaatsvond aan de kant van het spoor van de Staatsspoorwegen, dat gebruikmaakt van de Indische normaalspoor breedte van 1067 mm, naast het dubbelspoor met een breedte van 1067 mm en de normale Europese Normaalspoor breedte van 1435mm. De aanleg van dit dubbelspoor had tot doel de verbinding tussen Batavia en Surabaya te versnellen. Daarnaast omvat de aanleg van deze spoorlijn ook de bouw van de Tugu Yogyakarta-viaduct, aan de noordkant van de werkplaats van Yogyakarta en aan de zuidkant van het station Solo Balapan. Tegelijkertijd lanceerde de Staatsspoorwegen twee topstreinen, namelijk de Eendaagsche Express en de Java Nacht Express, die beide de route tussen Batavia en Surabaya bedienen.
Deze situatie bleef bestaan tot 1942, toen de Japanse troepen arriveerden; deze dubbelspoorlijn werd vervolgens ontmanteld en het spoor met Europese standaardbreedte onderging hetzelfde lot. Het materiaal werd gebruikt voor de aanleg van de spoorlijn Saketi-Bayah en de lijn Muaro-Pekanbaru, of naar Birma vervoerd. Bij sommige locomotieven werd het serienummer gewijzigd: waar voorheen alleen het serienummer en de naam van de spoorwegmaatschappij stonden, werd er nu een as aan de voorkant aan het serienummer toegevoegd. Zo werd bijvoorbeeld de NIS-locomotief met serienummer 371 omgedoopt tot C51, in overeenstemming met de nummering tijdens de Japanse bezetting. In tegenstelling tot de locomotieven met de Indische standaardspoorbreedte van 1067 mm, werden de locomotieven met de Europese standaardspoorbreedte uiteindelijk gesloopt in Djokjakarta Werkplaats omdat ze niet meer bruikbaar waren.
Na de onafhankelijkheid liep deze spoorlijn schade op als gevolg van de gevechten tussen de onafhankelijkheidsstrijders en het NICA-leger. De lijn werd in 1950 weer in gebruik genomen nadat de DKA (Djawatan Kereta Api) het beheer ervan had overgenomen. In datzelfde jaar werd de spoorlijn tussen het station Semarang Tawang en het station Semarang Poncol aangelegd om de verbinding tussen Jakarta en Surabaya via de hoofdlijn langs de noordkust van Java te realiseren.
Huidige In 2005 werd de aanleg van een dubbelspoor tussen het station Tugu in Yogyakarta en het station Solo Balapan hervat. Deze aanleg had tot doel de capaciteit van de spoorlijn tussen Yogyakarta en Surakarta te vergroten. Een voorbeeld hiervan is de ingebruikname van de Prambanan Express, die inspeelt op de grote vraag van reizigers tussen Yogyakarta en Surakarta. miniatuur|Diesel-elektrisch treinstel Prambanan Express bij station Lempoeyangan te Djogjakarta c. 2015
In 2021 was het een bijzondere dag toen de Prambanan Express werd vervangen door een elektrisch treinstel met een gelijkstroom van 1500 kV tussen het station Tugu in Yogyakarta en het station Solo Balapan, ter gelegenheid van de 75e verjaardag van PT KAI. Vervolgens werd gestart met de aanleg van een dubbelspoor tussen het station Solo Balapan en het station Gundih om de verbinding tussen Yogyakarta en Semarang te versnellen. miniatuur|De twee types elektrische treinen, namelijk de i9000 en de JR205, die op het traject Jogja-Solo rijden
Categorie:Wikipedia:Pagina's met vertalingen die niet zijn nagekeken Samarang-Broemboeng-Vorstenlanden Categorie:Java