thumb|Opvallende pui (2011) Rozenstraat 177 te Amsterdam is een gebouw aan de Rozenstraat in Amsterdam-Centrum.
Achtergrond De Rozenstraat werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat de straat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk. De geschiedenis van de Rozenstraat gaat gelijk op met die van de parallel liggende Rozengracht. Anders dan die gracht werd de straat alleen belangrijk voor lokaal verkeer; ze stuit aan beide uiteinden op grachten zonder brug.
Gebouw Het gebouw werd op 23 september 1970 opgenomen in het monumentenregister onder de vermelding: Vermoedelijk 17e eeuws huis met eenvoudige klokgevel.Monumentenregister (geraadpleegd 14 juni 2026) Amsterdam-Monumentenstad meldde hetzelfde.Amsterdam Monumentenstad (geraadpleegd 14 juni 2026) Het gebouw heeft het uiterlijk van een grachtenpand met opslag. Er is achter een houten pui een verhoogde etage te zien, daarboven een woonverdiep met geringere hoogte, de verdieping daarboven geeft het zelfde beeld. In de bedekte klokgevel met klauwstukken zit dan het laad- en losluik onder hijsbalk. In 2008 was dat laad- en losluik nog als zodanig zichtbaar.
Bijzonderheden Het gebouw valt op door haar kleurstelling. Tegenover de donker geschilderde gevel zijn pui en raamopeningen uitgevoerd in ecru en oranjegeel, ook het eerdergenoemde luik is in die kleuren uitgevoerd. In de bovenlichten van de pui zijn glas-in-lood met motief geplaatst. Wat voorts opvalt in de pui zijn drie toegangsdeuren, daar waar twee (een voor bedrijfsruimte, een voor etages) gangbaar zijn. De meest rechter deur gaf in het verleden toegang tot de Gruttersgang of Schilderssteeg, een toegang tot inpandige panden, hier gebouwen op het binnenterrein tot aan de bebouwing van de Lauriersstraat. Die inpandige gebouwen hadden een slechte naam, bewoners hadden te maken met vocht en schimmel en hadden ook weinig daglicht. Omstreeks 1940 heeft de Dienst der Publieke Werken nog een bezoek gebracht aan de woningen in die gang; ze zagen er toen erbarmelijk uit.Stadsarchief Amsterdam: Beeldbank, Foto PW, circa 1940 Deze situatie was minstens tot 1954 het geval, toen meldde de rechter deur toegang te geven aan Rozenstraat 179-181.Stadsarchief Amsterdam: Beeldbank: Foto uit 1954
2005-2010 In 2005 was het gebouw in bezit bij Monument BV, die door de Werkgroep Restauratie Architecten (Daniel Querido) het gebouw liet verbouwen om het daarna weer te verkopen. Om openheid van zaken te geven werd een apart URL in het leven geroepen (Rozenstraat177.nl). Zij maakte een rapport op dat grotendeels is gestoeld op schattingen aan de hand van bouwelementen en gebruik van gebouwen waar meer zekerheid over was. Zij schatte in dat het een 18e-eeuws gebouw betrof in gebruik als huurkazerne, dat wil zeggen puur om huur op te strijken. De hoogte van de pui lijkt te wijzen op een voormalige insteekvloer. De achtergevel heeft geen klokgevel, maar een tuitgevel, normaal binnen 18e en 19e eeuw. Er werd na funderingsonderzoek gesteld dat, die bestaande uit dubbele houten palen, kespen en muurplaten, nog in goede staat was; hetgeen terug te vinden was in weinig tot geen verzakkingen of scheuren in de gevels. Slechts een paal moest vervangen worden.Stadsarchief Amsterdam , Bouw- en omgevingsdossier Rozenstraat 177, rapport 2005 Aanvraag en behandeling In die jaren verdween het nut van de gang; de inpandige gebouwen werden gesloopt. Amsterdam kent sindsdien geen huisnummer 179 en 181 meer; er staat dan alleen nog een tuinhuisje behorend bij 177. Het buurgebouw Rozenstraat 183 is ook een rijksmonument.
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Rijksmonument in Amsterdam-Centrum