Het seizoen 1962 van de Primera B was het 21e seizoen van deze Uruguayaanse voetbalcompetitie op het tweede niveau.

Teams Er namen tien ploegen deel aan de Primera B in dit seizoen. Montevideo Wanderers FC was vorig seizoen vanuit de Primera División gedegradeerd, acht ploegen handhaafden zich op dit niveau en Mar de Fondo FC promoveerde vanuit de Divisional Intermedia.

Zij kwamen in plaats van het gepromoveerde Central FC en het gedegradeerde CSD Huracán Buceo.

Club Stad Stadion Vorig seizoen CA Bella Vista Montevideo Parque José Nasazzi Montevideo Parque Miguel Oquela Colón FC Montevideo Estadio Parque Dr. Carlos Suero Mar de Fondo FC Montevideo Onbekend Misiones FC Montevideo Estadio Luis Méndez Piana Montevideo Wanderers FC Montevideo Estadio Parque Alfredo Víctor Viera Montevideo Estadio Parque Abraham Paladino Montevideo Estadio Parque Federico Omar Saroldi Montevideo Estadio Parque Carlos Ángel Fossa Uruguay Montevideo FC Montevideo Parque Troppiano

Torneo Preparación Voorafgaand aan het seizoen werd het Torneo Carlos Dittborn gespeeld, een voorbereidingstoernooi tussen de tien ploegen in de Primera B. De ploegen werden verdeeld in twee groepen.Colón, Montevideo Wanderers, Progreso, River Plate en Uruguay Montevideo in de ene groep en Bella Vista, Canillitas, Mar de Fondo, Misiones en Sud América in de andere groep. De finale werd gespeeld op 14 juli in het Estadio Parque Federico Omar Saroldi tussen groepswinnaars Montevideo Wanderers FC en IA Sud América. Degradant Montevideo Wanderers won deze wedstrijd met 4–1 tegen de nummer twee van het voorgaande seizoen en werd zo winnaar van dit voorbereidingstoernooi.El Bien Público, 15 juli 1962 Het toernooi was genoemd naar de Chileen Carlos Dittborn, die voorzitter was geweest van de Zuid-Amerikaanse voetbalbond (CONMEBOL) en voorzitter was van het organisatiecomité van het WK voetbal van dat jaar in Chili.

Competitie-opzet Alle ploegen speelden tweemaal tegen elkaar. De kampioen promoveerde naar de Primera División. De ploeg die laatste eindigde degradeerde naar de Divisional Intermedia.

Eerste seizoenshelft In het begin van de competitie behaalden Montevideo Wanderers FC, IA Sud América (de finalisten van het voorbereidingstoernooi) en CA River Plate de beste resultaten: na drie speelrondes hadden deze ploegen allemaal vijf punten. In de vierde speelronde wonnen ze alle drie, maar de daaropvolgende wedstrijd leed River Plate hun eerste nederlaag tegen CA Bella Vista (1–0), die daardoor gelijk kwamen met River Plate.

Begin september deelden koplopers Montevideo Wanderers en Sud América de punten. Ze bleven daardoor samen aan de leiding, maar overwinningen van Bella Vista en River Plate zorgden ervoor dat de top-vier binnen één punt van elkaar stond. Een week later speelden de koplopers wederom gelijk en omdat Bella Vista en River Plate wederom wonnen stonden er nu vier ploegen gedeeld aan de leiding.El Bien Público, 10 september 1962

In de achtste speelronde speelden mede-koplopers Montevideo Wanderers en River Plate tegen elkaar. Deze wedstrijd werd met 4–1 gewonnen door Wanderers. Omdat Sud América (gelijk tegen Colón FC) en Bella Vista (verlies tegen Club Canillitas del Uruguay) allebei niet wonnen bleef Wanderers als enige koploper over. Ze behielden die koppositie door vervolgens Canillitas met 4–0 te verslaan en stonden zo halverwege de competitie aan de leiding met vijftien punten. Sud América had veertien punten en Bella Vista dertien. Onderaan de stand stonden Uruguay Montevideo FC en promovendus Mar de Fondo FC met elk slechts twee punten. Uruguay Montevideo had de onderlinge wedstrijd gewonnen, maar voor de rest alles verloren; Mar de Fondo had alleen twee remises weten te behalen en nog geen enkele overwinning behaald.

Tweede seizoenshelft In de tiende speelronde namen de nummers twee en drie (Sud América en Bella Vista) het tegen elkaar op. Sud América won met 2–1 en kwam zelfs op gelijke hoogte met koploper Montevideo Wanderers, aangezien die ploeg niet kon winnen van Uruguay Montevideo. De daaropvolgende wedstrijd won Wanderers zelf ook van Bella Vista (3–0) en daardoor werd het verschil tussen deze twee teams al vijf punten. De twee wedstrijden daarna lieten de ploegen in de top-drie geen punt liggen, maar onderaan het klassement was wel wat veranderd: Mar de Fondo had al twee keer gewonnen in de terugronde en Uruguay Montevideo had nog geen enkele keer verloren. Daardoor was de rode lantaarn overgegaan op CA Progreso, dat vier achtereenvolgende nederlagen had geleden.

In speelronde veertien kwamen de twee koplopers niet verder dan een remise tegen Uruguay Montevideo (IASA) en Mar de Fondo (MWFC) en de wedstrijd daarop speelden ze tegen elkaar. In deze wedstrijd trok Wanderers met 2–0 aan het langste eind en zo werden zij weer de enige koploper. Onderaan zag het er slecht uit voor Progreso: zij bleven hekkensluiter en hadden al drie punten achterstand op Mar de Fondo, de een-na-laatste in de stand.

Tijdens de zestiende speelronde wonnen Montevideo Wanderers en Sud América allebei, maar in de daaropvolgende wedstrijd liet Sud América wederom punten liggen tegen Colón. Wanderers won net als in de heenronde van River Plate en vergrootte zo hun voorsprong naar drie punten. Met nog maar een wedstrijd te spelen betekende dit dat ze de titel niet meer konden ontlopen. De Bohemios werden zo voor de tweede keer kampioen van de Primera B: net als in 1952 slaagden ze erin om in hun eerste seizoen direct weer promotie af te dwingen. De slotwedstrijd tegen Canillitas verloor Wanderers met 4–1 en daardoor verloren ze op de slotdag wel nog hun ongeslagen status.

De promovendus was beslist in de een-na-laatste speelronde, maar de degradant nog niet: in die ronde had Progreso namelijk met 2–0 gewonnen van Mar de Fondo, waardoor het verschil tussen beide ploegen nog maar één punt was. Een onderlinge remise tussen Misiones FC en Uruguay Montevideo, de nummers zeven en acht, zorgde ervoor dat die twee ploegen zich wel veilig hadden gespeeld. Op de slotdag moest Progreso een resultaat behalen om zich nog te kunnen handhaven en dat lukte ook door Colón met 5–3 te verslaan. Mar de Fondo won tegen Misiones echter ook (5–2) en daardoor kwam Progreso een punt tekort om zich te handhaven. Hierdoor kwam er voor de Gauchos del Pantanoso na vijf jaar een einde aan hun verblijf in de Primera B.

Eindstand Club 1. Montevideo Wanderers FC 18 12 5 1 29 42 14 +28 2. IA Sud América 18 11 6 1 28 36 17 +19 3. CA Bella Vista 18 12 2 4 26 38 27 +11 4. Colón FC 18 7 5 6 19 24 24 0 5. CA River Plate 18 8 2 8 18 36 30 +6 6. Club Canillitas del Uruguay 18 7 3 8 17 39 47 –8 7. Mar de Fondo FC 18 3 5 10 11 26 34 –8 8. Misiones FC 18 5 1 12 11 25 38 –13 9. Uruguay Montevideo FC 18 3 5 10 11 18 38 –20 10. CA Progreso 18 3 4 11 10 20 35 –15

Legenda KleurKwalificatie voor Promotie naar Primera División 1963 Degradatie naar Divisional Intermedia 1963

Winnaar Primera B 1962Montevideo Wanderers FC2e titel

Kampioenschap Montevideo Wanderers FC won de eerste seizoenshelft en eindigde in de tweede seizoenshelft gelijk met IA Sud América. Volgens statistiekensite RSSSF werd het kampioenschap beslist tussen de winnaars van beide seizoenshelften. Een beslissingswedstrijd tussen Montevideo Wanderers en Sud América (om de winst in de terugronde) werd volgens RSSSF met 2–1 gewonnen door Wanderers, waardoor ze (als winnaar van beide seizoenshelften) automatisch kampioen werden. Tussenstanden in kranten van die tijd geven echter geen melding van een onderverdeling in seizoenshelften. Ook de officiële website van Montevideo Wanderers geeft aan dat hun verliespartij in de laatste speelronde gebeurde toen ze al zeker waren van het kampioenschap.Estadisticas, Montevideo Wanderers Futbol Club

Topscorers CA Bella Vista-speler Walter Brienza scoorde vijftien keer en werd daarmee topscorer van de competitie.Segunda Divisón, 5- Goleadores op El AreaGoleadores Históricos op Futbolvida (gearchiveerd door Wayback Machine) №SpelerClub(s)Goals1. Walter BrienzaCA Bella Vista15

Zie ook Primera División 1962 (Uruguay)

1962 Uruguay