Het seizoen 1963 van de Primera División was het 59e seizoen van de hoogste Uruguayaanse voetbalcompetitie. Het seizoen liep van half augustus tot half december 1963.

Teams Er namen tien ploegen deel aan de Primera División tijdens het seizoen 1963. Negen ploegen wisten zich vorig seizoen te handhaven en één ploeg promoveerde vanuit de Primera B: Montevideo Wanderers FC kwam in de plaats van het gedegradeerde Central FC.

Club Stad Stadion Vorig seizoen Montevideo Parque Demetrio Arana Danubio FC Montevideo Estadio Jardines del Hipódromo Montevideo Parque Rodó CA Fénix Montevideo Estadio Parque Capurro Liverpool FC Montevideo Estadio Belvedere Montevideo Wanderers FC Montevideo Estadio Parque Alfredo Víctor Viera Montevideo Estadio Centenario Montevideo Estadio Centenario Racing Club de Montevideo Montevideo Estadio Parque Osvaldo Roberto Rampla Juniors FC Montevideo Parque Nelson

Competitie-opzet Alle clubs speelden tweemaal tegen elkaar. De ploeg met de meeste punten werd kampioen. Degradatie werd bepaald op basis van de laatste twee seizoenen. De ploeg die in een klassement over die twee jaren onderaan eindigde degradeerde naar de Primera B.

Kwalificatie voor internationale toernooien De kampioen kwalificeerde zich voor de Copa de Campeones de América (de latere Copa Libertadores) van 1964.

Torneo Competencia en Torneo de Honor Voorafgaand aan het seizoen werd het Torneo Competencia gespeeld tussen de ploegen in de Primera División. Dit toernooi werd gewonnen door Club Nacional de Football. Ook werd er gestreden om het Torneo de Honor. Deze prijs werd uitgereikt aan de ploeg die het beste presteerde in het Torneo Competencia en in de eerste seizoenshelft van de Primera División.

Eerste seizoenshelft Sinds de invoering van het professionele voetbal (in 1932) was de titel altijd naar Club Nacional de Football of CA Peñarol gegaan en dit waren ook nu de enige ploegen die de eerste twee wedstrijden konden winnen. Peñarol - dat de laatste vijf jaar kampioen was geworden - haakte daarna echter af met een remise tegen promovendus Montevideo Wanderers FC en een nederlaag tegen Racing Club de Montevideo. Nacional had in beide speelrondes wel gewonnen en versloeg vervolgens zelf wel Wanderers en Racing. Door die laatste zege - gecombineerd met een overwinning van Danubio FC op Rampla Juniors FC - was Nacional drie wedstrijden voor het einde van de eerste seizoenshelft al zeker van de overwinning in het Torneo de Honor.

Danubio stond na zes wedstrijden op een gedeelde tweede plaats, vier punten achter Nacional en in punten gelijk met Peñarol. De titelverdediger eindigde de eerste seizoenhelft echter wel goed: ze wonnen van Rampla Juniors en brachten vervolgens op 6 oktober Nacional hun eerste nederlaag toe; een doelpunt van Julio Abbadie in de eerste helft besliste deze derby.Peñarol 1 - Nacional 0, 1891 BD Peñarol won een week later ook met 3–0 van Danubio, waardoor ze halverwege het seizoen in hun eentje op de tweede plaats stonden.

Nacional had alles gewonnen, behalve Peñarol. Zij stonden halverwege aan de leiding met zestien punten. Peñarol had twee punten minder en de derde plek werd gedeeld door Danubio en CA Fénix (de nummer drie van vorig jaar) met elf punten. Onderaan stonden CA Defensor en Liverpool FC die elk slechts eenmaal hadden gewonnen en onderling gelijk hadden gespeeld. In de degradatiestand stond Liverpool lager omdat ze vorig seizoen slechter hadden gepresteerd dan Defensor. Promovendus Montevideo Wanderers had in deze stand nog minder punten, maar stonden in de middenmoot betreft het gemiddeld puntenaantal per wedstrijd.

Tweede seizoenshelft De terugronde begon in de tweede helft van oktober en wederom waren Nacional en Peñarol de enige ploegen die met twee overwinningen begonnen. Nadat beide ploegen ook in de twaalfde wedstrijd van het seizoen wonnen leed Peñarol op 10 november een nederlaag tegen Racing. Een dag later won Nacional wel, waardoor hun voorsprong groeide naar vier punten. In diezelfde speelronde won Defensor ook van Danubio. Hierdoor kwam Liverpool - dat nog geen punt had gehaald in de tweede seizoenshelft - verder in de gevarenzone te staan.

Eind november behaalde Liverpool tegen CA Cerro hun tweede zege van het seizoen, maar in de degradatiestrijd hadden ze nog altijd vijf punten achterstand met nog maar drie wedstrijden te spelen. In de titelstrijd had Nacional een week eerder wel punten laten liggen tegen Wanderers (0–0 gelijkspel), maar met drie punten voorsprong hadden ze nog altijd een marge op Peñarol. Het was wel al zeker dat deze twee ploegen de bovenste plekken in de eindstand zouden bezetten. Nadat beide ploegen wonnen in de zestiende wedstrijd van het seizoen, stonden ze tegenover elkaar op 8 december tijdens de een-na-laatste speelronde. Als Nacional niet zou verliezen waren ze zeker van de landstitel. Voor de tweede keer ging de winst echter naar Peñarol, waarbij alle doelpunten vielen in het eerste kwartier na rust. Binnen enkele minuten na het begin van de tweede helft kreeg Peñarol een rode kaart en kort daarna kwam Nacional op voorsprong via Mario Bergara. Door doelpunten van Alberto Spencer en Pedro Rocha boog Peñarol deze achterstand echter binnen enkele minuten om in een 2–1 stand in hun voordeel. Nacional kreeg in de slotfase ook nog een rode kaart, maar aan de score veranderde niets meer.Peñarol 2 - Nacional 1, 1891 BDCampeonato Uruguayo 1963 (OFICIAL) Nacional 1:2 Peñarol, Atilio.uy In diezelfde speelronde won Liverpool met maar liefst 4–0 van Defensor, waardoor ook de degradatiestrijd nog niet was beslist.

Op de laatste speeldag viel de beslissing in zowel de titelstrijd als de degradatiestrijd. Nacional nam het op tegen Liverpool en bij winst waren ze zeker van de titel en was Liverpool gedegradeerd. Liverpool moest sowieso winnen om nog zicht te houden op handhaving, maar de wedstrijd op 14 december werd met duidelijke cijfers gewonnen door koploper Nacional: dankzij twee treffers van Henrique Frade en eentje van Bergara eindigde het in 3–0.Campeonato Uruguayo 1963 (OFICIAL) Nacional 3:0 Liverpool, Atilio.uy Hierdoor was de degradatie van Liverpool een feit. Sinds hun toetreding tot het betaalde voetbal in 1938 hadden ze altijd op het hoogste niveau gespeeld. Enkel Nacional en Peñarol hadden op dat moment langer onafgebroken in de Primera División gespeeld. Na een kwart eeuw zakten de Negriazules echter een niveau.

De landstitel ging voor het eerst sinds 1957 naar Nacional. Het was de 26e landstitel voor de Tricolores, eentje meer dan Peñarol, dat voor het eerst in vijf jaar genoegen moest nemen met plek twee. Peñarol kon zich door winst in hun slotwedstrijd wel de beste ploeg van de terugronde noemen. De derde plaats ging door een zege op de laatste speeldag naar promovendus Montevideo Wanderers, hun beste eindklassering sinds 1942. Met twee punten minder werd CA Fénix vierde. Zij mochten samen met Nacional, Peñarol en Wanderers ook meedoen aan het Torneo Cuadrangular 1963.

Eindstand Club Club Nacional de Football 18 15 1 2 31 40 10 +30 2. CA Peñarol 18 14 2 2 30 40 17 +27 3. Montevideo Wanderers FC 18 8 5 5 21 24 20 +4 4. CA Fénix 18 7 5 6 19 24 27 –3 5. Racing Club de Montevideo 18 7 4 7 18 24 25 –1 6. Rampla Juniors FC 18 7 2 9 16 27 27 0 7. Danubio FC 18 7 2 9 16 26 37 –11 8. CA Cerro 18 4 5 9 13 26 32 –6 9. CA Defensor 18 3 2 13 8 16 31 –15 10. Liverpool FC 18 3 2 13 8 21 42 –21

Legenda KleurKwalificatie voor Copa de Campeones de América 1964

Winnaar Primera División 1963Club Nacional de Football26e titel

Degradatie Degradatie werd bepaald op basis van de twee voorgaande seizoenen. De ploeg die in de laatste twee jaar het minste punten had verzameld in de competitie zou degraderen naar de Primera B. Omdat promovendus Montevideo Wanderers FC vorig seizoen niet in de Primera División speelde, telden hun behaalde punten in dit seizoen dubbel.

De degradatiestrijd ging tussen CA Defensor en Liverpool FC, hoewel ook Danubio FC in de tweede helft van het seizoen in beeld kwam voor degradatie. Danubio was in 1962 laatste geworden, maar had in de eerste helft van dit seizoen juist goed gepresteerd. Door een minder optreden in de tweede seizoenshelft stonden ze vier speelrondes voor het einde op een gedeelde een-na-laatste plaats in de degradatiestand. Door een gelijkspel tegen Wanderers waren ze een wedstrijd voor het einde echter zeker van handhaving.

Defensor en Liverpool hielden in de eerste elf wedstrijden van het seizoen gelijke tred met elkaar, maar daarna behaalde Defensor vijf punten in drie rondes, terwijl Liverpool alles verloor. De drie daaropvolgende speelrondes werden deze rollen echter omgedraaid, waardoor Liverpool tot op de slotdag nog zicht had op handhaving. Een nederlaag tegen de uiteindelijke kampioen Club Nacional de Football deed ze echter de das om. Defensor en Liverpool eindigden het seizoen met even weinig punten, maar doordat Defensor in 1962 wel beter had gepresteerd bleven zij met twee punten voorsprong op het hoogste niveau.

Club 1. CA Peñarol 33 30 63 2. Club Nacional de Football 27 31 58 3. Montevideo Wanderers FC – 21 42 4. CA Fénix 18 19 37 5. Racing Club de Montevideo 17 18 35 6. Rampla Juniors FC 15 16 31 7. CA Cerro 17 13 30 8. Danubio FC 10 16 26 9. CA Defensor 17 8 25 10. Liverpool FC 15 8 23

Legenda KleurDegradatie naar Primera B 1964

Topscorers De topscorerstitel ging naar CA Peñarol-speler Pedro Rocha met achttien doelpunten. De meest scorende speler van kampioen Club Nacional de Football was Henrique Frade met tien treffers.CAMPEONATO URUGUAYO 1963, Atilio.uy

№SpelerClubGoals1. Pedro RochaCA Peñarol18

1963 Uruguay