thumb|Lauriergracht 19 (pand met klokgevel links) in 1890-1900 thumb|Lauriergracht 19 in klampen, 21 gestut (1975) Lauriergracht 19 te Amsterdam is een gebouw aan de Lauriergracht in Amsterdam-Centrum.
Achtergrond De Lauriergracht werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk mee. Anders dan bijvoorbeeld de noordelijker gelegen Rozengracht en zuidelijk gelegen Elandsgracht werd de Lauriergracht niet gedempt. De kades van de gracht bleven dus bestemd voor plaatselijk verkeer, daar waar die andere twee gedempte grachten belangrijke verkeersaders werden naar Amsterdam-West.
Gebouw Sinds jaren negentig van de 19e eeuw is vooral in de pui veel veranderd. George Hendrik Breitner nam hier vanuit of van voor zijn huis Lauriergracht 8 in de jaren negentig van de 19e eeuw een foto. Op die foto is al te zien dat de toegangsdeur op maaiveldniveau is geplaatst. De hoogte van de deur en de vensters naast die deur lijken erop te wijzen dat hier sprake was van een souterrain en beletage, die later samengetrokken zijn. Ook was toen al de natuurstenen plint aanwezig. Boven die toegangspartij zijn nog twee woonverdiepingen te zien, waarvan de bovenste nog verraadt (verlaagde dorpel) dat deze etage vroeger tot opslag diende. Boven die etage bevindt zich achter een gedecoreerde klokgevel met luik en hijsbalk nog een zolder. In 1909 werd de toegangsdeur vervangen door een portiek om zo de ingangen van de beneden en bovenwoning te scheiden.
Het gebouw werd op 1 juli 1970 opgenomen in het rijksmonumentenregister onder de vermelding: Pand met klokgeveltje (tweede kwart 18e eeuw).Monumentenregister (geraadpleegd 7 juli 2026) Amsterdam Monumentenstad noteerde nog de Lodewijk XIV-stijl van die klokgevel en dat het gebouw eind jaren tachtig gerestaureerd is door Stadsherstel, die sinds 1985 eigenaar was van het gebouw.Amsterdam Monumentenstad over Lauriergracht 19 (geraadpleegd 7 juli 2026)
Restauratie Dat was nodig want het gebouw stond in 1975 in de klampen. Lauriergracht 21 werd tegelijkertijd opgeknapt, op bedoelde foto werd dat get bebouw toen gestut. Alleen het gebouw met de klokgevel is monument. Bij die verbouwing verloor het een portiek met toegangsdeur, bovenlicht en een portieksteen. Ze werden vervangen door toegangsdeur aan de rooilijn (terugrestauratie) met daarboven een rijkelijk bewerkt snijraam, een geschenk van Rappange en Partners Architecten, begeleider van de restauratie. Het laad- en losluik werd toen ook vervangen door een raampartij behorende bij een woning. Stadsherstel detailleerde het gebouw bij de restauratie verder: . Het gebouw werd overgenomen van Stichting De Binnenstad, die het in 1976 in beheer kreeg. De eerste bebouwing vond hier plaats, toen perceeleigenaar sinds 1619 metselaar Jan Egbertszn er op drie percelen drie panden liet bouwen en ze direct verkocht (Lauriergracht 19, 21, 23). Toen hing hier De Schol (de betekenis daarvan in verloren gegaan). In 1750 kreeg het gebouw haar nieuwe gevel. Het gebouw heeft in de 21e eeuw nog steeds onderdelen uit de 17e eeuw (een penbalk). Het gebouw heeft een losstaand achterhuis en een berging; tussen hoofdgebouw en de bijgebouwen bevindt zich een overdekte ruimte.Stadsherstel over Lauriergracht 19 (geraadpleegd 7 juli 2026)
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Rijksmonument in Amsterdam-Centrum