Matteo Malucelli (Forlì, 27 oktober 1984) is een Italiaans autocoureur.

Carrière Malucelli begon zijn autosportcarrière in het karting voordat hij in 2001 overstapte naar het formuleracing. Hij reed hierin twee jaar in de Italiaanse Formule Renault 2.0, met een negentiende plaats in de eindstand in 2002 als beste resultaat. In 2003 maakte hij de overstap naar de sportwagens en reed hij in de Italiaanse Ferrari Challenge voor Team Malucelli, het team van zijn vader Sandro. In 2004 bleef hij actief in de sportwagens en reed hij voor JMB Racing in zowel het Italiaans GT-kampioenschap als de FIA GT. In Italië behaalde hij een zege op het Misano World Circuit. Datzelfde jaar won hij ook de titel in de Trofeo Pirelli-klasse van de Italiaanse Ferrari Challenge.

In 2005 stapte Malucelli binnen de Italiaanse GT over naar BMS Scuderia Italia. Hij zegevierde vijfmaal en stond in dertien van de veertien races op het podium, waardoor hij de titel in de GT1-klasse won. Dat jaar debuteerde hij ook in de 24 uur van Le Mans voor het team, maar hij kwam niet aan de finish. In 2006 reed hij een part-time seizoen in de GT1-klasse van de FIA GT, waarin hij op de Hungaroring een podiumfinish behaalde. In 2007 reed hij voor Scuderia Italia een volledig jaar in de GT2-klasse van de FIA GT. Hij won de 24 uur van Spa-Francorchamps en eindigde in vier andere races op het podium, waardoor hij derde in de eindstand werd. Ook keerde hij terug in de 24 uur van Le Mans voor hetzelfde team als teamgenoot van Fabio Babini en Jamie Davies.

In 2008 bleef Malucelli actief in de GT2-klasse van de FIA GT bij Scuderia Italia en won hij wederom de 24 uur van Spa-Francorchamps. Met vier andere podiumplaatsen werd hij tweede in de eindstand. In de 24 uur van Le Mans werd hij naast Babini en Paolo Ruberti tweede in de GT2-klasse. In 2009 werd hij met drie podiumfinishes zevende in de GT2-klasse van de FIA GT en werd hij met Babini en Ruberti in dezelfde klasse tweede in de 24 uur van Le Mans.

In 2010 reed Malucelli een gedeeltelijk seizoen in de Superstars Series, waar hij eenmaal op het Autodromo Vallelunga wist te winnen. In 2011 keerde hij terug naar de Italiaanse GT, waar hij voor Scuderia Baldini in de GTC-klasse reed. Hij won twee races op het Autodromo dell'Umbria en het Circuit Mugello en werd zevende in de eindstand. Dat jaar reed hij ook in de Italiaanse Ferrari Challenge voor het team van zijn vader en won alle zes races waar hij aan deelnam. Ook kwam hij uit in de Ferrari Challenge Finali Mondiali.

thumb|left|Matteo Malucelli tijdens de 24 uur van Le Mans in 2013. In 2012 debuteerde Malucelli in de International GT Open voor het team Villois Racing. Samen met zijn teamgenoot Álvaro Barba won hij vijf races in de Super GT-klasse en werd hij derde in de eindstand. Ook nam hij deel aan de Italiaanse Porsche Carrera Cup, waar hij tweemaal won op Mugello en Misano. Met nog vijf podiumplaatsen werd hij vijfde in het klassement. In 2013 stapte hij over naar de GT-klasse van de American Le Mans Series, waar hij voor Risi Competizione uitkwam. Samen met Olivier Beretta won hij een race op de Virginia International Raceway en behaalde hij twee andere podiumfinishes, waardoor hij achtste in het kampioenschap werd. Dat jaar reed hij ook een aantal races in het FIA World Endurance Championship voor 8 Star Motorsports in de LMGTE Am-klasse en voor AF Corse in de LMGTE Pro-klasse. Voor 8 Star won hij zijn debuutrace, de 6 uur van Spa-Francorchamps.

In 2014 bleef Malucelli actief voor Risi Competizione in het United SportsCar Championship, de vervanger van de American Le Mans Series, als teamgenoot van Giancarlo Fisichella. Tijdens de 24 uur van Daytona was hij betrokken bij een zwaar ongeluk met Memo Gidley. Hij bracht zelf een nacht in het ziekenhuis door, terwijl Gidley zijn rug en linkerarm brak en drie operaties moest ondergaan. In de daaropvolgende race, de 12 uur van Sebring, was Malucelli opnieuw betrokken bij een ongeluk, waardoor hij een raceban kreeg en voor de rest van het seizoen een voorwaardelijke straf had. Hierop verliet hij het team. In de rest van het jaar reed hij alleen nog enkele races in de Italiaanse GT voor Team Malucelli.

In 2015 reed Malucelli gedeeltelijke seizoenen in de 24H Series en de Italiaanse GT; in het eerstgenoemde kampioenschap won hij eenmaal op het Automotodrom Brno. In 2016 reed hij voor Scuderia Praha in de Pro-Am-klasse van de Blancpain GT Series Endurance Cup, waarin hij op plaats 29 in het klassement eindigde. Ook werd hij voor Risi Competizione tweede in de LMGTE Pro-klasse van de 24 uur van Le Mans, samen met Fisichella en Toni Vilander.

In 2017 keerde Malucelli opnieuw terug naar de Italiaanse GT en reed hij voor Scuderia Baldini in de Super GT3 Pro-klasse. Hij won tweemaal op het Autodromo Nazionale Monza en Mugello en werd vijfde in het kampioenschap. In 2018 keerde hij terug naar Scuderia Praha om deel te nemen aan de 24H GT Series. Hij won drie races op het Circuito de Navarra, het Autódromo Internacional do Algarve en het Circuit de Spa-Francorchamps en werd derde in de A6-Pro-klasse. Het daaropvolgende jaar won hij vier races en stond hij in alle races op het podium, waardoor hij met een race te gaan kampioen in de A6-Pro-klasse werd.

In 2020 reed Malucelli alleen een paar gastraces in de 24H GT Series en de Italiaanse GT en in 2021 startte hij geen enkele race. In 2022 keerde hij terug in de autosport om voor zijn familieteam in de Italiaanse Porsche Carrera Cup te rijden. Hij won tweemaal op Misano en Mugello en werd met nog twee andere podiumfinishes achtste in de eindstand. In 2023 won hij op Mugello en stond hij nog tweemaal op het podium, waardoor hij opnieuw achtste werd. Na twee jaar geen races te hebben gereden, keerde hij begin 2026 tijdelijk terug als autocoureur tijdens de 24 uur van Dubai bij het team Scuderia Praha.

Externe link Statistieken op Driver Database

Categorie:Italiaans autocoureur