De Enmannsche Kaisergeschichte (Enmann's Geschiedenis van de keizers) is een moderne term voor een hypothetisch Latijns historisch werk, geschreven in de 4e eeuw, maar nu verloren gegaan.
In 1884 maakte de Duitse geleerde Alexander Enmann een vergelijking van verschillende laat-Romeinse historische werken en vond veel overeenkomsten, die niet konden worden verklaard door een directe literaire relatie tussen de bestaande werken (Eine verlorene Geschichte der roemischen Kaiser und das Buch De virus illustribus urbis Romae). Enmann postuleerde een theorie van een verloren historisch werk. Dit werk, aangeduid als de Kaisergeschichte, werd door geen enkele laat-Romeinse historici genoemd. Enmann voerde aan dat het de gemeenschappelijke bron was voor auteurs, waaronder Aurelius Victor, Eutropius en de auteur van de Historia Augusta'''.
Tot 2023 werd de analyse van Enmann grotendeels geaccepteerd of aangepast. Hoewel de meerderheid van de geleerden het eens was met de hypothese van Enmann, sommigen, vooral , in twijfelden aan het bestaan van de Kaisergeschichte. In 2023 voerden historici Justin A. Stover en George Woudhuysen aan dat er een betere verklaring was voor de overeenkomsten in verschillende Romeinse historische werken uit de late vierde en vijfde eeuw. Stover en Woudhuysen beweerden dat de Historia geschreven door Sextus Aurelius Victor, werd gebruikt als bronmateriaal door hedendaagse historici, die het op grote schaal prezen. Ze stelden verder de hypothese dat de twee overgeleverde werken die aan Victor worden toegeschreven beide belichamingen zijn van de veel langere Historia'. Deze argumenten zijn echter niet geheel overtuigend.Cf. de recensie door Bruno Bleckmann (een van de redacteuren van Kleine und fragmentarische Historiker der Spätantike) in PLEKOS 26 (2024).
Als de hypothese van Enmann juist is, was de Kaisergeschichte een kort historisch werk. Het bestreek de tijd van keizer Augustus tot 337 of 357. En als het inderdaad heeft bestaan, dan werd het gebruikt door de drie hierboven genoemde historici, en Festus, Hiëronymus van Stridon, en de anonieme auteur van de Epitome de Caesaribus''.
Categorie:Document uit de 4e eeuw