De elfde etappe van de Ronde van Frankrijk 2026 vond plaats op 15 juli. De etappe startte in Vichy en finishte 161,3 kilometer later in Nevers. De Noor Søren Wærenskjold won de massasprint, voor de Nederlander Olav Kooij en de Belg Jasper Philipsen. Met een gemiddelde snelheid van 50,91 kilometer per uur was het de snelste etappe in de geschiedenis van de Ronde van Frankrijk.

Parcours De elfde etappe startte in Vichy en finishte 161,3 kilometer later in Nevers. De route liep in het eerste deel via onder meer Loriges, Moulins en Yzeure. De tussensprint lag na 27,9 kilometer in Saint-Pourçain-sur-Sioule. Kort daarna volgde de beklimming van de vierde categorie naar de Côte de Billonnière. In het tweede deel van de etappe reden de renners via Decize en La Machine. De laatste gecategoriseerde beklimming was de Côte de Billy-Chevannes van de vierde categorie, waarvan de top na 123,3 kilometer lag.

Koersverloop Mathieu van der Poel probeerde direct na de start een kopgroep te vormen, maar zijn eerste aanvalspogingen werden door het peloton geneutraliseerd. Na ongeveer dertien kilometer reden Nélson Oliveira, Anthon Charmig, Mathis Le Berre en Julian Alaphilippe weg. Het viertal kreeg een voorsprong die gedurende een groot deel van de etappe tussen één en twee minuten bleef.

Bij de tussensprint in Saint-Pourçain-sur-Sioule verdeelden de vier vluchters de eerste punten. Achter hen won Jasper Philipsen de sprint van het peloton, voor Max Kanter, Mads Pedersen en Biniam Girmay. Zowel de kopgroep als het peloton hield gedurende de hele etappe een zeer hoge snelheid aan. Na twee uur koers bedroeg de gemiddelde snelheid ongeveer 51 kilometer per uur.

Tijdens de etappe kregen meerdere renners te maken met lekke banden. In de bevoorradingszone kwamen Ben O'Connor, Abel Balderstone en Georg Zimmermann ten val nadat zij met hun etenszakjes in elkaar verstrikt raakten. De betrokken renners konden hun weg vervolgen.

Op de Côte de Billy-Chevannes, de laatste beklimming van de dag, moest Alaphilippe zijn drie medevluchters laten gaan. Charmig, Oliveira en Le Berre hielden nog enige tijd stand, maar hun voorsprong liep in de laatste twintig kilometer snel terug. Op ongeveer zes kilometer van de finish werden de drie overgebleven vluchters door het peloton ingerekend.

In de laatste kilometers positioneerde Decathlon CMA CGM Kooij voor de sprint. Cees Bol trok de sprint aan en sloeg daarbij een kleine kloof. Wærenskjold sprong naar zijn wiel, passeerde Bol en begon vroeg aan zijn sprint. Kooij kwam in de laatste meters nog dichterbij, maar kon de Noor niet meer achterhalen. Philipsen finishte als derde. Hij werd aanvankelijk gedeclasseerd wegens een beweging met zijn elleboog in de laatste kilometer, maar kreeg zijn derde plaats na een protest van Alpecin-Premier Tech terug. Met een gemiddelde snelheid van 50,91 km/u was het de snelste etappe uit de geschiedenis van de Ronde van Frankrijk. Tot deze rit was de vierde etappe van de Tour van 1999, gewonnen door Mario Cipollini, met 50,356 km/u de snelste.

Uitslag

20px – Anthon Charmig werd verkozen tot meest strijdlustige renner.

Klassementen Algemeen klassement

Ploegenklassement Puntenklassement

Bergklassement

Jongerenklassement

Uitvallers Niet gestart Chris Harper (Pinarello Q36.5) was een dag eerder ten val gekomen en verloor daarbij een stukje van zijn duim.

E11 Ronde van Frankrijk 2026 E11 Ronde van Frankrijk 2026 E11 Ronde van Frankrijk 2026 E11 Ronde van Frankrijk 2026 E11 Ronde van Frankrijk 2026 E11 Ronde van Frankrijk 2026 E11