Kaouther Ben Hania, ook geschreven als Kaouther Ben Henia of Kaouther Benhenia (Arabisch: كوثر بن هنية; Kawthar ibn Hanīyah) (Sidi Bouzid, 27 augustus 1977) is een Tunesisch filmregisseur en scenarioschrijver.
Ze is vooral bekend van haar speelfilms The Man Who Sold His Skin (2020) en The Voice of Hind Rajab (2025), die beide genomineerd werden voor de Oscar voor beste internationale film. Haar documentaire Les Filles d'Olfa (Four Daughters) (2023) werd genomineerd voor de Oscar voor beste documentaire.
Biografie Kaouther Ben Hania werd geboren in Sidi Bouzid. Ze studeerde aan de Ecole des Arts et du Cinéma (EDAC) in Tunesië en vervolgens aan La Fémis en de Université Sorbonne-Nouvelle in Parijs. Van 2002 tot 2004 studeerde ze aan L'Ecole des Arts et du Cinéma (EDAC) in Tunesië. Tijdens deze opleiding regisseerde ze verschillende korte films, waaronder La Breche. In 2003 nam ze ook deel aan een door Euromed gefinancierde workshop scenarioschrijven voor speelfilms. In 2004 vervolgde ze haar opleiding aan La Fémis.
In 2006 regisseerde ze nog een korte film, Moi, ma sœur et la chose, geïnspireerd op het korte verhaal Le Jeune homme, l'enfant et la question van Mohsen Ben Hania. Daarna werkte ze tot 2007 voor het Al Jazeera Documentary Channel. Vervolgens hervatte ze in 2007-2008 haar studie aan de Université Sorbonne-Nouvelle.
Carrière Haar eerste documentairefilm was Le Challat de Tunis, uitgebracht in 2014. Haar film Beauty and the Dogs uit 2017 werd geselecteerd voor de Un certain regard-sectie op het Filmfestival van Cannes 2017. De film werd geselecteerd als Tunesische inzending voor de beste internationale film voor de 91ste Oscaruitreiking maar werd niet genomineerd.
Haar film The Man Who Sold His Skin (2020) beleefde zijn wereldpremière in de Orizzonti-sectie van het Filmfestival van Venetië 2020. De film werd geselecteerd als de Tunesische inzending voor beste internationale film voor de 93ste Oscaruitreiking en werd ook genomineerd waarmee het de eerste Tunesische film was die genomineerd werd voor een Oscar.
In 2023 werd haar documentaire Les Filles d'Olfa geselecteerd voor de hoofdcompetitie van het Filmfestival van Cannes, waar ze de L'Œil d'or en de François Chalais-prijs won. Bij de 49ste Césaruitreiking won ze de César voor beste documentaire. De film won de Cinema for Peace Dove voor vrouwenemancipatie en ze werd ook genomineerd voor Oscar voor beste documentaire bij de 96ste Oscaruitreiking, waardoor ze door als eerste Arabische vrouw ooit twee Oscarnominaties heeft ontvangen.
In 2025 ontving haar speelfilm The Voice of Hind Rajab een 23 minuten durende staande ovatie op het 82ste Filmfestival van Venetië en won de Grote Juryprijs. De film werd ook genomineerd voor de Oscar voor voor beste internationale film bij de 98ste Oscaruitreiking.
Filmografie
Films 2025: The Voice of Hind Rajab (صوت هند رجب) 2020: The Man Who Sold His Skin (الرجل الذي باع ظهره) 2017: La Belle et la Meute (Beauty and the Dogs) (على كف عفريت)
Documentaires 2023: Les Filles d'Olfa (بنات ألفة) 2016: Zaineb n'aime pas la neige (زينب تكره الثلج) 2014: Le Challat de Tunis (شلاط تونس) 2010: Les imams vont à l'école
Korte films 2018: Sheikh's Watermelons (بطيخ الشيخ) 2013: Wooden Hand (يد اللوح) 2006: Moi, ma sœur et la chose 2004: La Brèche
Prijzen en nominaties De belangrijkste: JaarPrijsCategorieFilmUitslag 2026 Oscar Beste internationale film The Voice of Hind Rajab 2025 Film Fest Gent Grote Prijs voor Beste Film 2024 César Beste documentaire Les Filles d'Olfa 2023 Filmfestival van Cannes Gouden Palm 2022 Magritte du cinéma Beste buitenlandse film in coproductie The Man Who Sold His Skin 2020 Oscar Beste internationale film 2018 Prix Lumières Beste Franstalige film in coproductie La Belle et la Meute
Externe links
Categorie:Tunesisch filmregisseur Categorie:Tunesisch scenarioschrijver