Indo-Caraïbische muziek is een verzamelnaam voor muziekstijlen van en door Indo-Caribiërs. Deze muziek wordt het meest gespeeld in Trinidad en Tobago, Guyana en Suriname, en daarnaast binnen Indo-Caraïbische gemeenschappen op bijvoorbeeld Jamaica en in de Verenigde Staten.
Deze muziek weerspiegelt veelal de etnische herkomst uit Bhojpuri, vooral wat betreft de volksliederen van vrouwen. Voorbeelden zijn liederen bij een bevalling (sohar), humoristische en luchtige liederen waarin de familie van de bruid de bruidegom bespot (gali), rouwliederen (nirgun) en met een seksuele inhoud (matkor). Andere volksliederen van vrouwen zijn seizoensgebonden en worden uitgevoerd tijdens festivals zoals Holi Phagwa. De instrumentale begeleiding is gebaseerd op de dantaal en de dholak. Ook de traditionele hindoeïstische bhajans komen veel voor.
Bij moderne Indo-Caribische tradities gaat het om de seizoensgebonden, vraag-en-antwoord-zangvorm voor mannen, chautal, en een zangvorm die tan-zang wordt genoemd. Deze wordt uitgevoerd door een mannelijke solozanger die zichzelf begeleidt op een harmonium, met verdere begeleiding door de dholak, dantaal en vaak de tasa.
Een populaire vorm van Indo-Caribische muziek is chutney. Deze ontwikkelde zich in de tweede helft van de 20e eeuw. Ook de moderne Indiase filmmuziek filmi is populair onder Indo-Caribiërs.
Zie ook Surinaams-Hindoestaanse muziek Caraïbische muziek Afrikaanse muziek
Categorie:Caribisch muziekgenre Categorie:Hindoestaanse muziek