Lauriergracht 62 te Amsterdam is een gebouw aan de Lauriergracht in Amsterdam-Centrum. Het staat op de hoek met de Eerste Laurierdwarsstraat 52 (valt buiten het monument).
Achtergrond De Lauriergracht werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk mee. Anders dan bijvoorbeeld de noordelijker gelegen Rozengracht en zuidelijk gelegen Elandsgracht werd de Lauriergracht niet gedempt. De kades van de gracht bleven dus bestemd voor plaatselijk verkeer, daar waar die andere twee gedempte grachten belangrijke verkeersaders werden naar Amsterdam-West.
Gebouw
Het gebouw werd beginjaren dertig een aantal keren vastgelegd. Een lage bedrijfsmatige verdieping draagt drie etages en sluit af met een tuitgevel, waarin een luik en hijsbalk. Het gebouw is (exclusief topgevel) lager dan het buurpand 64.Stadsarchief Amsterdam: Beeldbank: Foto Lauriergracht 62 in 1931 Het bevond zich in deplorabele toestand. Sommige delen waren onbewoonbaar verklaard, andere delen al dichtgemetseld en dichtgetimmerd.
In 1933/1934 werd op dezelfde plek herbouwd. Om het gebouw te laten passen in haar omgeving werd door Eelke van Houten voorgesteld de nieuwbouw te voorzien van een topgevel die bewaard bleef bij de sloop van Lauriergracht 65, aldus Amsterdam Monumentenstad. Ze meldde dat goed te zien is dat het een van de eerste Van Houtenmonumenten was, omdat de rest van het gebouw ontworpen is in een modernere stijl dan de oorspronkelijke. Het gebouw steekt dan ineens boven het buurpand uit. De gevel aan de Eerste Laurierdwarsstraat werd bij de herbouw ingericht zoals de gevel aan de gracht. Het hergebruik van het gevelelement leverde op dat de tuitgevel vervangen werd door een 18e eeuwse klokgevel met kuif en aanzetstukken. Amsterdam Monumentenstad (geraadpleegd 25 juli 2026)
In deze staat werd het gebouw op 1 juli 1970 opgenomen in het rijksmonumentenregister met de omschrijving (“wegens” wijst op Van Houten):
Er is nadien weinig meer uiterlijk aan het gebouw verbouwd.
Omgeving De omgeving was voor wat betreft bouw een zwakke. In de jaren dertig werd niet alleen dit gebouw afgebroken en herbouwd, maar ook Lauriergracht 50, 52, 54, 58 en 60 trof dat lot. Alle werden onder Van Houten herbouwd. Omstreeks 1989 werden gebouwen met huisnummer tussen 64 (onbewoonbaar scheef) en 72 afgebroken in het kader van stadsvernieuwing. Architectenbureau Budding Wilken leverde het ontwerp voor nieuwbouw, zij waren binnen die stadsvernieuwing actief, zie ook nieuwbouw in de Tweede Laurierdwarsstraat.
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Rijksmonument in Amsterdam-Centrum