De Rue de la République is een straat in het historische centrum van Draguignan (Var) een stad in Zuid-Frankrijk. De straat loopt van de Place du Marché in zuidwestelijke richting tot de Boulevard Georges Clemenceau. Ze bevindt zich in een voetgangerszone en is verkeersvrij. Er zijn verschillende handelszaken gevestigd en op huisnummer 9 het Musée des Beaux-Arts.

De straat ontwikkelde zich van een middeleeuwse landweg buiten de omwalling tot een straat binnen de stadsmuren en uiteindelijk tot een winkelstraat. De verschillende namen die het in de loop der eeuwen droeg, weerspiegelden de functies die zij vervulde, de instellingen die er waren gevestigd en de tijdgeest. In de jaren 2020 kreeg de Rue de la République te maken met teruglopende bedrijvigheid en leegstand.

Geschiedenis 14e–16e eeuw De straat werd voor het eerst genoemd in de veertiende eeuw en lag ten zuiden van de tweede stadsomwalling (rempart de la cité comtale). Het was oorspronkelijk een eenvoudige landweg die vanaf de Commanderie (een vestiging van de hospitaalridders of ridders van Sint-Jan van Jeruzalem) naar de markt liep. Tot de vijftiende eeuw droeg ze de naam Rue du Faubourg Saint-Jean. In de zestiende eeuw kwam de naam Rue des Quatre-Coins in zwang. De straat werd in die periode gesaneerd., Les rues de Draguignan et leurs maisons historiques, volume IV. Le Livre Histoire, oorspronkelijke uitgave 1931, nieuwe uitgave 2005.

17e eeuw Quatre-Coins was in de vroege jaren van de zeventiende eeuw nog altijd deel van een buitenwijk (faubourg). Na de bouw van het ursulinenklooster aan die weg in 1628, werd de naam Rue de la Sainte-Ursule gebezigd.

In die eeuw werd de straat verlengd en bij de bouw van de derde stadsomwalling (rempart de la ville royale) werd het deel dat ten zuiden van de straat liep in de eerste helft van de zeventiende eeuw afgerond en kwam de straat intra muros te liggen.Aire de mise en valeur de l'architecture et du patrimoine Draguignan (83) – Phase 2 rapport de présentation, Ville de Draguignan, 2022

18e eeuw In 1751 kocht Martin du Bellay, bisschop van Fréjus, de kloostergebouwen en liet deze ombouwen tot zijn zomerresidentie. Dit paleis van de bisschop gaf zijn naam aan de straat: Rue de l’Évêché. Ook zijn opvolger gebruikte dit paleis tot het in 1773 werd verkocht. In 1785 werd de straat rechtstreeks verbonden met de buitenste boulevards (de mails) van het stadje.

19e eeuw Aan het begin van de negentiende eeuw werd de derde stadsomwalling afgebroken en kwam er een esplanade (boulevard de l’Esplanade, thans de boulevard Clemenceau) voor in de plaats. De rue de l’Évêché werd de meest rechtstreekse verbinding tussen deze boulevard en het stadscentrum; het werd daarmee een belangrijke winkelstraat.

In 1829 werd aan het eind van de rue de l’Évêché, op kruising met deze boulevard, een arresthuis (maison d'arrêt) gerealiseerd, naar ontwerp van de architecten Esprit Lantoin en Louis-Pierre Baltard. Deze gevangenis, met zijn ingang aan de rue de la République, stond rug aan rug met het Paleis van Justitie (Palais de Justice), dat zijn ingang aan de rue Nationale had. Deze bouwwerken vormden tezamen het justitiecomplex van Draguignan, met een zijstraatje dat de twee parallel gelegen straten verbond.

Op de hoek van de rue de l’Évêché en de esplanade (thans bekend als boulevard Georges Clemenceau) werd een stuk grond toen in eigendom koning Louis Philippe verkocht aan de stad, om de bouw van een theater mogelijk te maken. Dit gemeentelijk theater (théâtre municipal), gebouwd in 1832, was een ambitieus ontwerp van Esprit Lantoin naar Italiaans model dat plaats bood aan 500 toeschouwers.

In 1870, bij het begin van de Derde Franse Republiek, werd de straat hernoemd naar Rue de la République.

In 1888 verhuisde het Musée des Beaux-Arts naar het voormalig bisschopspaleis. Het museum deelde het gebouw met de latere gemeentelijke bibliotheek. Destijds bevond zich er ook een spaarbank (hôtel de Caisse d’épargne) in het pand.

20e eeuw Pal naast het arresthuis bevond zich rond 1900 een gemeentelijke seculiere jongensschool (Ecole communale de garçons) – alleen de dienstweg van het justitiële complex scheidde de twee gebouwen. Op de eerste verdieping van dat pand waren zalen van de vrederechter en de rechtbank van eerste aanleg gevestigd. De school heeft in elk geval tot halverwege de twintigste eeuw bestaan, maar daarna is het afgebroken. Het arresthuis, dat verouderd en vervallen was geraakt, sloot in 1984, na ruim anderhalve eeuw dienst te hebben gedaan. De zware buitenmuren werden afgebroken en het complex werd in 1991 herbestemd tot winkelcentrum (Centre Hermès).

Het municipale theater dat aan de overkant op de hoek van de straat stond, werd in 1969 gesloopt om de bouw van een modern gemeentelijk theater mogelijk te maken. Die verrees in de jaren 1970, met daarin de voorgevel van het oude theater verwerkt.

21e eeuw In de eerste helft van de jaren 2020 kampten winkeliers en horecaondernemers in het centrum van Draguignan met verpaupering, dalende omzetten en bedrijfssluitingen. Genoemde oorzaken waren de coronapandemie, de langdurige werkzaamheden in de binnenstad, een veranderende clientèle en een volgens sommigen verslechterde sociale veiligheid. Eind 2025 waren in de rue de la République alleen ten minste zeven zaken gesloten, terwijl het Centre Hermès nog slechts drie lopende winkels had.

Galerij

Bronnen, noten en referenties

Categorie:Straat in Frankrijk Categorie:Geografie van Var