Lorena De Vita (Rome, 1987) is een Italiaans-Nederlands historicus en universitair hoofddocent Geschiedenis van de Internationale Betrekkingen aan de Universiteit Utrecht. Haar onderzoek richt zich op verzoening na internationale conflicten, met name in de geschiedenis van Europa na de Tweede Wereldoorlog, waaronder naoorlogs Duitsland en het Arabisch-Israëlische conflict. Ze is auteur van het boek Israelpolitik: German-Israeli Relations, 1949-1969.
Onderzoek De Vita studeerde geschiedenis in Rome en promoveerde aan Aberystwyth University in Wales. Sinds 2016 is ze verbonden aan de Universiteit Utrecht, waar ze onderzoek doet naar de internationale geschiedenis van Europa na de Tweede Wereldoorlog, met een focus op verzoening na internationale conflicten. Ze bestudeert onder andere de internationale context van de Koude Oorlog, de internationale geschiedenis van het Arabisch-Israëlische conflict, de naoorlogse Duitse geschiedenis, Europese integratie en diplomatieke besluitvorming. Ze treedt regelmatig in de media op als expert op het gebied van diplomatie en verzoening na conflict.
In 2020 verscheen haar monografie Israelpolitik: German-Israeli Relations, 1949-1969 bij Manchester University Press.
De Vita onderzocht onder meer de onderhandelingen die in 1952 in Kasteel Oud-Wassenaar plaatsvonden tussen vertegenwoordigers van de Bondsrepubliek Duitsland en Israël over Duitse schadevergoedingen aan een Joodse koepelorganisatie en aan de staat Israël. Op basis van archiefonderzoek en persoonlijke dagboeken beschreef ze het verloop van deze geheime onderhandelingen, en de rol die Nederland daarbij speelde.
In 2024 ontving De Vita de Heineken Young Scientists Award. De jury prees haar bijzondere benadering binnen de internationale betrekkingen, door de nadruk te leggen op verzoening na een conflict in plaats van het conflict zelf. Haar onderzoek draagt daarmee bij aan een beter begrip van de context en voorwaarden voor verzoening en herstel.
Referenties
Categorie:Wetenschapper Categorie:Historicus