Adrien Jean-Baptiste François Bourgogne, (Condé-sur-l'Escaut, 12 november 1785 - Valenciennes, 14 april 1867) was een Franse soldaat en officier in de Napoleontische oorlogen. Hij werd vooral beroemd door zijn memoires over de Russische campagne.
Biografie Adrien Jean-Baptiste François Bourgogne, werd geboren als zoon van een linnenhandelaar op 12 november 1785 in Condé-sur-l'Escaut in het Franse Noorderdepartement. Adrien was de oudste van drie broers en een zus. Zijn zus, Florence, huwde met een brouwer, terwijl zijn broer, Firmin, vroeg stierf. Zijn twee andere broers, Frangois en Louis Florent, werden allebei professor van respectievelijk wiskunde en geneeskunde.
Op 24 januari 1806 trad hij toe als vrijwilliger tot de Keizerlijke Garde en nam hij deel aan de Napoleontische campagnes (Duitsland, Oostenrijk, Spanje, Portugal ). Bourgogne sloot zich aan bij de Vélites, een vrijwilligerseenheid voor mensen die een gemiddeld jaarinkomen van minstens 800 frank verdienden. Bourgogne kreeg een militaire opleiding in Saint-Germain-en-Laye, Écouen en Fontainebleau.
In 1806 werd hij naar Polen gestuurd voor de militaire campagne daar, hier werd hij gepromoveerd tot korporaal. Hij raakte tweemaal gewond bij Essling in mei 1809, waarna hij naar Spanje en Portugal werd gestuurd. In april 1812 werd Bourgogne gepromoveerd tot sergeant en nam hij met deze rang deel aan de Russische campagne. Hij zal tot de overlevenden van het debacle behoren. In maart 1813 werd hij benoemd tot tweede luitenant in het 145e linie-infanterieregiment, waarna hij gewond raakte bij Dessau, voordat hij in Pruisen gevangen werd genomen. Het was tijdens deze paar maanden van gevangenschap dat hij begon met het schrijven van zijn memoires.
Na zijn vrijlating en de troonsafstand van de keizer nam Bourgogne ontslag bij het leger en trouwde op 31 augustus 1814 in Condé met Thérèse Fortunée Dumarez. Hij kreeg met haar twee dochters. Hij nam het vak van zijn vader als linnenhandelaar over, maar zonder veel succes. In 1822 stierf zijn vrouw, waarna hij huwde met Philippine Godart. Ook met haar kreeg hij nog eens twee kinderen. Na de Julirevolutie meldde Bourgogne zich in november 1830 opnieuw aan en werd op 21 maart 1831 benoemd tot het Legioen van Eer. Hij werd uiteindelijk gepromoveerd tot luitenant bij de infanterie, waarna hij als garnizoensadjudant werd gestationeerd in Brest en vervolgens in Valenciennes.
In 1853 werd Adrien Bourgogne met pensioen gestuurd en voltooide hij zijn memoires getiteld Mémoires du sergent Bourgogne, die verschenen in La Nouvelle Revue rétrospective. Daarin gaf hij vanuit het perspectief van de Franse soldaat een getuigenis van de Russische campagne.
Adrien Bourgogne overleed op 14 april 1867 in Valenciennes, in het Noorderdepartement.
Noten en referenties
Categorie:Frans militair in de napoleontische oorlogen Categorie:Frans militair Categorie:Frans krijgsgevangene