thumb|Toegangspartij (augustus 2026) Reguliersgracht 120 te Amsterdam is een gebouw aan de Reguliersgracht in Amsterdam-Centrum.
Omschrijving Dit in wit en met blokmotief gepleisterde gebouw werd gebouwd als een traditioneel gebouw binnen de grachtengordel van Amsterdam. Dwars voor het souterrain ligt een stoep met een bordes met smeedijzeren balustrade, die leidt naar toegangen. Die voor het souterrain is verwerkt in het bordes, de twee toegangsdeuren naar de bel-etage en bovenwoningen sluiten aan op het bordesplateau. Naast de toegangspartij zijn twee vensters van de bel-etage te zien. De toegangspartij sluit af met een klassiek driehoekig fronton. Een lijst laat het onderscheid zien tussen de bel-etage en eerste verdieping. Daarboven is weer een lijst, ditmaal met ornamenten in de vorm van diamantmotieven zichtbaar als onderscheid naar de tweede verdieping. Deze lijst sluit aan op de de lijsten van de naburige gebouwen, hetgeen doet vermoeden dat Verdieping daarboven, overigens uitgevoerd in de dezelfde stijl er later opgezet in. De voorgevel van het gebouw sluit af met een kroonlijst ondersteund door consoles. Daarboven volgt het puntdak evenwijdig aan de straat. Daarin zijn een kleine en grote dakkapel inclusief hijsbalk en frontonnetje te vinden. Alle raampartijen kregen bepleisterde in profiel omlijstingen met voluutmotieven in de (neo)barokstijl. Algemeen omschrijft men de bouwstijl als met diverse neostijlen, samengevat onder de term eclecticisme.
Het bovenlicht boven de toegangspartij schat men aan de hand van de toegepaste motieven in uit de periode rond 1920.
Als redengeving tot monument gaf de dienst Monumenten en Archeologie (of voorganger) aan dat het een sprekend voorbeeld is van zogenaamd “pleisterclassicisme” van midden 19e eeuw. Voorts wees ze op de esthetische kwaliteiten van het diverse keren verbouwd gebouw dat toch haar eenheid heeft bewaard. Bovendien heeft het vanwege de authenciteit van de gevelonderdelen een gaafheidswaarde.
Volgens het MIP hebben hier in drie verschillende perioden drie architecten gewoond: Theo Asseler (rond 1855), Willem Kromhout (enigszins onzeker, in de jaren tachtig 19e eeuw) en Paul de Jongh (vanaf 1897). De weduwe van de laatste P.J. de Jongh-Hofman (1974-1953) liet in 1931 de pui nog veranderen, tot dat jaar was er slechts één toegangsdeur, daarna dus twee. Haar archiefkaart laat zien dat dit vermoedelijk haar laatste woonplaats was.Stadsarchief Amsterdam: Archiefkaart De Jongh-Hofman
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Gemeentelijk monument in Amsterdam