Wermbold van Boskoop (Boskoop, circa 1350 - 11 juni 1413) was een prediker en raadsman in de Lage Landen. Hij was een pleitbezorger van de Moderne Devotie en werd ook wel de Apostel van Holland genoemd.
Levensloop Wermbold werd geboren in Boskoop. Hij ging naar school, mogelijk in Gouda, en werd door pastoor Johannes Guetman onder zijn hoede genomen. Wermbold werd een aanhanger van de Moderne Devotie, naar eigen zeggen al rond 1364. Mogelijk had hij op jonge leeftijd al Geert Grote, de stichter van deze beweging, gehoord in Gouda. Wermbolds latere vriend Florens Radewijns was zelf leerling geweest van Grote. miniatuur|Het Caeciliaconvent te Utrecht Wermbold werd als geestelijke actief binnen de Rooms-Katholieke Kerk. Hij werkte als raadsman van verschillende vrouwenkloosters. In de stad Utrecht was hij dertig jaar lang als rector verbonden aan het Sint-Caeciliaconvent en was hij vicaris van de Buurkerk. Wermbold was ook een van de oprichters van het Utrechts kapittel van Tertiarissen.
Omstreeks 1404 bezocht Wermbold de Broeders van het Gemene Leven in de steden Deventer, Zwolle en Kampen. Mogelijk heeft hij hier de inspiratie opgedaan voor de stichting van het klooster Vredendaal even ten oosten van Utrecht. Dit klooster werd ondergebracht bij de Tertiarissen. In Delft trad hij op als biechtvader van het Sint Aagtenklooster en in Amersfoort en Utrecht stichtte hij gemeenschappen van zowel de Broeders van het Gemene Leven als de Zusters van het Gemene Leven.
Wermbold stelde verder een bloemlezing samen van geschriften van kerkvaders. Hij vertaalde de Latijnse teksten naar het Nederlands.
Wermbold heeft de later heilig verklaarde Lidwina van Schiedam ontmoet. Toen hij in 1413 de vastentijd doorbracht in Schiedam, uitte hij zijn kritiek op de gierigheid van de parochianen richting Lidwina. Sindsdien zou Lidwina wél voldoende aalmoezen ontvangen, zowel van Schiedammers als van bezoekers van elders.
Op 11 juni 1413 overleed Wermbold.
Waardering Wermbold werd geprezen door theoloog Thomas à Kempis, die hem een welsprekend volksprediker noemde. Wermbold reisde dan ook als prediker door de gewesten Utrecht, Oversticht en Holland en ontving van vele steden een verzoek om bij hen te komen spreken. Het leverde hem de eretitel Apostel van Holland op.
De katholieke kerk echter had moeite met de vrome Wermbold en hij moest zich verdedigen tegen de pauselijke inquisiteurs Eylard Schoneveld en Jacob van Soest. In de jaren 1393-1394 richtte Eylart Schoneveld zich op de gemeenschappen te Utrecht en Rhenen; Wermbold kreeg bij zijn verdediging hulp van Florens Radewijns. Een van de kritiekpunten op de gemeenschappen was dat ze wel erg veel leken op gewone kloosters terwijl zij zich als 'gemeenschap' eenvoudig konden onttrekken aan de officiële kerkelijke kloosterregels. Wermbold loste dit onder andere op door de gemeenschap in Delft en het Caeciliaconvent in Utrecht onder te brengen bij de Franciscaner orde.
Categorie:Moderne Devotie Categorie:Nederlands geestelijke