Thomas Fenwick Drayton (Charleston, 24 augustus 1808 – Florence, 18 februari 1891) was een Amerikaans plantagehouder, politicus, ingenieur, spoorwegdirecteur, militair en verzekeringsmakelaar. Hij diende 8 jaar in het United States Army. Hij nam ontslag uit het leger om plantagehouder te worden. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog nam hij dienst in het Confederate States Army met de rang van brigadegeneraal. Zijn broer Percival Drayton was een marine-officier die trouw bleef aan de Verenigde Staten van Amerika.
Vroege jaren Thomas F. Drayton werd geboren op 24 augustus 1808 in Charleston, South Carolina.Warner, Ezra J. Generals in Gray: Lives of the Confederate Commanders. p. 75-76.Sifakis, Stewart. Who Was Who in the Civil War. New York: Facts On File, 1988. p. 191. Hij was de zoon van William Drayton. Zijn vader was een vooraanstaand advocaat, soldaat en politicus. Zijn grootvader was William Drayton Sr.. Hij was rechter in de provincie van East Florida (1763–1780) en aangesteld als de eerste federale rerchter in het pas opgerichte United States District Court for the District of South Carolina. Na de Nullificatie crisis verhuisde het gezin naar Philadelphia, Pennsylvania. Thomas koos ervoor om in zijn geboortestaat te blijven.Evans, p. 387.
Drayton werd toegelaten tot de United States Military Academy en studeerde af in 1828. Hij was een klasgenoot en vriend van Jefferson Davis. Hij werd ingedeeld in het 6th U.S. Infantry Regiment als tweede luitenant. In 1832 trad hij in het huwelijk met Catherine Pope. Ze was de dochter van een rijke plantagehouder uit Edisto, South Carolina. Het koppel kreeg verschillende kinderen waarvan twee zonen eveneens in de Confederate States Army zouden dienen.
In 1836 nam Drayton ontslag uit het United States Army. Hij vond werk als ingenieur bij de aanleg van spoorwegen tussen Charleston, Louisville, Kentucky en Cincinnati, Ohio. Twee jaar later vestigde hij zich als plantagehouder. Daarnaast was hij actief in de lokale militie als kapitein.
Als uitgesproken voorstander van slavernij en de individuele rechten van de staten werd hij verkozen in het parlement van South Carolina. Naast zijn politieke loopbaan was hij tussen 1853 en 1856 voorzitter van de Charleston & Savannah Railroad from 1853 until 1856.
Amerikaanse Burgeroorlog Na het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog werd Drayton op 25 september 1861 benoemd tot brigadegeneraal in het Confederate States Army. Hij kreeg het commando over het militaire district van Port Royal, South Carolina. Hij richtte zijn hoofdkwartier in in zijn eigen huis op de Coggins Point Plantation and Fish Haul Plantation. Drayton zette de meeste van zijn 102 slaven aan het werk om defensieve stellingen en andere militaire installaties te bouwen.Photos by Mike Stroud, P"Fish Haul Plantation", Historical Markers Database, 2006-2012
Tijdens de Slag om Fort Royal in november 1861 voerde Drayton het bevel over de Zuidelijke eenheden in Fort Walker en Fort Beauregard. Deze forten werden aangevallen door onder andere de USS Pocahontas die onder bevel stond van zijn broer Percival Drayton. Na een aanhoudend bombardement vielen beide forten in Noordelijke handen en kregen ze vaste voet aan wal in South Carolina.Site about the Drayton brothers and the Civil War Voor de rest van de oorlog werd de zeeblokkade en de verschillende aanvallen op Charleston ondersteund vanuit Port Royal.
In 1862 werd Drayton aangesteld als bevelhebber van een infanteriebrigade die bestond uit de 15th South Carolina Infantry Regiment, het 3d Battalion S.C. Inf. en het 50th, 51st Georgia Infantry Regiment en Phillips' Georgia Legion. De brigade werd toegevoegd aan het Army of Northern Virginia na de Zevendagenslag en maakte deel uit van de rechtervleugel onder leiding van luitenant-generaal James Longstreet. Drayton voerde zijn brigade aan tijdens de Tweede Slag bij Bull Run in augustus 1862 en de Slag bij South Mountain en Slag bij Antietam in september.
thumb|De slaven van brigadegeneraal Thomas F. Drayton die in 1862 in Noordelijke handen waren gevallen (Foto van Henry P. Moore via Library of Congress) Generaal Robert E. Lee was alles behalve tevreden over de prestaties van Drayton tijdens de laatste veldtocht. Bij Bull Run ging zijn brigade niet tot de aanval over en tijdens de veldslagen bij South Mountain en Antietam zette zijn brigade het twee keer op een lopen. Lee kreeg geen rapporten van Drayton en de kolonels van de verschillende regimenten konden de discipline niet bewaren. De brigade werd opgegeven en de regimenten werden herverdeeld over andere eenheden. Drayton werd overgeplaatst naar het westelijke front. Tijdens de laatste twee jaar van de oorlog vervulde hij voornamelijk administratief werk in het Trans-Mississippi Departement. In 1864 voerde hij kort het bevel over een divisie.
Latere jaren Na het einde van de oorlog in het voorjaar van 1865 vestigde Drayton zich in Dooly County in Georgia waar hij een plantage beheerde. In 1871 verhuisde hij naar Charlotte, North Carolina waar hij werkte als verzekeringsmakelaar. Hij was tot aan zijn dood voorzitter van de South Carolina Immigrant Society.
Thomas F. Drayton overleed op 18 februari 1891 in Florence, South Carolina. Hij werd begraven op het Elmwood Cemetery in Charlotte.Civil War High Commands
Zie ook Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog (Confederatie)
Categorie:Amerikaans generaal Categorie:Generaal van de Geconfedereerde Staten