De witte Bengaalse tijger is een kleurvariant van de Bengaalse tijger (Panthera tigris tigris) met een vrijwel witte vacht en donkere, meestal zwarte of donkerbruine strepen. Witte tijgers zijn geen afzonderlijke soort of ondersoort. De witte vacht wordt veroorzaakt door een recessieve genetische variant die de pigmentproductie beïnvloedt.
Witte tijgers komen in het wild uiterst zelden voor. De meeste exemplaren die tegenwoordig in dierentuinen en dierenparken worden gehouden, stammen af van een beperkt aantal dieren waarmee in gevangenschap is gefokt.
Kenmerken Een witte Bengaalse tijger heeft doorgaans een witte tot crèmekleurige vacht met donkere strepen. De ogen zijn vaak blauwachtig en de neus en voetzolen kunnen een rozeachtige kleur hebben. De dieren hebben verder dezelfde lichaamsbouw en gedragskenmerken als andere Bengaalse tijgers.
De witte kleur moet niet worden verward met albinisme. Bij witte tijgers is nog steeds pigment aanwezig, wat onder andere te zien is aan de donkere strepen en gekleurde ogen.
Genetica De witte vacht wordt veroorzaakt door een recessieve genetische variant. Een tijger moet de betreffende variant van beide ouders erven om wit geboren te worden. Twee tijgers die zelf niet wit zijn, kunnen daardoor soms toch een witte nakomeling krijgen wanneer beide dieren drager zijn.
De genetische variant die bij de klassieke witte tijgers betrokken is, beïnvloedt de productie en verdeling van pigment in de huid en haren. Het gaat daarbij niet om een afzonderlijke ondersoort.
Verspreiding en leefgebied Historisch zijn witte tijgers in verschillende delen van het verspreidingsgebied van de Bengaalse tijger waargenomen. In het wild zijn ze tegenwoordig zeer zeldzaam.
Hun witte vacht biedt weinig camouflage in de natuurlijke leefgebieden van tijgers. Dit kan een nadeel zijn bij het jagen en het vermijden van andere dieren. Daarom wordt aangenomen dat de witte kleur in het wild geen evolutionair voordeel biedt.
Witte tijgers in gevangenschap Witte tijgers zijn populair in dierentuinen en dierenparken vanwege hun opvallende uiterlijk. Omdat de witte kleur recessief is, kan gericht fokken de kans op witte nakomelingen vergroten.
In het verleden werd daarbij regelmatig gebruikgemaakt van inteelt om de gewenste genetische variant te behouden. Dit kan de kans op erfelijke gezondheidsproblemen vergroten. Om die reden wordt het gericht fokken op witte vacht door verschillende dierenwelzijnsorganisaties en deskundigen bekritiseerd.
Gezondheid Witte tijgers zijn niet per definitie ongezond. Wel kunnen bepaalde foklijnen waarin veel inteelt heeft plaatsgevonden een verhoogd risico hebben op erfelijke afwijkingen.
Mogelijke problemen die bij sommige witte tijgers zijn beschreven, zijn onder andere afwijkingen aan het gebit of skelet, scheelzien en andere gezondheidsproblemen. Het idee dat iedere witte tijger noodzakelijk blind, doof of ernstig ziek is, is echter onjuist.
Geschiedenis Een van de bekendste witte tijgers was Mohan, een mannelijke tijger die in 1951 in India werd gevangen. Mohan werd later gebruikt voor een fokprogramma. Veel witte tijgers die tegenwoordig in gevangenschap leven, stammen uiteindelijk af van deze of andere zeer beperkte foklijnen.
Door selectief fokken verspreidde de witte kleurvariant zich onder tijgers in dierentuinen en particuliere collecties over de hele wereld.
Beschermingsstatus De witte Bengaalse tijger heeft geen afzonderlijke beschermingsstatus, omdat het geen aparte ondersoort is. De beschermingsstatus geldt voor de tijger als soort.
De Bengaalse tijger wordt bedreigd door onder meer verlies en versnippering van leefgebied, stroperij en conflicten tussen mensen en tijgers. Beschermingsprogramma's richten zich daarom vooral op het behoud van wilde tijgerpopulaties en hun leefgebieden, en niet op het in stand houden van de witte kleurvariant.
Zie ook
Bengaalse tijger Tijger Albinisme Genetica Dierenwelzijn Inteelt