Jacqueline Sassard (Nice, 13 maart 1940 – Lugano, 17 juli 2021) was een Franse actrice. Haar carrière was kortstondig (1956-1969) en omvatte negentien films, voornamelijk Italiaanse.
Leven en werk Afkomst Sassard was de dochter van een koloniaal officier en groeide op in Douala, de grootste stad van Kameroen. Terug in Europa werd ze ontdekt in haar geboortestad Nice.
Veelbelovende vliegende start links|miniatuur|252x252px|Sassard in een filmscene In 1956 debuteerde Sassard op zestienjarige leeftijd in een bijrolletje in het Franse drama Je plaide non coupable. Een jaar later speelde ze al de titelrol in de Italiaanse tragikomedie Guendalina (1957). Ze belichaamde een adolescente die haar zomervakantie in de badplaats Viareggio doorbrengt. Ze flirt uit verveling en probeert ondertussen haar ouders, twee heel rijke mensen die op het punt staan te scheiden, weer samen te brengen. De verzoening lukt en ze begint echt te houden van een goede jongen. Deze film prijkte op nummer elf van de lijst van meest commerciële Italiaanse films van het Italiaanse filmseizoen 1956-1957.
In Nata di marzo (1958) belichaamde Sassard al het personage waarmee ze het meest zou worden vereenzelvigd: de jonge vrouw met liefdesperikelen. In deze komedie speelde ze een zeventienjarig meisje dat een rijpe dertiger ontmoet. Het is liefde op het eerste gezicht. Niet alleen het leeftijdsverschil is groot, hun karakters liggen ook erg ver uiteen. Haar vertolking leverde de jeugdige Sassard de Zilveren Schelp voor beste actrice op het Internationaal filmfestival van San Sebastián op en opende de filmdeuren voor haar.
Het drama Estate violenta (1959) speelt zich af in 1943, tijdens de Tweede Wereldoorlog, in de badplaats Riccione, in het milieu van jongeren die behoren tot de hogere middenklasse. Die leiden er een zorgeloos leventje vol strandgenoegens, feestjes en boottochtjes. Sassard speelt Rossana die meer dan sympathie opvat voor Carlo, de zoon van een hooggeplaatste fascist. Na een verrassingsbombardement van de Luftwaffe ontfermt Carlo zich over een doodsbang klein meisje en maakt zo kennis met haar moeder, de innemende dertigjarige weduwe Roberta. De toenadering tussen Carlo en Roberta groeit uit tot een ernstige verhouding wat Rossana met lede ogen aanziet.
In de komedie Faibles Femmes (1959) speelde Sassard een van de drie meisjes die verliefd zijn op een mooie maar wispelturige don juan vertolkt door Alain Delon. Op een dag vernemen ze dat hij gaat trouwen met een rijke buitenlandse. Ze besluiten wraak te nemen.
Het drama Il magistrato (1959) bracht Sassard in beeld als Carla, de dochter van een gezin dat zich in een benarde financiële toestand bevindt. De moeder, die haar pas ontslagen man gebrek aan ambitie verwijt, probeert Carla in de armen van een jongen uit een rijke familie te drijven. Carla is echter verliefd op een magistraat die haar gevoelens niet beantwoordt. Ten slotte begint ze een relatie met een oneerlijke zakenman die bereid is haar vader aan te werven zonder hem op de hoogte te brengen van de relatie.
Nog in 1959 werd ze twee keer gecast naast Marcello Mastroianni. In de romantische komedie Tutti innamorati belichaamde ze de jonge studente op wie de weduwnaar met zoontje (Mastroianni) verliefd wordt. Hij aarzelt om op haar avances in te gaan wegens het leeftijdsverschil. In de historische komische film Ferdinando I° re di Napoli speelde Sassard een Engelse journaliste die het koni nkrijk Napels bezoekt om er een artikel over te schrijven.
Jaren zestig: 1961-1966 Sassard zette de jaren zestig in met de komische misdaadfilm I soliti rapinatori a Milano (1961) en de filmkomedie Mariti a congresso (1961).
In de schlagerfilm Freddy und das Lied der Südsee (1962), een Freddy Quinn-vehikel, belichaamde ze een Tahitiaanse op wie zeeman Quinn verliefd wordt. In de sandalenfilm Arrivano i titani (1962) vertolkte ze de dochter van Kadmos, de eerste koning van Thebe, die moet worden bevrijd.
Sandokan, la tigre di Mompracem (1963) en I pirati della Malesia (1964) zijn twee piratenfilms over de heldhaftige piratenkoning Sandokan. In de tweede moet Sandokan, gestalte gegeven door Steve Reeves, een van de specialisten van de sandalenfilms, de prinses (Sassard) bevrijden.
Ten slotte speelde Sassard nog een bijrolletje in de historische filmkomedie Le voci bianche (1964) en een hoofdrol in het drama Le stagioni del nostro amore (1966) waarin ze gestalte gaf aan de adolescente waarop een veertigjarige journalist in volle relationele en socio-politieke crisis verliefd wordt.
Jaren zestig: 1967-1969, de laatste films Aan het einde van de jaren zestig beëindigde Sassard haar carrière in schoonheid via een terugkeer naar de Franse (en Engelse) film. Ze werd door twee doorgewinterde cineasten geregisseerd in twee sterke hoofdrollen. In het drama Accident (1967) castte Joseph Losey haar als de raadselachtige en verleidelijke studente die een medestudent als vriend heeft. Ze wekt de begeerte op van haar twintig jaar oudere professor.
Het drama Les Biches (1968) toonde haar, negen jaar na Estate violenta, opnieuw aan de zijde van Jean-Louis Trintignant. Claude Chabrol castte haar als een jonge straatartieste die door een rijke nietsdoende Parisienne wordt verleid. Ze wordt door de Parisienne meegenomen naar haar villa in Saint-Tropez. Daar slaat de lesbische verhouding door de komst van een knappe architect al vlug om in een gecompliceerde driehoeksverhouding.
Ten slotte had Sassard nog een bijrolletje in het het drama Le Voleur de crimes (1969) waarin een vreemdsoortige man die getuige is van een zelfmoord de verantwoordelijkheid voor die moord opeist.
Privéleven In 1969 trok Sassard zich terug uit de filmwereld nadat ze in het huwelijk was getreden met de autofabrikant Gianni Lancia (1924-2014), de zoon van Vincenzo Lancia, de autoconstructeur die in 1906 Lancia stichtte in Turijn. Samen hadden ze een zoon, Lorenzo.
Sassard overleed in 2021 op 81-jarige leeftijd.
Filmografie 1956 - Je plaide non coupable (Edmond T. Gréville) 1957 - Guendalina (Alberto Lattuada) 1958 - Nata di marzo (Antonio Pietrangeli) 1959 - Estate violenta (Valerio Zurlini) 1959 - Faibles Femmes (Michel Boisrond) 1959 - Il magistrato (Luigi Zampa) 1959 - Tutti innamorati (Giuseppe Orlandini en Franco Rossi) 1959 - Ferdinando I° re di Napoli (Gianni Franciolini) 1961 - I soliti rapinatori a Milano (Giulio Petroni) 1961 - Mariti a congresso (Luigi Filippo D'Amico) 1962 - Arrivano i titani (Duccio Tessari) 1962 - Freddy und das Lied der Südsee (Werner Jacobs) 1963 - Sandokan, la tigre di Mompracem (Umberto Lenzi) 1964 - I pirati della Malesia (Umberto Lenzi) 1964 - Le voci bianche (Pasquale Festa Campanile) 1966 - Le stagioni del nostro amore (Florestano Vancini) 1967 - Accident (Joseph Losey) 1968 - Les Biches (Claude Chabrol) 1969 - Le Voleur de crimes (Nadine Trintignant)
Prijs 1958 - Nata di marzo: Zilveren Schelp voor beste actrice op het Internationaal filmfestival van San Sebastián Externe link
Categorie:Frans acteur Categorie:Frans filmacteur