Dame Eileen Rosemary Mayo DBE (11 september 1906 – 4 januari 1994) was een Britse kunstenares en ontwerpster die in Engeland, Australië en Nieuw-Zeeland werkte met vrijwel alle beschikbare technieken: tekeningen, houtsneden, lithografieën op steen en tempera, wandtapijten en zeefdrukken. Naast graficus, illustrator, kalligraaf en muurschilder ontwierp ze munten, postzegels, wandtapijten en posters, en schreef en illustreerde ze acht boeken over natuurwetenschappen.

Het leven in Engeland Mayo werd geboren in Norwich en volgde haar opleiding in Yorkshire en aan de Clifton High School in Bristol. Ze had een gedegen kunstopleiding genoten en studeerde van 1924 tot 1925 aan de Slade School in Londen, aan de Central School of Arts and Crafts onder Noel Rooke en John Farleigh, en in 1936 onder Henry Moore aan de Chelsea Polytechnic.

In 1927 kreeg Mayo lessen in linosnede van Claude Flight. De prent die ze maakte heette "Turks Bad" en werd opgenomen in de 'Eerste tentoonstelling van Britse linoleumsneden' van de Redfern Gallery. Het werk werd vervolgens aangekocht door het Victoria and Albert Museum. In 1948 verhuisde ze naar Parijs om bij Fernand Léger te studeren aan de Académie de Montmartre.

Tussen 1950 en 1953 was Mayo docent aan de Saint Martin's School of Art en het Sir John Cass College in Londen. Ze werd lid van de Society of Wood Engravers en schreef en illustreerde een reeks boeken. Ze exposeerde ook op de zomertentoonstelling van de Royal Academy en bij de Royal Society of British Artists. Een tijdlang werkte ze als model voor kunstenaars, onder meer Bernard Meninsky, Duncan Grant, Dod Procter en vooral Laura Knight.

Huwelijk In 1936 trouwde Mayo met Richard Gainsborough, de oprichter van Art News & Reviews; zij ontwierp de eerste uitgave toen deze in 1949 verscheen. Het huwelijk eindigde in 1952.

Het leven in Australië Mayo emigreerde in 1952 naar Australië na haar scheiding van haar man en werd een van de vele migranten die bijdroegen aan de heropleving van de boekdrukkunst na de oorlog. Tussen 1957 en 1962 gaf ze les aan de National Art School in Sydney en was ze lid van de Sydney Printmakers. Haar carrière in Australië omvatte het werken aan muurschilderingen en het ontwerpen van wandtapijten en posters.

Postzegelontwerp in Australië Als onderdeel van de Australische Commonwealth-serie van zes postzegels die tussen 1959 en 1962 werden uitgegeven, ontwierp Mayo het vogelbekdier voor de postzegel van één shilling en werd ze in 1962 bekroond met de Maude Vizard-Wholohan-prijs voor prenten. De reeks toont daarnaast de kangoeroe, de gestreepte miereneter, de tijgerkat, het konijnenbuideldier en de Tasmaanse tijger, een dier dat inmiddels als uitgestorven wordt beschouwd. Het belang van deze zegels ligt in het feit dat het een van de allereerste keren was dat Australische planten, en diersoorten op postzegels werden vastgelegd. Ook opmerkelijk: de ontwerper begon haar werk ook los van de postzegels zelf te vermarkten, door de afbeeldingen als aparte posters te drukken en te verkopen. Het gaat bovendien om de allereerste postzegelreeks die ooit door een vrouw werd vormgegeven, was voor het Postmaster-General's Department, nu bekend als Australia Post. Mayo ontwierp talloze postzegels en posters met afbeeldingen van de flora en fauna van Australië.

Het leven in Nieuw-Zeeland In 1962 verhuisde Mayo naar Waimate, Nieuw-Zeeland, waar haar moeder en zus al sinds 1921 woonden. In 1965 verhuisde Mayo naar Christchurch, waar ze van 1967 tot 1972 lesgaf aan de School of Fine Arts van de Universiteit van Canterbury. Gedurende meer dan drie jaar werkte ze ook aan een onderwaterdiorama met het Otago Museum. Als medeoprichter van Sydney Printmakers was ze lid van de Print Council of New Zealand. Afgezien van een periode in Dunedin van 1972 tot 1975, bleef Mayo tot haar dood in Christchurch wonen. Haar laatste werken waren zeefdrukken, wat ze het gemakkelijkste medium vond om te gebruiken gezien haar afnemende mobiliteit. Zoals altijd stond ze erop dat ze tegen betaalbare prijzen verkocht zouden worden.

Mayo werd in de nieuwjaarsonderscheidingen van 1994 benoemd tot Dame Commander van de Orde van het Britse Rijk, voor haar verdiensten voor de kunst, een week voor haar dood op 87-jarige leeftijd.

Postzegelontwerp in Nieuw-Zeeland Mayo bleef postzegels ontwerpen in Nieuw-Zeeland, zoals de herdenkingszegels voor het tweehonderdjarig bestaan van Cook in 1969, het Antarctisch Verdrag in 1971 en UNICEF, en zes postzegels van de definitieve serie met motten en vissen uit 1970 voor het Nieuw-Zeelandse postkantoor.

Werkzaamheden in openbare collecties in Nieuw-Zeeland Het werk van Mayo bevindt zich in veel openbare instellingen in Nieuw-Zeeland, waaronder de Aigantighe Art Gallery, het Dowse Art Museum, de Dunedin Public Art Gallery, de Hocken Collections, Te Manawa, de Christchurch Art Gallery, de National Library of New Zealand, het Rotorua Museum of Art and History, het Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa, en de Alexander Turnbull Library.

Referenties

Categorie:Brits kunstschilder Categorie:Brits illustrator Categorie:Brits graficus Categorie:Postzegelontwerper Categorie:Nieuw-Zeelands kunstenaar