Plainridge Park Casino is een baan voor en een speelhal met in , Massachusetts. Het complex is eigendom van en wordt geëxploiteerd door . Het werd in 1999 geopend als Plainridge Racecourse en kreeg in 2015 zijn huidige naam, toen het een werd. Geschiedenis
Achtergrond en vergunning (jaren 1990) In 1997 sloot , de enige drafbaan van Massachusetts, na een geschil tussen eigenaar en exploitant . Twee concurrerende plannen om de sport nieuw leven in te blazen werden voorgelegd aan de Massachusetts Racing Commission: Kraft wilde Foxboro heropenen onder een nieuwe exploitant, terwijl Gary Piontkowski, die Foxboro onder Sarkis had beheerd, een nieuwe baan op een terrein van 90 acre (ca. 36 ha) in Plainville voorstelde. Kraft trok zijn aanvraag enkele weken later in, waardoor Piontkowski als enige overbleef. De Racing Commission verleende hem in november 1997 een voorwaardelijke vergunning. Piontkowski zou het terrein kopen voor 4,5 miljoen dollar en de bouw financieren met een lening van 11 miljoen dollar van Cornerstone Capital.
De vergunning liep vertraging op nadat de Commission ontdekte dat Cornerstone zich in werkelijkheid nooit tot de lening had verbonden. In mei 1998 spande een naburige grondeigenaar een rechtszaak aan om de bouwvergunning nietig te laten verklaren, waardoor Piontkowski de bouw moest opschorten en de opening naar 1999 moest verschuiven. De zaak werd later buiten de rechtbank geschikt. Een nieuwe aanvraag in oktober 1998 liet vastgoedontwikkelaar Lou Giuliano het terrein kopen en de bouw financieren, met verhuur van de baan aan Piontkowski's onderneming voor 1 miljoen dollar per jaar. De Racing Commission keurde deze vergunning in november 1998 goed.
Opening (1999) De baan opende op 17 maart 1999 voor en hield op 19 april haar eerste dag van live wedrennen. Plainridge Racecourse kreeg vanaf het begin kritiek. Branchewaarnemers en de voorzitter van de Racing Commission, Robert Hutchinson, stelden dat het programma van live wedrennen niets anders was dan een voorwendsel om een lucratieve off-track-wedactiviteit en een mogelijke racino te rechtvaardigen. In de tribune was al een grote ruimte gereserveerd voor de installatie van tot wel 400 gokautomaten.
Vanaf 1999 ontstond een geschil tussen Piontkowski en zakenpartner Lou Giuliano over de exploitatie van de baan, dat draaide om een koopoptie via investeringsmaatschappij Realty Financial Partners (RFP). In 2000 kocht Piontkowski's groep de baan voor 13,6 miljoen dollar van RFP, deels gefinancierd door , al bleven de twee partijen daarna nog tot 2005 verwikkeld in rechtszaken.
Komst van de gokautomaten Piontkowski steunde consequent wetsvoorstellen om gokautomaten toe te staan op de vier racebanen van de staat en promootte plannen voor een uitbreiding van Plainridge ter waarde van 180 miljoen dollar. Er werden gesprekken gevoerd met grote kansspelbedrijven over de ontwikkeling van een casino op de baan, maar de locatie werd gezien als beperkt kansrijk vanwege de nabijheid van de , die naar verwachting zelf een casino zouden ontwikkelen onder elke uitgebreide kansspelregeling. In 2008 kreeg Piontkowski de eer toegedicht een casinowet van gouverneur Deval Patrick te hebben tegengehouden, omdat die geen voorziening voor racino's bevatte.
In 2011 voerde de staat kansspelwetgeving in, die tot drie resortcasino's en één kansspelautomatenhal (slots-only) toestond. Deze bepaling kwam voort uit een compromis tussen Kamervoorzitter , een voorstander van racino's, en gouverneur Patrick, die zich verzette tegen het toestaan van gokautomaten op racebanen zonder een openbare aanbestedingsprocedure. Plainridge was de eerste aanvrager in de staat en diende zijn aanvraagvergoeding van 400.000 dollar in zodra de procedure openging. Piontkowski en andere eigenaren stelden dat de baan zonder de extra inkomsten uit gokautomaten niet kon voortbestaan, en dat de locatie anders tot winkelcentrum zou worden herontwikkeld.
Begin 2013 ontdekten staatsonderzoekers dat Piontkowski in de loop der jaren meer dan 1 miljoen dollar niet-goedgekeurd contant geld had opgenomen uit de kassaruimte van de baan, waarna de eigenaren hem als president afzetten en zijn aandelen uitkochten. De Gaming Commission noemde de daaropvolgende veranderingen "veel te weinig, veel te laat" en diskwalificeerde de aanvraag van Plainridge in augustus 2013.
Enkele weken later sloot (tegenwoordig Penn Entertainment), dat kort daarvoor geen goedkeuring had gekregen voor een kansspelautomatenhal in , een overeenkomst om een kansspelvergunning voor Plainridge na te streven, met een optie om de baan te kopen bij succes. De inwoners van Plainville keurden het kansspelplan goed met een verhouding van 3 tegen 1 in een gemeentelijk referendum, een vereiste voorwaarde voor de vergunning. Penn National kreeg in februari 2014 de kansspelvergunning toegewezen, en versloeg daarmee een kansspelautomatenhal van voorgesteld voor Leominster (Massachusetts), en een voormalige in .
De kansspelautomatenhal hield op 22 juni 2015 een zachte opening voor uitgenodigde gasten en opende op 24 juni voor het publiek.
In oktober 2018 verkocht Penn National de vastgoedbezittingen van Plainridge aan Gaming and Leisure Properties voor 250 miljoen dollar, en huurde het complex vervolgens voor 25 miljoen dollar per jaar terug ().
Externe links
Categorie:Casino in de Verenigde Staten Categorie:Sportaccommodatie in de Verenigde Staten Categorie:Bouwwerk in Massachusetts