De Val Cavargna is een bergdal in de Noord-Italiaanse regio Lombardije, in de provincie Como. Het ligt ten westen van het Comomeer en ten oosten van het Meer van Lugano, tegen de grens met Zwitserland. Het dal wordt doorstroomd door de Cuccio, die bij Porlezza in het Meer van Lugano uitmondt.
Tot de Val Cavargna behoren de gemeenten Cavargna, Cusino, San Bartolomeo Val Cavargna en San Nazzaro Val Cavargna. De lager gelegen gemeente Carlazzo vormt de overgang naar het gebied rond Porlezza en het Meer van Lugano.
Geografie De Val Cavargna ligt in het berggebied ten noorden van het Meer van Lugano. Het dal is omgeven door bergen van de zuidelijke Alpen en loopt in noordwestelijke richting op naar de Italiaans-Zwitserse grens. Een van de hoogste bergen rond het dal is de Pizzo di Gino, met een hoogte van 2245 meter.
De Cuccio ontspringt in het berggebied rond de Pizzo di Gino en stroomt door de vallei in de richting van Carlazzo en Porlezza. Aan de westzijde grenst het gebied aan het Zwitserse kanton Ticino. Via de San Luciopas, op ongeveer 1540 meter hoogte, bestaat van oudsher een verbinding tussen de Val Cavargna en de Zwitserse Val Colla.
thumb|Zicht vanuit Cusino op onder meer Cavargna en San Nazzaro Val Cavargna.
De belangrijkste nederzettingen liggen op de hellingen boven de rivier. Cavargna ligt op ruim duizend meter hoogte en is de hoogstgelegen van de vier kerngemeenten van het dal.
Geschiedenis De naam Cavargna is van oude oorsprong. De eerste zekere middeleeuwse vermelding van een plaats in het dal is Cavarnia, die in de twaalfde eeuw voorkomt in documenten over het gebied van Porlezza. De nederzettingen in de vallei behoorden in kerkelijk en bestuurlijk opzicht lange tijd tot de pieve van Porlezza.
In de late middeleeuwen kwam het gebied onder het gezag van de Visconti en vervolgens van het Hertogdom Milaan. De bestuurlijke banden met Porlezza bleven nog eeuwen bestaan. Na verschillende staatkundige veranderingen in Noord-Italië ging de Val Cavargna in 1859, samen met de rest van Lombardije, deel uitmaken van het gebied dat kort daarna het Koninkrijk Italië vormde.
De geïsoleerde ligging bepaalde lange tijd het dagelijks leven in het dal. Een goede wegverbinding met de buitenwereld ontbrak tot in de twintigste eeuw. De provinciale weg naar het dal werd in 1953 voltooid.
Mijnbouw en ijzerproductie De Val Cavargna kende eeuwenlang winning en verwerking van ijzererts. Mijnbouw in het gebied is in historische bronnen vanaf de vijftiende eeuw gedocumenteerd. De belangrijkste mijnbouwperiode lag in de achttiende en negentiende eeuw.
Onder meer bij San Nazzaro en San Bartolomeo werden ertslagen geëxploiteerd. Tot de mijnen behoorden Val Caldera, Bubegno, Mezzano en Piazza Moranda. In 1783 werd bij Marda in San Nazzaro een smeltoven in gebruik genomen. Later werd een belangrijk deel van de verwerking verplaatst naar Ponte Dovia bij Carlazzo, waar een smeltoven en door waterkracht aangedreven smederijen stonden.
Tijdens de Napoleontische oorlogen werden in de plaatselijke ijzerbedrijven onder meer artillerieprojectielen vervaardigd. In de loop van de negentiende eeuw werd de winning steeds minder rendabel. In 1864 werd formeel afstand gedaan van de concessies voor de belangrijkste mijnen, die toen al enige jaren niet meer werden geëxploiteerd.
Van de vroegere mijnbouw en ijzerproductie zijn in het gebied nog mijngangen, resten van ovens en andere installaties aanwezig.
Bevolking en traditionele economie Landbouw, veeteelt, bosbouw en de verwerking van metalen vormden traditioneel de basis van de plaatselijke economie. Door de beperkte bestaansmogelijkheden trokken veel inwoners gedurende een deel van het jaar naar andere delen van Lombardije en aangrenzende gebieden om er te werken.
Het berglandschap werd gebruikt voor alpenweiden en veeteelt. Op de grens met Zwitserland ligt de San Luciopas. Bij de pas staat een aan Sint-Lucius gewijd heiligdom dat eeuwenlang een bedevaartsoord was voor onder meer herders en kaasmakers uit beide zijden van de grens.
thumb|De San Luciopas op de grens van Italië en Zwitserland.
Museo della Valle In Cavargna werd in 1982 het Museo della Valle opgericht. Het etnografische museum verzamelt voorwerpen en documentatie over de geschiedenis, gebruiken en traditionele beroepen van de bevolking van de Val Cavargna. De collectie behandelt onder meer landbouw en veeteelt, bosbouw, metaalbewerking, mijnbouw, religieuze tradities en het vroegere dagelijks leven in het bergdal.
Het museum werd opgericht door Don Federico Scanziani en wordt beheerd door de vereniging Amici di Cavargna. In 2007 werd de collectie officieel erkend door de regio Lombardije.
Gemeenten De vier gemeenten die de kern van de Val Cavargna vormen zijn: Cavargna Cusino San Bartolomeo Val Cavargna San Nazzaro Val Cavargna
Externe link Website over de Val Cavargna
Categorie:Dal in Italië Categorie:Geografie van Lombardije