Alberto Sanvitale ( - Parma, 16 mei 1257) was bisschop van Parma te midden de strijd binnen de stad tussen Welfen en Ghibellijnen. Formeel was hij bisschop-elect, want hij werd noch tot priester gewijd, noch tot bisschop.
Levensloop Zijn vader was een militair, een zekere Guarino, en zijn moeder was Margherita Fieschi, een zus van paus Innocentius IV. Innocentius IV wendde al zijn macht aan, via de partij van de Welfen, om keizer Frederik II van het Heilige Roomse Rijk te verjagen uit Noord-Italië. De Ghibellijnen waren in vele Noord-Italiaanse steden keizersgezind.
Sanvitale verloor vroeg zijn vader. Zijn moeder en oom zorgden voor hem. Sanvitale werd aartsdiaken van het bisdom Parma. In 1243, het jaar dat Innocentius IV paus werd, liet de paus de zittende bisschop van Parma, Bernardo Vizio de’Scotti, de stad uitjagen. De paus verplichtte zijn neef Sanvitale zich te laten verkiezen door het kapittel van de kathedraal tot hun nieuwe bisschop (1243). Sanvitale weigerde zich tot priester te laten wijden. Dit betekende dat hij geen bisschopswijding kreeg. Hij was wel een voorman geworden van de Welfen, de pausgezinden.
Kort nadien stormde keizer Frederik II Parma binnen om zijn keizerlijk gezag te herstellen; de bezetting duurde van 1244 tot 1248. Welfen vluchtten weg (1244). Zo ook Sanvitale, die in ballingschap ging. Zijn bisschoppelijk paleis werd de residentie van de keizerlijke functionarissen.
In 1245 organiseerde paus Innocentius IV het Eerste Concilie van Lyon. Een belangrijk punt in het concilie was de afzetting van de keizer. Bisschop-elect Sanvitale was een van de medepleiters. Nadien trok Sanvitale zich terug in Milaan.
Na de dood van keizer Frederik II (1250) keerde Sanvitale naar zijn bisschopstroon in Parma terug (1251). De situatie in de stad veranderde met de benoeming van Giberto da Gente tot podestà of baljuw van Parma (1253). Da Gente was een kapitein van de stadsmilitie en was aanvankelijk lid van de Welfen. Om zijn macht te verstevigen haalde hij ook de steun binnen van de Ghibellijnen. Paus Innocentius IV verzocht Sanvitale Parma te verlaten voor Rome (1254). Doch Innocentius IV overleed zelf eind 1254. Sanvitale had geen beschermheer meer in Rome en keerde naar Parma terug. Daar overleed hij in 1257. Zijn graf bevindt zich in de dom van Parma.
Het kapittel koos Obizzo Sanvitale tot opvolger, onder druk van kardinaal Ottobuono Fieschi dei Conti di Lavagna, de neef van Innocentius IV die later paus Adrianus V werd. De nieuwe bisschop had lange tijd in Rome gewoond en was de broer van de overleden Alberto Sanvitale.
Categorie:Bisschop van Parma Categorie:13e-eeuws bisschop