miniatuur|Robert de Caix de Saint-Aymour Robert Louis Ernest Marie de Caix de Saint-Aymour (Parijs, 5 februari 1869 – aldaar, 12 maart 1970) was een Franse journalist, politicus en diplomaat. Tussen 1919 en 1923 speelde hij een leidende rol in Frans Mandaat Syrië.
Biografie
Familie en studie Caix werd geboren als een kind van de historicus Amédée de Caix de Saint-Aymour en Berthe La Beaume de Tarteron. Hij studeerde aan de École libre des sciences politiques en raakte op jonge leeftijd al geïnteresseerd in de politiek. Door financiële problemen in de familie moest hij zijn carrièreambities bijstellen. In 1893 deed hij toelatingsexamen bij Buitenlandse Zaken, waar hij derde werd, maar hij koos voor een loopbaan als journalist.
Journalistiek werk Caix werd publicist en ging schrijven voor het Journal de Senlis, waarvan hij ook hoofdredacteur werd. Hij ging ook werken voor de landelijke krant Journal des Débats. In de periode 1894-1897 maakte hij een reis naar Amerika. Door de moeilijke verstandhoudingen tussen de Verenigde Staten en Cuba stelde hij zich open voor imperiale vraagstukken die hij wilde toepassen om Frankrijk wraak te laten nemen op Duitsland. In die zin sloten zijn gedachten aan bij velen van zijn generatie die de invloed van Frankrijk op het wereldtoneel na de Slag bij Sedan hadden zien afnemen. Caix walgde ook van het Fashoda-incident dat wederom een vernedering voor de Fransen was.
Via de krant en het netwerk van Georges Patinot kwam Caix terecht bij het Bulletin du Comité de l'Afrique française en in de kringen van het Franse imperialisme. Hij raakte lid van diverse koloniale organisatie in Parijs. Ten tijde van de Eerste Wereldoorlog werd Caix secretaris van het Comité d’action française en Syrie en bij aanvang van de oorlog was hij al een voorstander van de opdeling van het Ottomaanse Rijk.
Syrië Hij had dan ook de nodige ervaring en connecties toen Caix in november 1919 benoemd werd tot civiel assistent van de Franse hoge Commissaris in Syrië (Henri Gouraud). In deze functie was hij verantwoordelijk voor het centraliseren van alle informatie en kon hij deze naar eigen inzicht verspreiden. Hij probeerde in het mandaatgebied een vorm van een koloniale regering te introduceren die gebaseerd was op de indirect rule zoals het Verenigd Koninkrijk dat elders toepaste. Zijn aanpak kreeg steun van de Franse gezagsdragers, maar stuitte op gemengde reacties van de lokale elite en hij werd ook tegengewerkt door de Arabische nationalisten. Daarnaast ondervond hij ook tegenstand van de autoriteiten in Parijs. In 1923 verliet hij Syrië voor een post als Frans vertegenwoordiger bij Mandaatcommissie van de Volkenbond in Genève. Na zijn vertrek uit het mandaatgebied bleef hij in contact met belangrijke figuren uit het gebied, zoals Michel Chiha.
Latere jaren Vanaf 1948 kreeg Caix moeite met schrijven en tien jaar later had hij last van een slecht gezichtsvermogen. Hij eindigde zijn bijna honderdjarige leven gedesillusioneerd en was zich bewust van zijn deelname aan de tragedie in Syrië. Categorie:Frans journalist Categorie:Frans diplomaat