thumb|Interieur met vaas met rode bloemen Emile Edouard Berchmans, geboren als Emilianus Eduardus Berchmans (Wetteren, 4 november 1843 – Elsene, 27 januari 1914), was een Belgisch kunstschilder en decorateur.Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. . p. 132. Hij wordt wel vermeld als Emile Berchmans père, ter onderscheid van zijn zoon.
Leven en werk Emile Berchmans was een zoon van huis- en decoratieschilder Oscar Emile Quirin Evariste Berchmans (1821-1896) en Jeanne Françoise Papelier (1820-1894).Burgerlijke stand van Wetteren: geboorten 1843, akte 192. De schrijfster Johanna Courtmans-Berchmans was een tante. Het gezin Berchmans-Papelier vestigde zich in de stad Luik. Vader Quirin Berchmans was er oprichter van een belangrijk schildersatelier, waar hij soms zo'n 150 knechten had.Julius Pee, "Mevrouw Courtmans : Een letterkundige studie", De Vlaamsche Gids. Jaargang 21 (1932-1933), p. 450. Emile Berchmans leerde de beginselen van de schilderkunst van zijn vader en studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen, als leerling van Jozef Geefs en Bernard Weiser. Met zijn medestudenten, onder wie Otto Eerelman, Gerke Henkes en Karel Ooms, nam hij deel aan de teken- en schilderwedstrijden van de academie."Koninklyke Akademie van Antwerpen", Het Handelsblad, 7 mei 1865, p. 2; "Akademie van Beeldende Kunsten", De Koophandel, 6 mei 1866, p. 2. In 1876 nam hij de ateliers de peintures et décors van zijn vader over.Advertentie, La Meuse,. 5 september 1879, p. 4. Emile Berchmans werd ook na zijn dood nog beschouwd als het toonbeeld van de ware decoratieve schilder, die invloed op menig jong kunstenaar in zijn atelier heeft gehad.Jules Bosmant (1930) La peinture et la sculpture au pays de Liège de 1793 à nos jours. Luik: Mawet. p. 107.
Berchmans schilderde in olieverf en aquarel landschappen, zeegezichten en christelijk-religieuze onderwerpen. Hij verzorgde daarnaast decoratieve panelen voor particuliere woonhuizen en kastelen en het plafond van de grote feestzaal van het Koninklijk Conservatorium Luik.Pierre Somville, Marie-Christine Depouhon en Gilbert Depouhon (1992) Le Cercle Royal des Beaux-Arts de Liège: 1892-1992. Brussel: Crédit Communal. . Berchmans toonde in 1890 op een tentoonstelling van architectuur en decoratieve kunst in de Luikse Salle de l'Émulation ruim dertig ontwerpen van (interieur-)decoraties, imitaties van gobelins en de decoratie van het Conservatorium.X.Y.Z., "1re Exposition d'architecture et d'art décoratif", La Meuse, 20 mei 1890, p. 2; "1re Exposition d'architecture et d'art décoratif. (Suite.)", La Meuse, 24 mei 1890, p. 5. Verder exposeerde hij zijn werk onder andere van 1892 tot 1904 bij Cercle des Beaux-Arts de Liège en tijdens de Salons van Brussel in 1903 en 1907.Exposition générale des beaux-arts : catalogue explicatif. Brussel: Imprimerie Fred. Tilbury, 1903 en Exposition générale des beaux-arts 1907, catalogue, Brussel: A. Lesigne, 1907.
De kunstenaar trouwde in 1868 met Charlotte Thérèse Isidore Lhoest (1828-1897) en in 1898 met Marguerite Jeanne Joly. Uit het eerste huwelijk werden de schilder Emile Berchmans (1867-1947) en beeldhouwer Oscar Berchmans (1869-1950) geboren. Emile Edouard Berchmans overleed begin 1914, op 70-jarige leeftijd."Nécrologie", L'Indépendance belge, 28 januari 1914, p. 4; "Necrologie", La Meuse, 28 januari 1914, p. 6. Hij werd begraven op de begraafplaats van Robermont.
Categorie:Belgisch kunstschilder Categorie:Belgisch persoon in de 19e eeuw