Polyplocologie van het Oudgrieks 'polys' (meervoudig), 'plokè' (verstrengeld en verhaallijn) en 'logos' (verhaal over) is een term geïntroduceerd door Lambros Couloubaritsis in zijn in 2014 verschenen werk "La philosophie face à la question de la complexité: le défi majeur du 21e siècle" (De filosofie geconfronteerd met de complexiteitsvraag: de grootste uitdaging van de 21ste eeuw). Het betreft de werkelijkheid opgevat als een veelheid van verstrengelde verhalen en heeft dezelfde etymologische oorsprong als 'complexiteit' en 'gecompliceerd'.
Complexiteit en gecompliceerd kunnen worden teruggebracht naar de Latijnse termen 'com' (samen) en 'plex' (van ‘plicāre’ of plooien) dat zijn oorsprong vindt in het Oudgriekse ‘plokè’. Couloubaritsis, in navolging van anderen, benadrukt dat iets complex en iets gecompliceerd totaal verschillend zijn. Iets gecompliceerd, zoals een uurwerk, dat over het algemeen lineair is, wordt gekenmerkt door lokale (inter)relaties die niet leiden tot de emergentie van iets nieuws. Iets complex wordt ook gekenmerkt door (inter)acties of nauw samenwerkende entiteiten die door hun wisselwerking aanleiding geven tot de emergentie van iets nieuws.
De polyplocologie of complexologie betracht de werkelijkheid te begrijpen in haar complexiteit omdat deze een veelvuldigheid van interacties impliceert. Deze interacties verwerkelijken dynamische relaties en terugkoppelingen, antagonismen en samenwerkingsverbanden, interactieve verstrengelingen en verwevenheden tussen alle dingen (levende wezens en hun activiteiten zowel als niet-levend) en hun vele omgevingen, die gerealiseerd worden door hun configurerende activiteit.
Couloubaritsis betracht de verschillende benaderingen van de henologie van het Ene en het Vele, die vaak los staan van de dagdagelijkse ervaringen, door het teruggrijpen naar modellen en abstractie, maar desalnietemin blijk geven van een metafysische structuur, te overstijgen door ook rekening te houden met de verscheidene interacties. Noch de ontologie, noch de studie van de complexiteit kunnen volgens Couloubaritsis de complexiteit vatten.
De polyplocologie is volgens Couloubaritsis de wijze om de complexiteit te begrijpen doordat zij henologie, agathologie en ontologie combineert om de complexiteit te begrijpen.
In haar doctoraatsthesis "Being in Becoming. A Philosophical Study of Entanglement or the Rationele of the Polyplocology." (Zijn in worden. Een filosofische studie van verstrengeling of de onderbouwing van de polyplocologie) stelt Photis Schurmans een nieuw wereldbeeld voor vertrekkend van Couloubaritsis' polyplocologie. Zij stelt dat de werkelijkheid een fundamenteel vlechtwerk is, waarin alle fenomenen in constante complexiteit met elkaar verweven zijn. Systemen zijn volgens haar niet statisch, maar worden voortdurend gevormd door hun interacties. De werkelijkheid is volgens haar geen verzameling van vaste 'dingen', maar een voortdurend proces van worden door middel van diepgaande verwevenheid (de grote verstrengeling). De polyplocologie is een methodologie om de overgang van chaos naar betekenisvolle structuren filosofisch te vatten. De werkelijkheid is zowel een eenheid als een veelheid waarbij een nieuwe henologische, agathologische en ontologische benadering wordt voorgesteld.
Categorie:Filosofisch concept Categorie:Complexiteitstheorie Categorie:Metafysica