Saint-Aignan is een gemeente in het Franse departement Loir-et-Cher in de regio Centre-Val de Loire. Saint-Aignan (Loir-et-Cher) maakt deel uit van het arrondissement Blois en is de hoofdplaats van het kanton Saint-Aignan.
Geschiedenis De oorsprong van Saint-Aignan ligt in de tiende eeuw. Toen liet graaf Eudes I van Blois een mottekasteel bouwen op een heuvel boven de Cher. In de nabijheid werd een kapel gebouwd vanuit de Saint-Martinabdij van Tours. In de elfde eeuw werd Saint-Aignan een heerlijkheid. In de twaalfde eeuw werd het kasteel uitgebouwd met een donjon en een weermuur. De kapel groeide uit tot de kapittelkerk Saint-Aignan. De plaats die was ontstaan bij de kerk en het kasteel kreeg een eerste muur, de Enclos des Chanoines ("muur van de kannuniken"). In de dertiende eeuw breidde de plaats zich verder uit buiten deze muur. Daar kwamen onder andere een gebouw van een provoost, met eraan verbonden een rechtbank en een gevangenis, en een ziekenhuis. Een tweede stadsmuur uit de veertiende eeuw omvatte deze uitbreiding van Saint-Aignan naar de rivier en naar het zuiden en het oosten. Saint-Aignan kreeg toen ook stadsrechten.
In de zestiende eeuw kwam er in de plaats van de middeleeuwse burcht een renaissancekasteel. Ten westen van de stad werd een kasteelpark met Franse tuin aangelegd. De stad bleef groeien en er ontstonden tijdens de zeventiende eeuw wijken buiten de stadsmuur. Daar vestigden zich ook kloosters van kapucijnen en cisterciënzerinnen. De stadsmuren hadden geen militair nut meer en werden in de loop van de achttiende en negentiende eeuw afgebroken. In 1793 werden de vier stadspoorten verkocht om te worden afgebroken.
Na de Franse Revolutie werd het departement Loir-et-Cher opgericht en werd Saint-Aignan samen met Montrichard een van de zes districten van het departement. Door de Franse grondwet van 1799 werden de districten afgeschaft en vervangen door arrondissementen. Dit waren er drie in Loir-et-Cher en Saint-Aignan en Montrichard verloren hun positie als administratief en gerechtelijk centrum.
In 1869 werd het treinstation Saint-Aignan-Noyers geopend en in 1885 kreeg de gemeente als een van de eerste in Frankrijk elektrische verlichting.
Geografie De oppervlakte van Saint-Aignan bedraagt . Op was de bevolkingsdichtheid inwoners per km². Saint-Aignan ligt aan de Cher.
thumb|left|350px|Kaart van de gemeente met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten
Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal., cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes"
Bezienswaardigheden Het kasteel van Saint-Aignan kende verschillende bouwfases. De Tour Hagard, een toren, is een restant van het kasteel uit de twaalfde eeuw. De hertogen van Beauvillier lieten in de zestiende eeuw een renaissancekasteel bouwen. Dit is versierd met de motieven van de sint-jacobsschelp en de salamander van koning Frans I van Frankrijk. Rond 1830 werd een achthoekige toren gebouwd bij de stallen. Het kasteel is privébezit.
De Saint-Aignankerk is een voormalige kapitelkerk uit de elfde en twaalfde eeuw, met dertiende-eeuwse muurschilderingen in de crypte. De kapel Notre-Dame des Miracles werd bijgebouwd in de vijftiende eeuw en heeft muurschilderingen uit die tijd.
ZooParc de Beauval, opgericht in 1980, is een dierentuin met meer dan 3.000 dieren op 35 hectare, waarmee het een van de grootste dierencollecties van Frankrijk en Europa heeft.
Afbeeldingen
Geboren in Saint-Aignan Joseph Paul-Boncour (1873-1972), advocaat en politicus