300px|right Het Atlantisch orkaanseizoen 1985 duurde van 1 juni 1985 tot 30 november 1985. Het seizoen 1985 was een normaal seizoen wat betreft de activiteit. Het seizoen telde elf tropische stormen, die allemaal een naam kregen. Van deze elf promoveerden er zeven tot orkaan. Drie hiervan wiesen aan tot majeure orkanen, dat wil zeggen van categorie 3 of meer. Opvallend was het grote aantal landingen van tropische cyclonen in de Verenigde Staten; Bob, Danny, Elena, Gloria, Henri, Isabel, Juan en Kate, zes orkanen en twee tropische stormen. Dat was sinds het seizoen 1916 niet meer voorgekomen.
De Amerikaanse kust aan de Golf van Mexico werd getroffen door vier orkanen, iets dat sinds 1886 niet meer was voorgekomen. Gloria was de sterkste orkaan van het seizoen met windsnelheden tot 231 km/uur en een minimale druk 919 mbar. Kate is een van de slechts vijf majeure orkanen die zijn ontstaan in de maand november. Ook is het de recordhouder voor laatst in het seizoen ontstaande majeure orkaan. In totaal vielen er 37 slachtoffers en liep de totale schade op tot $4,5 miljard ($8 miljard na correctie voor inflatie naar 2005).
Cyclonen Tropische storm Ana Op 8 juli ontstond op grote hoogte een lagedrukgebied uit een insnoersel van een trog nabij 30°NB, 45°WL. Dit lagedrukgebied ging gepaard met onweersbuien en trok zuidwestwaarts. Een rug van hoge druk (aan het aardoppervlak) bevond zich in oost-westrichting rond de 35ste parallel noorderbreedte. Toen deze rug van hoge druk op begon te verzwakken ten zuidoosten van Bermuda, kon het lagedrukgebied op grote hoogte zich naar beneden uitbreiden en zo ontstond op 15 juli tropische depressie 1 ten zuidzuidoosten van Bermuda. Vanuit het westen naderde een front, dat tropische depressie 1 op een noordwestelijke koers zette, terwijl het lagedrukgebied op grote hoogte doorliep naar het zuidwesten. Dit was gunstig en tropische depressie 1 promoveerde op 16 juli tot tropische storm Ana ten zuidwesten van Bermuda. Op 17 juli draaide Ana bij naar net noorden en noordnoordoosten, nog steeds aangetrokken door de frontale trog. Op 19 juli bereikte Ana haar hoogtepunt met windsnelheden van 110 km/uur en een minimale druk van 996 mbar, vlak voordat Ana haar tropische kenmerken verloor, toen zij op het front botste. De extratropische Ana landde later op 19 juli op de kust van Newfoundland, maar was toen door het samen gaan met het front en kouder water reeds tot onder windkracht 8 verzwakt.
Orkaan Bob Op 20 juli trokken de resten van een tropische onweersstoring de oostelijke Golf van Mexico binnen en de volgende dag ontstond hieruit tropische depressie 2 ten westen van Florida. Tropische depressie 2 dreef langzaam oostwaarts en promoveerde op 22 juli tot tropische storm Bob. Bob landde op 23 juli op de zuidwestkust van Florida tussen Fort Meyers en Naples met windsnelheden tot 75 km/uur en een minimale druk van 1004 mbar. Bob stak het schiereiland Florida over en draaide boven de Oceaan scherp naar het noorden. Bob won aan kracht en promoveerde tot orkaan op 24 juli op 100 km ten oosten van Jacksonville in Florida. Bob landde op 25 juli opnieuw nabij Beaufort in South Carolina als zwakke orkaan met windsnelheden tot 120 km/uur en een minimale druk van 1002 mbar. Boven land verzwakte Bob tot tropische storm, die over North Carolina en Virginia trok.
Boven Virginia degradeerde Bob tot tropische depressie, die de volgende dag op 26 juli werden opgenomen door een frontale trog boven West Virginia. Bobs luchtdruk kwam nooit lager dan 1002 mbar, hetgeen erg hoog is voor een (zij het zwakke) orkaan. De orkaankracht was dan ook te danken aan de drukgradiënt, die werd opgebouwd door een sterke rug van hoge druk aan Bobs oostflank. Bob liet in Florida veel regen achter tot plaatselijk 540 mm in het zuiden van Florida. Aan de Amerikaanse oostkust bleven de pluviometers steken bij 150 mm tot 200 mm. In North Carolina kwam een man om bij de storm. Tropische depressie Bob blies verder de hoofdtent van de nationale Jamboree op van de Amerikaanse scouting in Fort A.P. Hill in Virginia. Vele padvinders raakten lichtgewond en vele tenten werden door Bob omvergeblazen, waarna het Amerikaanse leger droge dekens ter beschikking stelde.
Orkaan Claudette Op 7 augustus lag een trog van lage druk op grote hoogte boven de Mississippivallei. De druk aan het aardoppervlak onder de trog was aan de kust van de Golf van Mexico lager dan in de omgeving en in deze bres ontstond een circulatie die zich langzaam naar beneden uitbreidde, terwijl het systeem oostwaarts trok. Op 9 augustus was dit proces zover gevorderd, dat er sprake was van een subtropische depressie voor de kust van Georgia (het systeem had inmiddels de Atlantische Oceaan bereikt). De subtropische depressie trok naar het noordoosten en begon snel tropische kenmerken aan te nemen, terwijl zij langzaam in kracht toenam, zodat op 11 augustus de subtropische depressie promoveerde tot tropische storm Claudette op 215 km ten zuidoosten van Kaap Hatteras in North Carolina. Claudette draaide naar het oosten en passeerde op 215 km ten noorden van Bermuda op 12 augustus.
Op 14 augustus promoveer Claudette tot orkaan op 1170 km ten oosten van Bermuda. De volgende dag bereikte Claudette haar hoogtepunt met windsnelheden tot 140 km/uur en een minimale druk van 980 mbar boven warm zeewater van 26 °C à 27 °C. Daarna draaide Claudette naar het noordoosten en kwam boven koeler water en degradeerde prompt tot tropische storm. Op 16 augustus trok Claudette rakelings langs Corvo, het westelijkst gelegen eiland van de Azoren, maar op dat moment waren haar stormwinden gedaald tot 75 km/uur. Kort daarna verloor zij haar tropische kenmerken en verdween boven de Oceaan halverwege de Azoren en Ierland. Claudette veroorzaakte geen noemenswaarde schade op Bermuda, noch op Corvo.
Orkaan Danny Op 30 juli trok een tropische golf van de Afrikaanse kust westwaarts over de Atlantische Oceaan. De golf groeide niet uit tot een tropische onweersstoring, toen hij op 8 augustus de Bovenwindse Eilanden bereikte, ging hij slechts met een enkele bui, een licht krimpend briesje en een lichte daling in de luchtdruk gepaard. Maar dit veranderde toen het systeem de Caraïbische Zee was binnen getrokken. De buienactiviteit nam snel toe, op 10 augustus vormde zich een breed lagedrukgebied met een druk van 1010 mbar en op 12 augustus vond een verkenningsvliegtuig – zij het slecht georganiseerd – tropische depressie 4, net ten westen van het eiland Grand Cayman. Tropische depressie 4 trok noordwestwaarts en landde op 13 augustus op het uiterste westelijke puntje van Cuba en trok daarna de Golf van Mexico binnen. Daar ontwikkelde zij zich razendsnel en binnen 24 tot 30 uur was zij van een tropische depressie aangewassen tot een orkaan; op 14 augustus promoveerde zij tot tropische storm Danny en op 15 augustus tot orkaan Danny.
Danny draaide iets bij naar het noordnoordwesten en bereikte zijn hoogtepunt met windsnelheden tot 140 km/uur en een minimale druk van 987 mbar, vlak voor het moment dat hij op 15 augustus landde op de kust van Louisiana nabij Lake Charles. Op 16 augustus degradeerde Danny tot een tropische storm en twaalf uur later, dezelfde dag tot een tropische depressie, die inmiddels naar het noordoosten en oostnoordoosten was gedraaid en richting de Amerikaanse oostkust koerste. Danny bereikte de oceaan niet; hij werd op 19 augustus boven Virginia ingehaald door een trog van lage druk, behorende tot een koufront, dat Danny in zich opnam. Danny eiste drie mensenlevens en veroorzaakte $100 miljoen schade ($177 miljoen na correctie voor inflatie, 2005). In Louisiana werd het leed voornamelijk veroorzaakt door overstromingen, maar dieper landinwaarts ging Danny vooral gepaard met gevaarlijke windhozen. In Louisiana, Alabama, Mississippi, Tennessee, North Carolina en South Carolina werden in totaal 47 tornado's geteld.
Orkaan Elena thumb|right|Orkaan Elena, gefotografeerd op 1 september boven de Golf van Mexico met windsnelheden boven de 177 km/uur op de grens van de tweede en derde categorie. De structuur van de orkaan is zeer goed te onderscheiden. Individuele onweerswolken, de spiraalvormige onweersclusters en het oog met de oogrok zijn herkenbaar. Op 23 augustus vertrok een tropische golf snel westwaarts vanuit de Sahara. Door de snelle voortgang in westelijke richting en de droge luchtmassa's uit de Sahara, die het systeem omgaven, kwam de tropische golf aanvankelijk niet tot ontwikkeling. Dat veranderde in de Windward Passage op 28 augustus, daar ontwikkelde zich tropische depressie 5 uit het systeem. Tropische depressie 5 landde op Cuba en trok in lengte richting dwars over het eiland. Op 29 augustus promoveerde tropische depressie 5 tot tropische storm Elena boven Midden-Cuba. Merkwaardigerwijze had de tropische cycloon 9 mbar verloren, terwijl zij boven land vertoefde. Ten noorden van Havana koerste Elena de Golf van Mexico binnen, waarna zij snel promoveerde tot een orkaan. Een krachtige, opbouwende rug van hoge druk had Elena al die tijd westnoordwestwaarts gestuurd, maar op 30 augustus begon deze rug in te zakken en doemde er een trog van lage druk op met bijbehorend front ten noordwesten van Elena. Hierdoor werd Elena's voortgang in westnoordwestelijke richting afgezwakt.
Later draaide Elena bij naar het oostnoordoosten, aangetrokken door een lagedrukgebied, dat van Pennsylvania snel de Atlantische Oceaan optrok. Daarna bleef Elena stationair liggen boven het uiterste noordoosten van de Golf van Mexico. Doordat nu zich een hogedrukgebied opbouwde boven het oosten van de Verenigde Staten, draaide Elena opnieuw naar het westnoordwesten en nam opnieuw in kracht toe. Zij bereikte haar hoogtepunt op 2 september met windsnelheden van 205 km/uur en een minimale druk van 951 mbar, als een sterke derdecategorieorkaan op zo`n 120 km ten zuiden van Apalachicola, Florida. Daarna nam Elena iets in kracht af, toen zij dezelfde dag landde met windsnelheden tot 185 km/uur en een minimale druk van 959 mbar nabij Biloxi in Mississippi, nog altijd als orkaan van de derde categorie. Elena degradeerde tot tropische storm op 2 september en tot tropische depressie boven Louisiana op 3 september. Elena draaide naar het noorden en noordoosten en koerste nog over Arkansas en Missouri, voor zij op 4 september oploste. Elena eiste vier mensenlevens.
De schade was enorm $1,25 miljard ($2,7 miljard gecorrigeerd naar inflatie, 2005). Vele woningen aan de kust liepen onherstelbare schade op. De oesterteelt van Apalachicola liep ernstige schade op en zou met orkaan Kate enkele maanden later de genadeklap krijgen. Doordat Elena tot tweemaal toe haar koers wijzigde, moesten sommige mensen tweemaal binnen drie dagen evacueren; het bevel tot evacuatie werd eerst herroepen en toen Elena opnieuw westnoordwestwaarts koerste weer uitgegeven.
Tropische depressie 6 Over de cyclogenese van tropische depressie 6 is niet veel bekend. De enige reden dat zij ons is overgeleverd, ligt in het feit, dat haar overblijfselen een rol speelden bij de cyclogenese van tropische depressie 7, die later tropische storm Fabian werd. Bekend is dat tropische depressie 6 ontstond boven de Caraïbische Zee op ongeveer 500 km ten zuiden van Puerto Rico op 12 september. Tropische depressie 6 trok naar het westnoordwesten. Schering had alle convectie naar het noordoosten geblazen en op 14 september verloor tropische depressie 6 haar circulatie ten zuidoosten van Jamaica. De bijbehorende buien strekten zich uit vanaf Hispaniola en Puerto Rico zuidoostwaarts over de Bovenwindse Eilanden. Deze convectie bleef echter samenhangend en dreef op 15 september noordwestwaarts de Atlantische Oceaan op.
Tropische storm Fabian