Alain Marie Pascal Prost (Saint-Chamond (Loire, Frankrijk), 24 februari 1955) is een van de succesvolste Formule 1-coureurs aller tijden. Tijdens zijn Formule 1-carrière tussen 1980 en 1993 won hij 51 maal een Grand Prix. Prost werd vier keer wereldkampioen in de Formule 1, driemaal in een McLaren (1985, 1986, 1989) en eenmaal in een Williams (1993).
De rivaliteit tussen Prost en de Braziliaan Ayrton Senna in de Formule 1-seizoenen 1988 en 1989 bij het Engelse team McLaren wordt door velen gezien als een van de interessantste gevechten tussen coureurs die beiden duidelijk een klasse beter waren dan de concurrentie. Prost was de meer berekenend rijdende rijder van de twee en werd daarom ook wel "Le Professeur" genoemd.
Op 13 februari 1997 nam hij het Ligier-team over van Flavio Briatore en veranderde de naam in Prost Grand Prix.
Na zijn Formule 1-carrière won Prost driemaal de Trophée Andros, een Franse competitie waarin op ijs geracet wordt.
In oktober 2013 werd bekend dat Prost samen met DAMS het e.dams-team zou oprichten om deel te nemen aan het Formule E-kampioenschap.
Tussen 2017 en 2021 was hij ook adviseur bij het Renault F1-team (vanaf 2021 "Alpine F1 team" genoemd). Na het seizoen 2021 stopte de samenwerking wegens verschillen van inzicht.
Prijzen en onderscheidingen Légion d'Honneur (Frankrijk, 1985) Champion of Champions Trophy (Grand Prix Former Drivers Club, 1988) OBE (Britse koninklijke onderscheiding, 1993) Wereldsportprijs van de eeuw (World Sports Awards of the Century, november '99) Kampioen in de Trophée Andros, 2006/2007, 2007/2008 en 2011/2012 Frans Formule Renault kampioen, 1976 Europees Kampioen Formule Renault, 1977 Frans Formule 3 kampioen, 1978 en 1979 Europees Formule 3 kampioen, 1979
Overzicht Formule 1-carrière Jaar/jarenTeam 1980, 1984 - 1989 McLaren 1981 - 1983 Renault 1990 - 1991 Scuderia Ferrari 1993 Williams
1980198119821983198419851986198719881989199019911993Totaal Aantal races 11 15 16 15 16 16 16 16 16 16 16 14 16 199 Aantal zeges 0 3 2 4 7 5 4 3 7 4 5 0 7 51 Aantal polepositions 0 2 5 3 3 2 1 0 2 2 0 0 13 33 Aantal snelste ronden 0 1 4 3 3 5 2 2 7 5 2 1 6 41 Aantal podiumplaatsen 0 6 4 7 9 11 11 7 14 11 9 5 12 106 Aantal WK-punten 5 43 34 57 71,5 73 72 46 87 76 71 34 99 768,5 Eindstand WK 16 5 4 2 2 1 1 4 2 1 2 5 1
Opgaves: 56 Aantal ronden aan de leiding: 2684 Zes keer de thuiswedstrijd gewonnen (vetgedrukt is polepositie; schuingedrukt is snelste ronde) Jaar Team Chassis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Positie Punten ‡ 1980 Marlboro Team McLarenMcLaren M29B Ford Cosworth DFV ARG6 BRA5 ZAFDNS USW 16e 5McLaren M29C BELDNF MONDNF FRADNF GBR6 DUI11 OOS7 McLaren M30 NED6 ITA7 CANDNF USADNS 1981 Équipe Renault Elf Renault RE20B Renault V6 (t/c) USWDNF BRADNF ARG3 SANDNF BELDNF 5e 43 Renault RE30 MONDNF SPADNF FRA1 GBRDNF DUI2 OOSDNF NED1 ITA1 CANDNF LVE2 1982 Équipe Renault Elf Renault RE30B Renault V6 (t/c) ZAF1 BRA1 USWDNF SANDNF BELDNF MON7† DETNC CANDNF NEDDNF GBR6 FRA2 DUIDNF OOS8† ZWI2 ITADNF LVE4 4e 34 1983 Équipe Renault Elf Renault RE30C Renault V6 (t/c) BRA7 2e 57 Renault RE40 USW11 FRA1 SAN2 MON3 BEL1 DET8 CAN5 GBR1 DUI4 OOS1 NEDDNF ITADNF EUR2 ZAFDNF 1984 Marlboro McLaren International McLaren MP4/2 Porsche V6 (t/c) BRA1 ZAF2 BELDNF SAN1 FRA7 MON1‡ CAN3 DET4 DALDNF GBRDNF DUI1 OOSDNF NED1 ITADNF EUR1 POR1 2e 71,5 1985 Marlboro McLaren International McLaren MP4/2B Porsche V6 (t/c) BRA1 PORDNF SANDSQ MON1 CAN3 DETDNF FRA3 GBR1 DUI2 OOS1 NED2 ITA1 BEL3 EUR4 ZAF3 AUSDNF 1e 73 (76) 1986 Marlboro McLaren International McLaren MP4/2C Porsche V6 (t/c) BRADNF SPA3 SAN1 MON1 BEL6 CAN2 DET3 FRA2 GBR3 DUI6† HONDNF OOS1 ITADSQ POR2 MEX2 AUS1 1e 72 (74) 1987 Marlboro McLaren International McLaren MP4/3 Porsche V6 (t/c) BRA1 SANDNF BEL1 MON9† DET3 FRA3 GBRDNF DUI7† HON3 OOS6 ITA15 POR1 SPA2 MEXDNF JPN7 AUSDNF 4e 46 1988 Honda Marlboro McLaren McLaren MP4/4 Honda V6 (t/c) BRA1 SAN2 MON1 MEX1 CAN2 DET2 FRA1 GBRDNF DUI2 HON2 BEL2 ITADNF POR1 SPA1 JPN2 AUS1 2e 87 (105) 1989 Honda Marlboro McLaren McLaren MP4/5 Honda V10 BRA2 SAN2 MON2 MEX5 USA1 CANDNF FRA1 GBR1 DUI2 HON4 BEL2 ITA1 POR2 SPA3 JPNDNF AUSDNF 1e 76 (81) 1990 Scuderia Ferrari Ferrari 641 Ferrari V12 USADNF BRA1 SAN4 MONDNF 2e 71 (73) Ferrari 641/2 CAN5 MEX1 FRA1 GBR1 DUI4 HONDNF BEL2 ITA2 POR3 SPA1 JPNDNF AUS3 1991 Scuderia Ferrari Ferrari 642 Ferrari V12 USA2 BRA4 SANDNS MON5 CANDNF MEXDNF 5e 34 Ferrari 643 FRA2 GBR3 DUIDNF HONDNF BELDNF ITA3 PORDNF SPA2 JPN4 AUS 1993 Canon Williams Renault Williams FW15C Renault V10 ZAF1 BRADNF EUR3 SAN1 SPA1 MON4 CAN1 FRA1 GBR1 DUI1 HON12 BEL3 ITA12† POR2 JPN2 AUS2 1e 99
‡ Omdat de race in Monaco werd afgebroken voordat 75% van het aantal ronden is gereden, werden er halve punten uitgereikt. ‡ Tot en met 1990 telden niet alle door een rijder behaalde punten mee voor het officiële puntenaantal van het kampioenschap (zie de lijst van puntensystemen voor meer informatie). De getallen zonder haakjes geven de officiële uitslag van dat kampioenschap weer; de getallen tussen haakjes het totaal aantal gescoorde punten.
Teamgenoten John Watson, McLaren - 1980 René Arnoux, Renault - 1981-1982 Eddie Cheever, Renault - 1983 Niki Lauda, McLaren - 1984-1985 Keke Rosberg, McLaren - 1986 Stefan Johansson, McLaren - 1987 Ayrton Senna, McLaren 1988-1989 Nigel Mansell, Ferrari,1990 Jean Alesi, Ferrari,1991 Damon Hill, Williams,1993
Na de Formule 1 Prost werkte van 1994 tot en met 1995 als gastcommentator voor de Franse televisiezender TF1. Daarnaast was hij werkzaam voor Renault en technisch adviseur voor McLaren. Tussen 1997 en 2001 was hij de eigenaar en manager van het Prost Grand Prix raceteam. Op 13 februari 1997 hij had het Ligier-team overgenomen van Flavio Briatore en veranderde de naam in Prost Grand Prix. Het team ging begin 2002 bankroet. Daarnaast is hij ook nog actief in de rallysport en in het ijsracen. In de Andros Trophy werd hij in het seizoen 2006/2007 met Toyota Corolla kampioen en het seizoen 2007/2008 met een Toyota Auris. Hij is ook vaak aanwezig bij de races van zijn zoon, Nicolas Prost. Begin 2010 verklaarde Prost in een interview dat hij was gevraagd om in 1994 bij McLaren te rijden. De letterlijke woorden in het interview dat ging over het afbreken van de comeback van Michael Schumacher in de tweede helft van het seizoen 2009 waren:
In 1994 vroeg McLaren me om weer in te stappen. Ik heb drie dagen getest en realiseerde me direct dat er iets mis was. De snelheid was goed, maar de wil om met de druk, die er bij een kampioenschap komt kijken, om te gaan was weg. Een jaar later werd ik door Jean Todt gevraagd om teamgenoot van Schumacher te worden. Ik zou dan tweede coureur worden, wat prima was. Ik was bijna ingestapt, maar heb het toch niet gedaan, om dezelfde redenen.
Voorafgaand aan het Formule 1-seizoen 2010 werd bekend dat een oud Formule 1-coureur bij iedere Grand Prix aanwezig was als lid van het steward panel. Prost was de eerste oud-Formule 1-coureur die tijdens de Grand Prix van Bahrein in 2010 deze positie vervulde. In februari 2012 maakte Renault bekend dat Alain Prost de nieuwe internationale ambassadeur is voor de autofabrikant. Hij is tevens aanwezig bij demonstratie-evenementen die worden georganiseerd door Renault. Prost deed samen met Sebastien di Pasqua mee aan de Absa Cape Epic, een achtdaagse moutainbikewedstrijd die wordt gehouden in de West-Kaap, Zuid-Afrika.
Sinds 2017 is Prost speciaal adviseur bij het Renault F1 Team (vanaf 2021 "Alpine F1 team" genoemd). In 2022 werd bekend dat Prost vanaf hetzelfde jaar niet meer samen zou werken met het raceteam, omdat hij zich buitengesloten voelde en er met hem slecht werd gecommuniceerd. Ook had Prost ruzie met teambaas Laurent Rossi.
Trivia Prost heeft een prominente plek in het stripalbum Asterix en de race door de Laars.
Externe link Alain Prost Fan site
Categorie:Wereldkampioen Formule 1 Categorie:Frans autocoureur